Η Μάντσεστερ Σίτι επιστράτευσε ένα γνωστό μέσο δημοσίων σχέσεων για να μετριάσει την ήττα της ομάδας αξίας 1 δισεκατομμυρίου λιρών από την Μπόντο Γκλιμτ, με τους λεγόμενους τέσσερις αρχηγούς του συλλόγου να δηλώνουν ότι θα επιστρέψουν το κόστος των εισιτηρίων των οπαδών που ταξίδεψαν.
Δεδομένου ότι τα εισιτήρια αυτά κόστιζαν μόλις 25 λίρες, το «δώρο» αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 2% του εβδομαδιαίου μισθού του Έρλινγκ Χάαλαντ.
Η ταπείνωση της Σίτι στα χέρια μιας ομάδας αξίας 54.000.000 λιρών, μαζί με την αμηχανία της Κρίσταλ Πάλας στο Κύπελλο Αγγλίας εναντίον της Μάκλσφιλντ, έδειξε στους ισχυρούς της Premier League πόσο έξυπνοι, οργανικοί και βιώσιμοι σύλλογοι μπορούν να σταθούν απέναντι στον τεράστιο πλούτο τους.
Μια εκπληκτική αίσθηση των αδυσώπητων και απεριόριστων δαπανών των συλλόγων της Premier League δόθηκε από τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν αυτή την εβδομάδα και τα οποία αποκάλυψαν ότι από την έναρξη της διοργάνωσης το 1992 οι σύλλογοί της έχουν χάσει το απίστευτο ποσό των 4,99 δισεκατομμυρίων λιρών μεταξύ τους, με 10 συλλόγους να ευθύνονται για το 90% αυτών των απωλειών.
Η Τσέλσι είναι η πιο παραγωγική συνεισφέρουσα, με ζημίες 1,2 δισ. λιρών την εποχή της Premier League – κυρίως λόγω της άφιξης του Ρομάν Αμπράμοβιτς.
Η Σίτι
Και έπειτα υπάρχουν η Σίτι και το Άμπου Ντάμπι – επισήμως τέταρτες σε αυτόν τον οικονομικό πίνακα με ζημίες σχεδόν 600.000.000 λιρών, σύμφωνα με τους δημοσιευμένους λογαριασμούς τους. Θα μάθουμε περισσότερα για την αξιοπιστία αυτών των λογαριασμών όταν επιλυθεί οριστικά η υπόθεση «115». Η Τσέλσι μείωσε το δικό της τεράστιο ποσό πουλώντας ξενοδοχεία, πάρκινγκ και τη δική της γυναικεία ομάδα στον εαυτό της, «κερδίζοντας» περίπου 275.000.000 λίρες στη διαδικασία.
Ο πίνακας των ζημιών είναι πολύ πιο αποκαλυπτικός από την ετήσια έκθεση της Deloitte Football Money League και έχει εμμονή με τα έσοδα. Καταρτίστηκε από τον Κίεραν Μαγκουάιρ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, με βάση μια μελέτη των ζημιών προ φόρων από τους λογαριασμούς των συλλόγων.
Η Premier League, όπως και η Deloitte, μπορεί να θέλει να επικεντρωθεί στα μετρητά που εισρέουν, καθιστώντας τα έσοδα του κορυφαίου πρωταθλήματος κατά 3.000% υψηλότερα από ό,τι ήταν το 1992. Ωστόσο, οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 4.100% σε αυτό το διάστημα και οι δαπάνες για μεταγραφές κατά 4.500%. «Ναι, η Premier League είναι επιτυχημένη στο να φέρνει χρήματα», λέει ο Μαγκουάιρ, ειδικός στα οικονομικά του ποδοσφαίρου και συνδιοργανωτής του podcast «The Price of Football». «Αλλά οι σύλλογοι έχουν πρόβλημα με τις δαπάνες».
Πνιγμένη στο «κόκκινο μελάνι» είναι η Άστον Βίλα, ένας σύλλογος που παραπονιέται ότι εμποδίζεται από τους κανόνες κερδοφορίας και βιωσιμότητας (PSR), που έχουν σχεδιαστεί για να την αποτρέψουν να εισέλθει στην ελίτ, αλλά που έχει σημειώσει μεγαλύτερες ζημίες από οποιονδήποτε άλλο σύλλογο εκτός από την Τσέλσι. Η Έβερτον, ένας σύλλογος με καταστροφική διαχείριση τα τελευταία χρόνια, δεν έχει τερματίσει ποτέ ψηλότερα από την τέταρτη θέση στην Premier League, αλλά έχει συσσωρεύσει απώλειες ύψους 633.000.000 λιρών.
Η Φούλαμ
Ο ιδιοκτήτης της Φούλαμ, Σαχίντ Καν, έχει εγκρίνει αμφισβητήσιμες αποφάσεις όλα αυτά τα χρόνια -κυρίως μια περιπέτεια με τον Αμερικανό γκουρού των δεδομένων Κρεγκ Κλάιν- και ο σύλλογός του βρίσκεται επίσης στην πρώτη πεντάδα των ζημιοφόρων. Ξεπερνούν τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της οποίας η κακοδαιμονία της τελευταίας δεκαετίας περίπου έχει μετατρέψει τη δική της κολοσσιαία κερδοφόρα δύναμη σε απώλειες.
Η Σίτι έχει κερδίσει ένα τρόπαιο για κάθε 26.000.000 λίρες ζημίες που έχουν συσσωρευτεί από το 1992 και η Τσέλσι ένα για κάθε 45.000.000 λίρες. Οι οπαδοί της Τότεναμ, με δύο κύπελλα πρωταθλήματος και ένα Europa League από το 1992, θα αντάλλαζαν ευχαρίστως θέση, χωρίς να χαίρονται καθόλου που ο σύλλογός τους είναι πολύ περισσότερο στα μαύρα -με 183.200.000 λίρες- από οποιονδήποτε άλλο σύλλογο σε όλη την εποχή της Premier League.
Αλλά αν κρίνετε έναν σύλλογο με βάση το μέτρο της βιώσιμης επιτυχίας -κάτι που σίγουρα θα έκανε οποιοσδήποτε που βλέπει την Premier League με ψυχραιμία εκτός της φούσκας-, τότε η Άρσεναλ είναι αυτή που μπορεί να περπατήσει ψηλότερα. Έχουν περάσει 22 χρόνια από την τελευταία φορά που κατέκτησε την Premier League, αλλά έχει εισπράξει τρεις φορές αυτό το ποσό, μαζί με εννέα Κύπελλα Αγγλίας, ένα κύπελλο πρωταθλήματος και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, ενώ έχει συνολικά κέρδη 132.400.000 λιρών.
Μεγάλο μέρος αυτού του οράματος ήταν του Αρσέν Βενγκέρ. Στο εξαιρετικό βιβλίο του «Where’s the Money Gone?», το οποίο καταγράφει πώς τόσοι πολλοί σύλλογοι που δεν είχαν την οικονομική δύναμη αυτής της νέας «τάξης ιδιοκτητών» έμειναν πίσω, ο Έιντριαν Γκόλντμπεργκ αναφέρει πως ο Βενγκέρ αντιμετώπισε με απέχθεια τις απεριόριστες δαπάνες του Αμπράμοβιτς. «Η Τσέλσι έχει ενίσχυση των επιδόσεων μέσω οικονομικών πόρων που είναι απεριόριστοι», δήλωσε ο Βενγκέρ. «Για μένα, είναι ένα είδος ντόπινγκ, επειδή δεν συνδέεται με κανέναν τρόπο με τους πόρους τους». Το ίδιο ένιωθε και για τον πλούτο του Κόλπου στη Σίτι.
Ίδιο το δόγμα
Το δόγμα της βιωσιμότητας της Άρσεναλ έχει φυσικά διατηρηθεί από τον ιδιοκτήτη Σταν Κρένκε, του οποίου η πεποίθηση πως η Άρσεναλ θα «συμπλήρωνε το σύνολο», αφού οι αμερικανικές ομάδες του θριάμβευσαν στο NBA, το NFL, το NHL και ακόμη και στο Νάσιοναλ Λακρός Λιγκ, συχνά φαινόταν απίθανη.
Στην Άρσεναλ, όπως σε όλες τις παραχωρήσεις του, ήταν απρόθυμος να εγκρίνει κορυφαίους μισθούς, αν και εξακολουθεί να δίνει μισθούς ύψους 351.000.000 λιρών, τους πέμπτους υψηλότερους στην Αγγλία.
Υπήρξε μια συνειδητοποίηση του τι χρειάζεται και η Premier League φαίνεται πλέον εφικτή.
Το μέγεθος των ζημιών των συλλόγων της Premier League θέτει ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα της διοργάνωσης, στην οποία ακόμη και οι PSR επιτρέπουν στους συλλόγους να έχουν ζημίες ύψους 105.000.000 λιρών κάθε τρία χρόνια.
Το μέγεθος των εγχώριων τηλεοπτικών συμφωνιών -η εμπορική μηχανή των πάντων- ισοπεδώνεται, αν και το πρωτάθλημα είναι το μοναδικό στον κόσμο που παράγει περισσότερα χρήματα από τα δικαιώματα στο εξωτερικό παρά στο εσωτερικό.
ΤΟΥ Ian Herbert
@Associated Newspapers Limited
Εφημερίδα Απογευματινή
