∆εν είναι οι πρωτοκλασάτοι αστέρες του Μουντιάλ 2026, όμως όσα βίωσαν προτού βρεθούν στα γήπεδα της Αμερικής, του Καναδά και του Μεξικού ενδεχομένως να τους καθιστούν αφανείς μεν, ήρωες δε, της 23ης διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA. Η «Κυριακάτικη Απογευματινή» κάνει focus σε συμπτώσεις, σημαντικές αποφάσεις και δοκιμασίες για 8 παίκτες που μετέχουν στο μεγαλύτερο «φεστιβάλ» ποδοσφαίρου της υφηλίου.
Χουλιάν Αντρές Κινιόνες
Λίγο απ’ όλα έχει το μέχρι τώρα ταξίδι του Χουλιάν Αντρές Κινιόνες, που πέτυχε το πρώτο γκολ του Μουντιάλ, στη νίκη του Μεξικού επί της Νοτίου Αφρικής με 2-0. Αυτού του Κολομβιανού που αποφάσισε να παίξει στο Μεξικό – και, αν ψάχνετε γιατί, αρκεί μια ματιά στη γενέτειρά του.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαγκουί Παγιάν, μια περιοχή γνωστή για το εμπόριο ναρκωτικών και τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ανταρτών και της κυβέρνησης. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο ξυπόλητος. Ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια προτού έρθει στον κόσμο ο μικρός Χουλιάν, ο οποίος μεγάλωσε με τη μητέρα του, Γκλόρια, τη γιαγιά του, Λουίζα Μαρία, και τις δύο αδερφές του. Το ποδόσφαιρο ήταν αυτό που άλλαξε τη ζωή του. Μέσω ενός προγράμματος κοινωνικής ανάπτυξης στην ακαδημία που ονομάζεται Fùtbol Paz (Ποδοσφαιρική Ειρήνη), ο Κινιόνες βρήκε διέξοδο. Το 2013, σε ηλικία μόλις 15 ετών, δοκιμάστηκε σε μια ερασιτεχνική ομάδα στο Κάλι της Κολομβίας. Μάλιστα, πέτυχε τέσσερα γκολ στον δοκιμαστικό αγώνα. Συνεργασία με τη Fùtbol Paz είχε και η μεξικανική Τίγκρες, η οποία τον άρπαξε, ενώ έκανε καριέρα και στις επίσης μεξικανικές Ατλας και Κλαμπ Αμέρικα, έλυσε το οικονομικό του πρόβλημα και, ως ανταπόδοση στη χώρα που του πρόσφερε τη λύση, έγινε Μεξικανός.
Πάντως, πριν από χρόνια μαχαιρώθηκε από συμπαίκτη του, συγκεκριμένα τον Γουίλιαμ Παλάσιος, και απασχόλησε τα ΜΜΕ. Επαιζαν στη μεξικανική Λόμπος. Ο Παλάσιος επέστρεψε στο σπίτι μεθυσμένος και προσπάθησε να επιτεθεί στη σύζυγό του. Ο Κινιόνες, που έμενε δίπλα, άκουσε τη φασαρία, παρενέβη και ο Παλάσιος φέρεται να άρπαξε ένα μαχαίρι. Λίγο αργότερα βρέθηκαν και οι δύο στο νοσοκομείο, ο Κινιόνες τραυματισμένος σε δύο τένοντες, που απαιτούσαν χειρουργική επέμβαση, και ο Παλάσιος με πληγές στο αυτί και το κεφάλι. Ο σύλλογος έδιωξε αμέσως τον Παλάσιος.
Φολαρίν Μπαλογκάν
Σε αντίθεση με τον Κινιόνες, που επέλεξε υπηκοότητα, ο Φολαρίν Μπαλογκάν, σκόρερ δύο τερμάτων στη νίκη των ΗΠΑ επί της Παραγουάης με 4-1, είναι Αμερικανός κατά τύχη. Τον Μάιο του 2001, οι νιγηριανής καταγωγής Φλόρενς και Μπεν Μπαλογκάν, που ζούσαν στο Λονδίνο, επισκέφθηκαν τη Νέα Υόρκη, όπου ζούσαν συγγενείς τους. Η Φλόρενς ήταν επτά μηνών έγκυος και όταν λίγες ημέρες αργότερα αποφάσισαν να επιστρέψουν στο Λονδίνο αντιμετώπισαν πρόβλημα.
∆εν της επετράπη η επιβίβαση στο αεροπλάνο από τους υπεύθυνους της εταιρείας λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της. Επέστρεψαν στο σπίτι των συγγενών τους και στις 3 Ιουλίου γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη ο Φολαρίν. Κάπως έτσι απέκτησε δικαίωμα στην αμερικανική υπηκοότητα, όπως άλλωστε και στην αγγλική και τη νιγηριανή, και επελέγη στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ, κάνοντάς μας να ασχοληθούμε μαζί του.
Ζοσιμάρ Ζοσέ Εβορα Ντίας
Ετσι κάπως ασχολούμαστε και με τον τερματοφύλακα του Κάπο Βέρντε, ο οποίος μετά την ισοπαλία στην πρεμιέρα με την Ισπανία δεν πίστευε στα μάτια του όταν επισκέφτηκε τον λογαριασμό του στο Ιnstagram. Οι 50.000 ακόλουθοί του κάνα δυο εικοσιτετράωρα μετά είχαν ξεπεράσει τα 11,5 εκατομμύρια. Ζοσιμάρ Ζοσέ Εβορα Ντίας είναι το όνομά του, αλλά η φανέλα του γράφει «Βοζίνια», που στα πορτογαλικά σημαίνει «γιαγιάκα», και είναι το παρατσούκλι που του κόλλησαν κάποιοι για να τον κοροϊδεύουν επειδή ήταν πάντα μαζί με τον παππού και τη γιαγιά του, με τους οποίους μεγάλωσε.
Εκανε ντεμπούτο σε Μουντιάλ σε ηλικία σαράντα ετών και 22 ημερών, την ίδια ημέρα που ντεμπουτάρισε και ο Λαμίν Γιαμάλ σε ηλικία 18 ετών και 342 ημερών. Ιστορία έχει και το κανονικό όνομά του. Μια ιστορία που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό. Εμπνευσμένος από τις εμφανίσεις του Αργεντινού επιθετικού Χόρχε Βαλντάνο, ο οποίος σκόραρε τέσσερα γκολ μαζί με τον Ντιέγκο Μαραντόνα κατά τη διάρκεια της νικηφόρας πορείας της Αργεντινής, ο πατέρας του Βοζίνια, Ζε Πέδρο, που υπηρετούσε ως στρατιωτικός στο Μεξικό, ήθελε να ονομάσει τον νεογέννητο γιο του από τον διάσημο επιθετικό.
Το σχέδιο, ωστόσο, συνάντησε ένα απροσδόκητο εμπόδιο. Ενας υπάλληλος μητρώου στο Πράσινο Ακρωτήριο απέρριψε το αίτημα, επειδή δεν επιτρέπονταν ξένα ονόματα εκείνη την εποχή. Αναγκασμένη να το ξανασκεφτεί, η οικογένεια έστρεψε την προσοχή της σε έναν άλλο παίκτη που μάγευε το κοινό στο ίδιο τουρνουά. Ο λόγος για τον Βραζιλιάνο Ζοσιμάρ, του οποίου τα εντυπωσιακά γκολ εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας και της Πολωνίας τον έκαναν ένα από τα αστέρια του Μεξικού το 1986. Ετσι, ο μελλοντικός τερματοφύλακας του Πράσινου Ακρωτηρίου ονομάστηκε επί- σημα Ζοσιμάρ Ντίας.
Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ
Ενας άλλος τερματοφύλακας με ξεχωριστή ιστορία είναι αυτός του Ιράν, ο 33χρονος Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ. Από οικογένεια κτηνοτρόφων, αρχικά έβοσκε πρόβατα, αργότερα ψήλωσε -σήμερα έχει ύψος 1,94 μ.- και είπε να εκμεταλλευτεί το ύψος του και εργάστηκε σε πλυντήριο αυτοκινήτων, όπου έπλενε τα 4×4, που οι άλλοι δεν έφταναν.
Βέβαια, εργάστηκε και αλλού -σε εργοστάσιο ρούχων και πιτσαρία- μέχρι που κατάφερε να εξασφαλίζει τα προς το ζην από το ποδόσφαιρο.
Νέστορι Ιρανκούντα
Εχει και η Αυστραλία τον ήρωά της κι αυτός είναι ο 20χρονος Νέστορι Ιρανκούντα, ο οποίος με το γκολ που πέτυχε έστρωσε το χαλί για τη νίκη επί της Τουρκίας με 2-0. Μάλλον το ονειρευόταν στο στρατόπεδο προσφύγων της Τανζανίας όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε και όπου βρήκαν καταφύγιο οι γονείς του όταν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Μπουρουντί για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο πόλεμο. Ηταν μόλις τριών μηνών όταν η οικογένειά του μετακόμισε στην Αυστραλία και τελικά εγκαταστάθηκαν στα βόρεια προάστια της Αδελαΐδας, όπου ο πατέρας του ως οδηγός ταξί κατάφερε να ζήσει τη σύζυγό του και τα οκτώ παιδιά τους.
Γιασίν Αγιάρι
Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί και ο Γιασίν Αγιάρι, ο οποίος σκόραρε με τη Σουηδία απέναντι στην Τυνησία. Ο επιθετικός της Μπράιτον έχει γεννηθεί στη Σουηδία, αλλά είναι παιδί μεταναστών, με ρίζες από το Μαρόκο από την πλευρά της μητέρας του και την Τυνησία από την πλευρά του πατέρα του. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τυνήσιος πατέρας του είναι αυτός που τον έπεισε να επιλέξει την Εθνική Σουηδίας αντί για αυτήν της Τυνησίας.
Αγιούμπ Μπουαντί
∆ιαφορετικής φύσεως ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί και ο 18χρονος μέσος του Μαρόκου και της Λιλ, Αγιούμπ Μπουαντί, ο οποίος έκανε πράματα και θάματα στον αγώνα με τη Βραζιλία. Η δική του ιστορία δεν αφορά μόνο το ποδόσφαιρο. Παιδί μεταναστών από το Μαρόκο, γεννημένος στη Γαλλία, εκτός γηπέδου είναι εξίσου εξαιρετικός. Πήρε απολυτήριο στη Γαλλία με άριστα σε ηλικία μόλις 16 ετών, έχοντας παραλείψει ένα πλήρες ακαδημαϊκό έτος, και πλέον σπουδάζει Μαθηματικά στο πανεπιστήμιο. Το 2023 κέρδισε επίσης έναν εθνικό διαγωνισμό δημόσιας ομιλίας (public speaking competition) και παρέλαβε το βραβείο του στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
Ραούλ Χιμένες
Πάντως, όλες αυτές οι ιστορίες μαζί μοιάζουν πολύ απλές μπροστά σε αυτήν του Ραούλ Χιμένες, ο οποίος σκόραρε για το Μεξικό στη νίκη με 2-0 επί της Νοτίου Αφρικής στην πρεμιέρα. Ολοι τότε σκάλισαν τη μνήμη τους ή την Google και θυμήθηκαν ή έμαθαν ότι μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει δει τον Χάρo με τα μάτια του. Ο Χιμένεθ, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες ολοκλήρωσε τη μεταγραφή του από τη Φούλαμ στη Γουλβς, στις 29 Νοεμβρίου 2020 νίκησε τον θάνατο. Μια τρομακτική σύγκρουση κεφαλιών με τον αμυντικό της Αρσεναλ Νταβίντ Λουίζ άφησε τον Χιμένες αναίσθητο. Τα λεπτά που ακολούθησαν οι συμπαίκτες του, ο προπονητής και η οικογένειά του παρακολουθούσαν ανήσυχοι και περίμεναν να μάθουν αν ήταν ακόμα ζωντανός, καθώς λάμβανε οξυγόνο στο γήπεδο.
Τελικά, είχε υποστεί κάταγμα κρανίου και χρειάστηκε να υποβληθεί σε άμεση χειρουργική επέμβαση. Τις πρώτες ημέρες κάποιοι έλεγαν ότι δεν θα ζούσε, αργότερα, αφού διέφυγε τον κίνδυνο, ότι δεν θα περπατήσει και στη συνέχεια, αφού και αυτό ξεπεράστηκε, ότι δεν θα παίξει ξανά ποδόσφαιρο.Τελικά, όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Εζησε, δεν του επιτρεπόταν να προπονείται με άλλους παίκτες για έξι μήνες και δεν έπαιξε ξανά για τους Γουλβς για οκτώ μήνες, πριν σκοράρει το πρώτο του γκολ μετά τον τραυματισμό, σε μια νίκη με 1-0 επί της Σαουθάμπτον τον Σεπτέμβριο του 2021, για να φτάσει πλέον στο Μουντιάλ 2026 και να αποδείξει ακόμα μία φορά ότι όλα αυτά ανήκουν στο μακρινό παρελθόν.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
