Με την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη και τη συνυπογραφή της υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μαριλένας Σούκουλη, τίθεται σε ισχύ το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό (ΕΧΠ-Τ), το οποίο καθορίζει για πρώτη φορά ένα ενιαίο στρατηγικό πλαίσιο για τη χωρική ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού.
Το νέο πλαίσιο φιλοδοξεί να βάλει τέλος στην αποσπασματική ανάπτυξη του τουρισμού, θεσπίζοντας σαφείς κανόνες για τις νέες επενδύσεις, τη δόμηση και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Παράλληλα, επιδιώκει να εξασφαλίσει ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη, την περιβαλλοντική προστασία και τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών.
Οι βασικές αλλαγές
Το νέο ΕΧΠ-Τ προβλέπει:
- Ενιαίους και διαφανείς κανόνες για όλες τις νέες τουριστικές επενδύσεις.
- Οργανωμένο σχεδιασμό για την ανάπτυξη ξενοδοχειακών μονάδων και τουριστικών υποδομών.
- Ειδική προστασία για περιοχές με υψηλή τουριστική επιβάρυνση.
- Αυστηρότερες προβλέψεις για τα νησιά, τις παράκτιες και τις περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές.
- Κατευθύνσεις στον πολεοδομικό σχεδιασμό για τα επόμενα χρόνια, ώστε η ανάπτυξη να γίνεται με ενιαία κριτήρια.
Βασικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτελεί η κατάταξη των περιοχών σε ζώνες Α έως Ε και των νησιών σε τρεις ομάδες (Ι, ΙΙ και ΙΙΙ), με βασικό κριτήριο την ένταση της τουριστικής δραστηριότητας, δηλαδή τον αριθμό των τουριστικών κλινών σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πληθυσμό κάθε Δημοτικής Ενότητας.
Η κατηγοριοποίηση αυτή θα καθορίζει:
- το είδος των τουριστικών επενδύσεων που επιτρέπονται,
- τα ελάχιστα όρια αρτιότητας για νέες ξενοδοχειακές μονάδες,
- τη μέγιστη δυναμικότητα σε κλίνες,
- καθώς και τους όρους προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και της φυσιογνωμίας κάθε περιοχής.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην προστασία της παράκτιας ζώνης, όπου θεσπίζονται αυστηρότεροι όροι, με στόχο τη διατήρηση του φυσικού τοπίου και την αποτροπή άναρχης δόμησης.
Το τελικό σχέδιο διαμορφώθηκε ύστερα από εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, με τη συμμετοχή επιστημονικών φορέων, της αυτοδιοίκησης, εκπροσώπων της αγοράς και πολιτών.
Παρότι διατηρήθηκαν η βασική φιλοσοφία και η αρχιτεκτονική του πλαισίου, ενσωματώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις που αφορούν:
- τις Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (Α) με έντονη τουριστική δραστηριότητα,
- τις Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης (Ε), στις οποίες περιλαμβάνονται και συνοριακές περιοχές,
- καθώς και την αξιοποίηση παραδοσιακών και διατηρητέων κτιρίων στις ήδη ανεπτυγμένες τουριστικές περιοχές.
Παράλληλα, διατηρείται η πρόβλεψη για ήπια ανάπτυξη, με ανώτατο συντελεστή δόμησης ίσο με το ήμισυ του ισχύοντος, όπου αυτό απαιτείται, έπειτα από ειδικές περιβαλλοντικές και τεχνικές μελέτες, διαβούλευση και έκδοση Προεδρικού Διατάγματος με την έγκριση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Παπασταύρου: «Επιλογή ευθύνης για το μέλλον της χώρας»
Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου χαρακτήρισε το νέο πλαίσιο στρατηγικό εργαλείο εθνικού σχεδιασμού, υπογραμμίζοντας ότι θέτει τις βάσεις για οργανωμένη και βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη.
Όπως δήλωσε, «ο χωρικός σχεδιασμός δεν είναι απλώς ένα θεσμικό εργαλείο, αλλά επιλογή ευθύνης για το μέλλον της χώρας», επισημαίνοντας ότι το νέο πλαίσιο δημιουργεί ασφάλεια δικαίου για τις επενδύσεις, προστατεύει το περιβάλλον και διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη θα συμβαδίζει με τη διατήρηση του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της Ελλάδας.
Κεφαλογιάννη: «Προστατεύουμε τους προορισμούς και ενισχύουμε νέες περιοχές»
Από την πλευρά της, η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη τόνισε ότι το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο αποτελεί βασικό εργαλείο για την υλοποίηση της στρατηγικής της κυβέρνησης για ποιοτική ανάπτυξη του τουρισμού.
Όπως ανέφερε, το πλαίσιο προστατεύει τους προορισμούς που αντιμετωπίζουν έντονες τουριστικές πιέσεις, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης για λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές, με στόχο τη διεύρυνση της τουριστικής δραστηριότητας τόσο γεωγραφικά όσο και χρονικά.
Η υπουργός υπογράμμισε ότι κοινός στόχος είναι η ενίσχυση της αξίας του ελληνικού τουρισμού με όρους ποιότητας, βιωσιμότητας και σεβασμού στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, ώστε τα οφέλη της ανάπτυξης να διαχέονται σε περισσότερες περιοχές και περισσότερους πολίτες.
