Πριν από λίγες µέρες είδαµε, επιτέλους, τη δηµιουργία κόµµατος από τη Μαρία Καρυστιανού. Στις επόµενες θα έχουµε το κόµµα Τσίπρα. Αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό; Σίγουρα ναι! Τόση ώστε να αλλάξουν την ισορροπία δυνάµεων; Πιστεύω πως όχι, για συγκεκριµένους λόγους. Η επιχειρηµατολογία µου αφορά την «απεύθυνση» αυτών των κοµµάτων, όπως θα έλεγε ένας γνήσιος αριστερός.
Ο πολιτικός χώρος στον οποίο απευθύνονται, λοιπόν, είναι εκείνος της αντιπολίτευσης, αν και µε διαφορετική στόχευση. Η Καρυστιανού απευθύνεται στο κοινό που βάλλει συλλήβδην κατά του πολιτικού συστήµατος. Για τα πάντα έχουν ευθύνη οι πολιτικοί, τα κόµµατα εξουσίας, η διαπλοκή, η διαφθορά και η καταβαράθρωση των θεσµών. Σε αυτούς έρχονται να προστεθούν όσοι υποστηρίζουν πάντα οποιαδήποτε θεωρία συνωµοσίας, οι αντιεµβολιαστές και όσοι βλέπουν τον εωσφόρο πίσω από τον προσωπικό αριθµό. Η πρώτη συγκέντρωση του νέου κόµµατος ήταν χαρακτηριστική τόσο για την ίδια την πρόεδρο όσο και για το κοινό της.
Η Καρυστιανού αναφέρθηκε στο «τέλος της διαφθοράς» ως άλλος Ντι Πιέτρο, για να θυµηθούµε την επιχείρηση «καθαρά χέρια» στην Ιταλία. Αλλά και όσοι γνωρίζουµε πρόσωπα στη Θεσσαλονίκη, γνωρίζουµε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάποιων ανθρώπων που βρέθηκαν σε ένα «Ολύµπιον» που χωρά κάποιες εκατοντάδες άτοµα, όταν ένας βουλευτής της Ν.∆. στη Θεσσαλονίκη µπορεί να συγκεντρώσει πολύ περισσότερους.
Σύµφωνα µε τα παραπάνω, το κόµµα Καρυστιανού απευθύνεται σε ψηφοφόρους της Ελληνικής Λύσης, της Πλεύσης Ελευθερίας, της Νίκης, αλλά και σε αναποφάσιστους. Θα απειλήσει τα τρία πρώτα; Αρχικά ναι. Πόσο, δεν γνωρίζω. Αν και ο µικροµεγαλισµός της Καρυστιανού, η έλλειψη µέτρου δηλαδή και κυρίως τα πρόσωπα που την περιβάλλουν, µε οδηγεί στο συµπέρασµα ότι θα δυσκολευθεί στο τέλος να µπει στη Βουλή, εκτός αν καταφέρει να οδηγήσει στην κάλπη πρόσωπα που κατά κανόνα απέχουν από τις εκλογικές διαδικασίες.
Το κόµµα Τσίπρα από την άλλη προβλέπω ότι θα κινηθεί συστηµικά απευθυνόµενο στην Αριστερά µε ολίγη Σοσιαλδηµοκρατία ή στη Σοσιαλδηµοκρατία µε ολίγη Αριστερά και στους νέους, ένα κοινό το οποίο δεν θέλγεται, έως να ενηλικιωθεί, από όρους όπως είναι η σταθερότητα. ∆ιακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι θα κινηθεί περισσότερο σοσιαλδηµοκρατικά. Ο Τσίπρας γνωρίζει, αν και δεν θα το παραδεχθεί ποτέ, ότι δεν µπορεί να υπάρξει «κυβερνώσα» Αριστερά και γι’ αυτό θα στραφεί έµµεσα προς το Κέντρο. Την πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς την «έχει στο τσεπάκι του». Ετσι θα στραφεί προς το ΠΑΣΟΚ και προς τους δυσαρεστηµένους ψηφοφόρους της Ν.∆. από την οικονοµική της πολιτική, σηµείο στο οποίο πρέπει να δώσει σηµασία η κυβέρνηση.
Υπάρχει σήµερα ένα σηµαντικό ποσοστό των αναποφάσιστων που µετά το ’15 ακολούθησαν τη Ν.∆. του Μητσοτάκη. Αυτούς πρέπει να επαναπατρίσουµε, µε έµφαση στη µεσαία τάξη και τους ελεύθερους επαγγελµατίες. Η κυβέρνηση έχει πάρει σηµαντικά µέτρα για τους µισθωτούς του δηµόσιου και του ιδιωτικού τοµέα. Ηρθε η ώρα να µειώσει την προκαταβολή φόρου για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελµατίες. Να µειώσει τα τεκµήρια άσκησης επαγγελµατικής δραστηριότητας, φυσικά τον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο αλληλεγγύης. Τέλος, οι εκλογές να γίνουν την άνοιξη του ’27, ακόµη ακόµη και τον Απρίλιο.
*Βουλευτής Α` Θεσσαλονίκης µε τη Ν.∆., πρόεδρος Ειδικής Μόνιµης Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας, ηλεκτρολόγος µηχανικός
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
