Με την κατάθεση του ιατροδικαστή Νίκου Καλόγρηα συνεχίστηκε η δίκη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών για την υπόθεση θανάτου του Σήφη Βαλυράκη. Ο μάρτυρας, που διενήργησε τη νεκροψία-νεκροτομή μαζί με τη συνάδελφό του Χριστίνα Τσάκωνα, κατέθεσε ότι ο θάνατος του πρώην υπουργού προήλθε από δύο θανατηφόρα τραύματα που αποδίδονται σε θλών και τέμνον όργανο.
Όπως εξήγησε, στη σορό εντοπίστηκαν συνολικά επτά τραύματα αυτού του τύπου, ενώ άλλα σημάδια –εκχυμώσεις και μώλωπες– αποδίδονται σε θλώντα και αμβλέα όργανα ή σε πρόσκρουση σε επιφάνειες.
Αδιευκρίνιστο το μέσο πρόκλησης των τραυμάτων
Ο ιατροδικαστής σημείωσε ότι δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα το ακριβές μέσο που προκάλεσε τα θανατηφόρα τραύματα. Ειδικά για το ενδεχόμενο εμπλοκής προπέλας, ανέφερε ότι δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα, καθώς παρόμοια τραύματα μπορούν να προκληθούν και από άλλα αιχμηρά αντικείμενα.
Αναφέρθηκε επίσης σε τραύμα στο βλέφαρο, για το οποίο –λόγω της ευαισθησίας της περιοχής– δεν μπορεί να προσδιοριστεί με σαφήνεια το όργανο που το προκάλεσε.
Τα αίτια θανάτου και οι ενδείξεις πνιγμού
Απαντώντας σε ερωτήσεις της έδρας, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι τα τραύματα ήταν θανατηφόρα, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τη διατομή της σφαγίτιδας και της καρωτίδας. Πρόσθεσε ότι μετά την είσοδο του θύματος στο νερό υπήρξαν κινήσεις που οδήγησαν και σε ενδείξεις πνιγμού.
Κατά την εξέτασή του από την πλευρά της υποστήριξης της κατηγορίας, τέθηκαν ερωτήματα για το αν τα τραύματα θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί από αντικείμενα όπως κοντάρι με γάντζο. Ο ιατροδικαστής απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο για τα συγκεκριμένα τραύματα, εξηγώντας ότι τέτοια αντικείμενα προκαλούν διαφορετικού τύπου κακώσεις.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι ορισμένα από τα τραύματα θα μπορούσαν να έχουν προκαλέσει ζάλη, ενώ η γενικευμένη αιμορραγική διήθηση δεν αποκλείεται να προήλθε ακόμη και από ένα μόνο ισχυρό χτύπημα.
Στη δίκη έχει κληθεί να καταθέσει και η Χριστίνα Τσάκωνα, η οποία ωστόσο ενημέρωσε μέσω επιστολής ότι τελεί σε αργία και δεν ασκεί τα καθήκοντά της, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ζήτημα της συμμετοχής της στη συνέχεια της διαδικασίας.
