Η ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο στη διαδρομή προς το Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι τυγχάνει και ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, έχει περάσει πολλές διακυμάνσεις. Τόσο στο οικονομοτεχνικό επίπεδο από την πλευρά της Λευκωσίας όσο και (όταν αυτό ξεπεράσθηκε με πολύ κόπο και ευελιξία) στον ορισμό και την κατανομή του επονομαζόμενου γεωπολιτικού ρίσκου. Δηλαδή αν η Τουρκία, που -ως μη όφειλε και νομικά δεν δικαιούται- θα τυγχάνει ενημέρωσης για το έργο από την ελληνική πλευρά προκειμένου να υπάρξει σύμφωνη γνώμη της ως προαπαιτούμενο για την εξέλιξή του.
Η Άγκυρα προβάλλει αυτές τις έωλες από κάθε άποψη απαιτήσεις, πρώτον, επειδή θέλει να επιβεβαιώσει την προβολή ισχύος της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και δεύτερον, για να κρατήσει σε ενέργεια διάφορες θεωρίες της περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο και «Γαλάζιας Πατρίδας» στη Μεσόγειο. Εν μέσω γεωλογικών ερευνών για την πόντιση του καλωδίου διασύνδεσης έβγαλε και κάποια πολεμικά πλοία της να παρενοχλήσουν τα μισθωμένα ερευνητικά σκάφη ανοιχτά της Κάσου και της Καρπάθου και -με τον τρόπο αυτό- κατόρθωσε να προκαλέσει σκιές έντασης στην προώθηση του έργου. Η ελληνική πλευρά απέφυγε την κλιμάκωση της έντασης στο πεδίο.
Οι οικονομοτεχνικές εμπλοκές με την Κύπρο για την προώθηση του έργου οδήγησαν και στην αλλαγή της σύνθεσης στην κοινοπραξία της διασύνδεσης, με την είσοδο ως πλειοψηφία ισχυρής γαλλικής εταιρείας και μιας επίσης γαλλικής στον κατασκευαστικό τομέα του έργου, πέραν του ΑΔΜΗΕ. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί με την Τουρκία είναι περίπου γνωστή, τόσο ως προς τη NAVTEX που θα εκδοθεί όσο και ως προς τυχόν εταιρικές διεργασίες. Ερχόμενος ο Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα για τον 6ο γύρο στον Στρατηγικό Διάλογο την Τετάρτη, ήταν εύλογο ότι θα ερωτηθεί σχετικά από τους δημοσιογράφους, όπως και έγινε, αρχικά στην κοινή συνέντευξη Τύπου.
Η απάντησή του δεν ήταν παρελκυστική, ούτε θολή: «Η σχέση μας με την Τουρκία είναι μια σχέση, στην οποία έχουμε επενδύσει και ίσως αυτή η επένδυση να μας βοηθήσει αναφορικά με αυτές τις συζητήσεις. Σε θέματα όπως αυτά, αν θέλετε να κάνετε δηλώσεις, μπορείτε να κάνετε δηλώσεις, αλλά αν θέλετε να καταλήξετε σε μια λύση, συχνά είναι καλύτερο να τα αντιμετωπίσετε εντός των ορίων των άμεσων ιδιωτικών συνομιλιών. Έτσι λειτουργεί καλύτερα η διπλωματία». Λίγη ώρα μετά, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα στο πλαίσιο επίσης προγραμματισμένης συνέντευξής του προς την «Καθημερινή» και αφού σε ερώτημα διευκρίνισε ότι για την Ουάσινγκτον θεωρείται «αδιανόητο» να υπάρξει θερμό επεισόδιο Ελλάδας – Τουρκίας για το καλώδιο ηλεκτρισμού, συμπληρώνει την προσέγγισή του για το GSI: «Σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τις διπλωματικές μας προσπάθειες για να υπενθυμίσουμε σε όλα τα μέρη πόσο σημαντικό είναι αυτό για εμάς και γιατί είναι σημαντικό. Και ελπίζω να βρούμε λύσεις. Όπως είπα και στη συνέντευξη Τύπου πριν από λίγο, ορισμένα από αυτά τα ζητήματα προφανώς δεν επιλύονται καλύτερα διά των μέσων ενημέρωσης. Είναι καλύτερο αυτό να γίνεται ιδιωτικά και αθόρυβα στο διπλωματικό πεδίο, αλλά αυτό είναι πολύ σημαντικό, καθώς πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στις δεσμεύσεις από πολλές χώρες».
Ο υπουργός Εξωτερικών και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, κ. Ρούμπιο, έχει δίκιο. Τα θετικά αποτελέσματα δεν έρχονται με δηλώσεις, διακηρύξεις και πομφόλυγες. Αυτό έγινε φανερό και από τον εγκλωβισμό που υπέστη ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ ο οποίος αρέσκεται στη «διπλωματία των μίντια» ως προς τα μέτωπα των πολέμων, τον ειρηνευτικό του ρόλο και τη διεθνή πολιτική τελικά των ΗΠΑ. Η διπλωματία είναι μια ζώνη διάκρισης, ακριτομυθίας, ευελιξίας, ευφυίας και παρασκηνιακών διεργασιών μέχρι τις τελικές ρυθμίσεις ή και ρήξεις που ανακοινώνονται δημοσίως. Η Ελλάδα στις κινήσεις της, ακόμη και σε μια εκλογική χρονιά όπως η παρούσα, δεν χρειάζεται θόρυβο και εύκολες καταγγελίες ή συμπεράσματα. Ας κρατήσουμε τη μεθοδολογία που και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης πιστεύει και ενθαρρύνει. Το αποτέλεσμα έχει σημασία και όχι η διαδικασία.
Εφημερίδα Απογευματινή
