Επιτρέψτε μας, προτού μπούμε στο… ζουμί του σημερινού κειμένου μας, να αναφερθούμε λίγο στα εμετικά συνθήματα που γράφτηκαν στις τουαλέτες της Sunel Arena στο περιθώριο της αναμέτρησης Ολυμπιακός – Αναντολού Εφές για τη Euroleague. Ακόμη και πλήθος οργανωμένων «ερυθρόλευκων» οπαδών αντέδρασε στη συγκεκριμένη ελεεινή εικόνα, αντικρίζοντας συνθήματα που αναφέρονταν ακόμη και σε νεκρούς.
Ενδεχομένως σε μια κοινωνία όπου η έλλειψη σεβασμού στον συνάνθρωπο και στην αντίθετη άποψη κυριαρχεί στους δρόμους, στους εργασιακούς χώρους, στο διαδίκτυο και φυσικά στα γήπεδα, οποιαδήποτε αναφορά σε χαμένες ζωές να αποτελεί… πιστοποιητικό μαγκιάς! Όταν έχεις μάθει να αναγνωρίζεις την έλλειψη σεβασμού ως αρετή, για ποιο λόγο να σέβεσαι την ίδια τη ζωή;
Όποιοι ή όποιος, λοιπόν, οπαδός του Ολυμπιακού θεωρεί μαγκιά να καθυβρίζει νεκρούς, πολύ απλά δεν μπορεί να λογίζεται ως μέλος της «ερυθρόλευκης» οικογένειας. Γιατί με την κτηνώδη συμπεριφορά του πολύ απλά προσβάλλει την ιστορία ενός συλλόγου που έχει βιώσει με αίμα και δάκρυα τι θα πει απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Κλείνουμε το κεφάλαιο και συνεχίζουμε!
Δεν χωρά την παραμικρή αμφιβολία ότι οι εικόνες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου από τις βεβηλωμένες τουαλέτες της Sunel Arena έριξαν ακόμη περισσότερο αλάτι στις ανοιχτές πληγές της ΚΑΕ ΑΕΚ και κυρίως στην εκτός ελέγχου πλέον κριτική (ακόμη και με υβριστικά συνθήματα) που ασκεί μεγάλη μερίδα των οπαδών της Ένωσης (όχι μόνο των οργανωμένων) στον Μάκη Αγγελόπουλο.
Αν μπορούσαμε να εγκαταστήσουμε μια άτυπη ζυγαριά στα Άνω Λιόσια και τοποθετούσαμε από τη μια πλευρά το μίσος που αισθάνεται ένας οπαδός της ΑΕΚ για τον Ολυμπιακό και στην άλλη την αναγνώριση του έργου του ιδιοκτήτη της «κιτρινόμαυρης» ΚΑΕ, είναι προφανές προς τα πού θα έγερνε η πλάστιγγα.
Η απαξίωση ενός «ευεργέτη»
Καθ’ όλη τη διάρκεια των προηγούμενων εβδομάδων -από τη μέρα που επισημοποιήθηκε η συμφωνία χρήσης της Sunel Arena από τον Ολυμπιακό μέχρι να ολοκληρωθούν τα έργα ανακατασκευής του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας-, ακόμη και επώνυμοι ΑΕΚτζήδες έχουν εκφράσει ανοιχτά την έντονη δυσαρέσκειά τους για την όλη διαχείριση του θέματος από τον Μάκη Αγγελόπουλο.
Πλέον όμως, όπως αποδείχθηκε με τις εν χορώ ύβρεις που ακούστηκαν σε βάρος του αφεντικού της ομάδας μπάσκετ στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη διάρκεια του σαββατιάτικου αγώνα με τον ΟΦΗ, δεν αναφερόμαστε σε απλή κριτική, δυσφορία ή διαφωνία, αλλά σε ολική απαξίωση του ανθρώπου που έσωσε το συγκεκριμένο τμήμα της Ένωσης από τον αφανισμό.
Μπορεί ο Αγγελόπουλος να διαχειριστεί πρώτα από όλα σε ανθρώπινο επίπεδο τη συγκεκριμένη συνθήκη; Είναι σε θέση να συνεχίσει να επενδύει εκατομμύρια σε έναν οργανισμό, ακούγοντας και διαβάζοντας ακόμη και κατάρες για τον ίδιο από τους οπαδούς της ομάδας που υπηρετεί;
Με την ΑΕΚ να κινδυνεύει άμεσα να… πολτοποιηθεί αγωνιστικά, μην μπορώντας να ακολουθήσει την επανάσταση της ανάπτυξης που σήμανε η Θεσσαλονίκη με τις μεγάλες επενδύσεις των Μυστακίδη και Σιάο σε ΠΑΟΚ και Άρη, είναι προφανές ότι το σκοτάδι που βύθισε την Ένωση στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας της απειλεί να βγει ξανά στην επιφάνεια και να εγκατασταθεί στα Άνω Λιόσια.
Και αν ο Μάκης Αγγελόπουλος καταρρεύσει, κυρίως συναισθηματικά, και αποφασίσει να εγκαταλείψει την ΚΑΕ, αντιλαμβάνεστε ότι η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με την επαναφορά του μεσαίωνα που βίωσε πριν από μερικά χρόνια. Γιατί, καλώς ή κακώς, είτε αρέσει είτε όχι, στο μπάσκετ η ΑΕΚ δεν ήταν ποτέ μαγαζί-γωνία για να προσελκύει επενδυτές. Τα καλά τα πόστα ήταν διαχρονικά πιασμένα από τους μεγάλους ανταγωνιστές της σε Βορρά και Νότο!
Εφημερίδα Απογευματινή
