Τη χθεσινή ημέρα και μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές στο μέτωπο του Ιράν εξελισσόταν ένα διπλωματικό και όχι μόνο θρίλερ. Οι Ιρανοί άρχισαν να διαρρέουν λεπτομέρειες για το υπό διαπραγμάτευση σχέδιο με τις Ηνωμένες Πολιτείες το οποίο αν ισχύει βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Ουάσινγκτον έχει υποχωρήσει σε όλες τις κόκκινες γραμμές που έχει δημόσια θέσει. Και δεν είναι μόνο θέμα γοήτρου, αλλά ουσίας, διότι αν όντως το ζήτημα του πυρηνικού υλικού έχει μετατεθεί σε δεύτερο χρόνο και αφού θα έχουν αποχωρήσει οι αμερικανικές δυνάμεις από την περιοχή, τα Στενά του Ορμούζ περνούν στον έλεγχο του Ιράν από κοινού με το Ομάν, ενώ το θέμα του πυραυλικού οπλοστασίου απουσιάζει παντελώς, τότε δεν πρόκειται για συμφωνία αλλά για πρωτόκολλο παράδοσης της Αμερικής. Κάτι το οποίο είναι δύσκολο κάποιος να αποδεχθεί.
Παρ’ όλα αυτά για αρκετές ώρες το draft του κειμένου κυκλοφορούσε χωρίς κάποια επίσημη αντίδραση, με αποτέλεσμα σχεδόν να προεξοφλείται η κατάληξη σε μία συμφωνία ούτε καν προσχηματική. Και μάλιστα οι διαρροές από το ιρανικό καθεστώς συνοδεύθηκαν από προκλητικές, προσβλητικές και αλαζονικές δηλώσεις ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να επανεκκινήσουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις διότι είναι σε αδυναμία. Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή οι Φρουροί της Επανάστασης παρουσίαζαν την αμερικανική πλευρά ως ηττημένη στρατιωτικά. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν ισχύει ανεξαρτήτως του σκεπτικισμού που υπάρχει για έναν νέο γύρο βομβαρδισμών ένεκα συνεπειών οι οποίες έχουν αναλυθεί.
Μετά την παρέλευση αρκετών ωρών τελικά υπήρξε αντίδραση από τον Λευκό Οίκο, ο οποίος διέψευσε το κείμενο που κυκλοφορούσε, διαμηνύοντας ότι τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί και ότι όλα είναι ανοιχτά. Αυτό φέρεται να βάζει τα πράγματα σε μία λογική βάση και να επαναφέρει όλα τα σενάρια για την περαιτέρω εξέλιξη. Μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι η Ουάσινγκτον άφησε για κάποιες ώρες την εκδοχή που διοχέτευσαν οι Ιρανοί να αιωρείται για να μετρήσει αντιδράσεις και μόλις διαπίστωσε ότι είναι έντονες και ότι προκαλούν πρόβλημα στην εικόνα των ΗΠΑ το μάζεψε. Θα ήταν περίεργο να το αφήσει ασχολίαστο υπονοώντας ότι το αποδέχεται ως περίπου τελικό κείμενο. Αν τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον έλεγχο του Ιράν, ακόμα και με τη «δέσμευση» ότι σε ένα μήνα θα αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στον ρυθμό και στους αριθμούς προ πολέμου, και με τους Φρουρούς να επιμένουν ότι θα εισπράττουν διόδια ή τέλη (πάντως θα εισπράττουν) αυτό δεν είναι επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς.
Επίσης, αν το μείζον ζήτημα του πυρηνικού υλικού μετατίθεται για συζήτηση ύστερα από 30 ή 60 ημέρες, αφού θα έχουν αποχωρήσει οι αμερικανικές δυνάμεις και θα έχει αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός, το κατεξοχήν ζήτημα που έχει προτάξει ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος θα έχει καταρρεύσει .
Να σημειωθεί ότι ενώ εξελίσσονται αυτά οι δυνάμεις των ΗΠΑ στην περιοχή όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί αντιθέτως ενισχύονται. Που σημαίνει ότι μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να θέλει και να επιδιώκει συμφωνία αλλά δεν έχει αποσύρει τη στρατιωτική επιλογή από το τραπέζι. Τι θα μπορούσε να την ενεργοποιήσει; Μία λάθος αξιολόγηση του ιρανικού καθεστώτος για τις ανοχές των ΗΠΑ και τη λεπτή γραμμή μεταξύ της συμφωνίας ως προτιμητέας εξέλιξης και της αυθαίρετης προεξόφλησης ότι ο Τραμπ θα δώσει γη και ύδωρ. Δεν είναι βέβαιο ότι οι φανατικοί του καθεστώτος έχουν τη διαύγεια και την κρίση για να διακρίνουν πότε θα περάσουν αυτήν τη γραμμή. Εξάλλου, πριν από τρεις ημέρες Αμερικανοί έπληξαν ιρανικά σκάφη που πόντιζαν νάρκες αλλά και στρατιωτικές θέσεις των Φρουρών. Θα μπορούσε να είναι και προειδοποίηση. Ή εικόνα από το εγγύς μέλλον.
Εφημερίδα Απογευματινή
