Έχει ενδιαφέρον να προσπαθήσει κανείς να ερμηνεύσει την πρόσφατη δήλωση του προέδρου της Αριστερής Συμπαράταξης, για την οποία πάντως ως Έλληνες πρέπει να αισθανόμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι, διότι ένας συμπατριώτης μας πολιτικός κατορθώνει να κατατροπώσει έναν ξένο, του βεληνεκούς μάλιστα του Μπίσμαρκ. Διότι ο Αλέξης Τσίπρας διόρθωσε τον κορυφαίο αυτόν πολιτικό σε μία από τις παροιμιώδεις φράσεις του που την επικαλούνται μάλιστα επιφανείς πολιτικοί άνδρες, μεταξύ των οποίων και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής – αλλά τι μπορεί να μετράει αυτός μπρος στο ανάστημα του διαλυτή του ΣΥΡΙΖΑ;
Η γνωστή φράση του Μπίσμαρκ ήταν πως «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Πού να ήξερε ο φουκαράς ότι η φράση του αυτή που την ενστερνίστηκαν τόσοι και τόσοι ηγέτες παγκοσμίως ήταν ατελής; Και ότι χρειαζόταν διόρθωση από ένα εμπνευσμένο πολιτικό μυαλό, που χρειάστηκαν μάλιστα πολλά χρόνια μέχρις ότου η περίφημη εκείνη λανθασμένη πολιτική φράση να εύρει τη σωστή της διάσταση! Όχι, η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού. Πολιτική είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού!
Είναι και αυτό μία άποψη αν τη συγκεκριμένη έννοια του τι είναι εφικτό και τι όχι την παρομοιάσεις με ακορντεόν, μπαντονεόν ή, πιο πεζά με ελαστικό γυναικείο εσώρουχο. Κοινώς κιλότα. Βεβαίως μπορεί να πει κανείς ότι το ξεχείλωμα κάθε έννοιας δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο ή πρωτάκουστο στην πολιτική. Αμφιβάλλει κανείς ότι τρανταχτό παράδειγμα στην πράξη του πώς μπορεί να διευρυνθεί «το εφικτό» είναι η ερμηνεία του δημοσκοπικού ΟΧΙ σε ένα κεφαλαιώδες ΝΑΙ; Αυτό κι αν είναι τέντωμα….
Βασιζόμενοι σε αυτήν τη θέση ότι τα πάντα μπορούν να διευρυνθούν, πολύ δε περισσότερο το τι είναι μπορετό κατά την αριστερή ορολογία (διότι το εφικτό αποτελεί φράση αστικής προέλευσης) θα ήταν δυνατόν, αν αφήναμε τη φαντασία μας να καλπάσει, να ψυχανεμιστούμε και το πρόγραμμα του κόμματος της Συμπαράταξης. Όλα θα είναι σε plus size, όπως τα ρούχα για τους εύσωμους. Διότι το μεν εφικτό σημαίνει ότι μπορείς να περιλάβεις συγκεκριμένους στις παροχές, διότι ο κορβανάς τόσο αντέχει, αλλά η διεύρυνση του εφικτού σημαίνει ότι θα φανείς γαλαντόμος σε καθέναν που θα λέει «δώσε και μένα μπάρμπα». Αν μάλιστα λάβουμε τις υπερβάσεις και παραβάσεις του εφικτού επί της βασιλείας της «για πρώτη φορά Αριστεράς», καταλαβαίνει κανείς πώς αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας τη διακυβέρνηση της χώρας.
Μέχρι την ώρα των εκλογών πάντως που είναι ακόμη μακρύς, ο κύριος Τσίπρας έχει τον χρόνο να διορθώσει και άλλους κορυφαίους πολιτικούς, ως προς τις φράσεις τους που έμειναν μνημειώδεις. Λ.χ. να διορθώσει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που είπε ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο. Εκτός κι αν τον βολεύει η χώρα ως τέτοιο. Τον Τσώρτσιλ ας τον αφήσει ήσυχο διότι ασφαλώς δεν θα τολμήσει να διορθώσει αυτά που έχει πει εκείνος για τον σοσιαλισμό…
Eφημερίδα Απογευματινή
