Οι συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι θα εξαντλήσει την τετραετία εδράζονται στον στόχο της σταθερότητας σε περιβάλλον ευρωπαϊκής και περιφερειακής αστάθειας, της υλοποίησης των δεσµεύσεών του και της προσήλωσής του στη συνταγµατική τάξη. Ωστόσο, δεν παραβλέπεται ότι κατά περιόδους στη Μεταπολίτευση ο υδράργυρος του πολιτικού θερµόµετρου κατά τους θερινούς µήνες ανέβαινε σε αντίστοιχα επίπεδα καύσωνα. Ρόλο σε αυτό διαδραµάτιζαν ενίοτε και οι ευρωεκλογές, όπως το 2009, το 2014 και το 2019.
Εθνικοί λόγοι
Γυρνάµε λοιπόν στις 17 Αυγούστου 2007, όταν ο Κώστας Καραµανλής µετέβη στο προεδρικό µέγαρο, ζητώντας από τον Κ. Παπούλια να προκηρύξει εκλογές για λόγους εθνικούς και για το µείζον ζήτηµα της αναθεώρησης του Αρθρου 16 του Συντάγµατος. Οι εκλογές ορίστηκαν για τις 16 Σεπτεµβρίου και, παρότι µεσολάβησαν οι φονικές πυρκαγιές σε Ηλεία, Αρκαδία, Βοιωτία και Εύβοια, επανεξελέγη αυτοδύναµος, µε 41,8%, έναντι 38,1% του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου.
Το 2009
∆ύο χρόνια αργότερα, ξανά µέσα Αυγούστου του 2009, ο Κ. Καραµανλής ξεκινά από την Κοµοτηνή προεκλογική περιοδεία, επισκεπτόµενος από µία φορά µέχρι τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου όλους τους νοµούς της επικράτειας. Σε τηλεοπτικό διάγγελµα στις 2 Σεπτεµβρίου είχε καλέσει τον λαό να διαλέξει «ανάµεσα στον δύσκολο δρόµο, που αποτελεί τη µόνη διέξοδο για τη χώρα, συνιστά πρόταση ευθύνης και οδηγεί σταδιακά στην ανάκαµψη, και στον εύκολο δρόµο της άλλης πλευράς, που αποτελεί επιλογή ανευθυνότητας, οδηγεί σε αδιέξοδο και θα βαθύνει την κρίση, µε πολύ µεγάλο κοινωνικό κόστος». Ο λαός τιµώρησε σκληρά τη δεύτερη συνεχόµενη πρόωρη προσφυγή στην ετυµηγορία του, ζητώντας ξεκάθαρα πολιτική αλλαγή (ΠΑΣΟΚ 43,9%, έναντι 33,4% της Ν.∆.).
Εκείνη η αναµέτρηση αποτέλεσε την αφετηρία της νέας πολιτικής δοµής. Κατ’ αρχάς σηµειώθηκε η µεγαλύτερη -έως τότε- αποχή της µεταπολιτευτικής περιόδου (29,05%), η οποία σταδιακώς διευρυνόταν, µε αποτέλεσµα να ξεπεράσει το 42% στις ευρωεκλογές του 2024. Το ΠΑΣΟΚ είχε για 6η φορά επικρατήσει σε εθνικές εκλογές. Επίσης, ήταν η 9η αναµέτρηση σε επίπεδο αρχηγών µεταξύ ενός Καραµανλή και ενός Παπανδρέου: η οικογένεια Παπανδρέου µείωσε το «σκορ» σε 7-2 και ο Γ. Παπανδρέου έγινε το τρίτο µέλος της που θα υπηρετούσε ως πρωθυπουργός, µετά τον παππού και τον πατέρα του. Στο πρώτο πρωθυπουργικό του διάγγελµα υποσχέθηκε ότι θα είναι πάντα ειλικρινής µε τον ελληνικό λαό.
Η µεγάλη απώλεια
Την ηµέρα των 35ων γενεθλίων της, στις 4 Οκτωβρίου του 2009, η Ν.∆. ηττήθηκε πολύ βαριά, χάνοντας 700.000 ψηφοφόρους σε σχέση µε το 2007 και λαµβάνοντας το χαµηλότερο ποσοστό σε εκλογές για τη Βουλή των Ελλήνων από την ίδρυσή της. Ο Κ. Καραµανλής παραιτήθηκε από την ηγεσία της Ν.∆. και κίνησε τις διαδικασίες ανάδειξης νέου αρχηγού για το κόµµα. Θα τον διαδεχόταν, στις 29 Νοεµβρίου, ο Αντώνης Σαµαράς, ο οποίος είχε επανέλθει στο κόµµα το 2004, αν και το 1993 -όταν έφυγε- δήλωνε πως δεν θα επιστρέψει.
Η βασική τάση που καταγράφηκε στις εκλογές του 2009 ήταν η µετακίνηση από τη Ν.∆. στο ΠΑΣΟΚ περίπου ενός στους δέκα εκλογείς που την είχαν ψηφίσει το 2007. Επίσης, το 12% όσων είχαν ψηφίσει ΚΚΕ και το 25% όσων είχαν ψηφίσει Συνασπισµό Ριζοσπαστικής Αριστεράς µετακινήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ. Ακόµα, το ΠΑΣΟΚ έλαβε το 42% των ψηφοφόρων που προσήλθαν στις κάλπες πρώτη φορά. Οι ψηφοφόροι έστειλαν το ΠΑΣΟΚ στο 13,5% τον Ιούνιο του 2012 και στο 4,8% τον Ιανουάριο του 2015 έως ότου οριστικώς επιλέξουν τη µεταρρυθµιστική Κεντροδεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη, σε πρώτη φάση το 2019 και σε δεύτερη, ακόµα µεγαλύτερη, το 2023.
Το καλοκαίρι του 1996
Τριάντα χρόνια πιο πίσω, τον Ιούλιο του 1996, ο Κώστας Σηµίτης, που µόλις είχε εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ µε διαφορά µιας χούφτας ψήφων από τον Ακη Τσοχατζόπουλο, διάβαζε µετρήσεις (PRC) που τον έφεραν να προηγείται του Μιλτιάδη Εβερτ της Ν.∆. κατά 3 µονάδες. Συνεργάτες και δηµοσκόποι τού συνέστησαν να σπεύσει, καθώς η απόσταση µειωνόταν τουλάχιστον στο ήµισυ σε σχέση µε τις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993. Ο Σηµίτης, εκµεταλλευόµενος την ευκαιρία, στις 20 Αυγούστου πέρασε το κατώφλι του προεδρικού µεγάρου, ζητώντας από τον Κωστή Στεφανόπουλο τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών για τις 22 Σεπτεµβρίου. Ρίσκαρε και πέτυχε. Πρώτο κόµµα ήλθε το ΠΑΣΟΚ µε 41,49% και 162 έδρες, δεύτερο η Νέα ∆ηµοκρατία µε 38,12% και 102 έδρες.
Το αλησµόνητο 2015
Αλησµόνητο το καλοκαίρι του 2015. Το δηµοψήφισµα της 5ης Ιουλίου, η παρ’ ολίγον έξοδος από το ευρώ, το «Οχι» που έγινε «Ναι» σε περισσότερα µνηµόνια, η εν κινήσει αλλαγή στην ηγεσία της Νέας ∆ηµοκρατίας, οι ατελείωτες συζητήσεις στη Βουλή για να ψηφιστούν οι εφαρµοστικοί νόµοι της νέας, επαχθέστερης των προηγούµενων, δανειακής σύµβασης και οι αποστασιοποιήσεις-παραιτήσεις πολλών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ συνέθεταν ένα σκηνικό µε κύρια χαρακτηριστικά την απογοήτευση, την εξάντληση, τη βαθιά και ανεπούλωτη πληγή του πολιτικού συστήµατος.
Στις 14 και στις 16 Αυγούστου ο Αλέξης Τσίπρας διαβεβαίωνε τον Βαγγέλη Μεϊµαράκη ότι ο τόπος δεν έχει ανάγκη από εκλογές και ο πρόεδρος της Ν.∆. εκµυστηρευόταν στους δηµοσιογράφους έξω από το Μέγαρο Μαξίµου: «Μου είπε ότι δεν θα τις κάνει, αλλά δεν τον πιστεύω…» και δικαίως. Το απόγευµα της 20ής Αυγούστου ο Αλ. Τσίπρας ανέφερε σε διάγγελµά του: «Η λαϊκή εντολή της 25ης Ιανουαρίου εξήντλησε τα όριά της. Και τώρα πρέπει να λάβει τον λόγο εκ νέου ο κυρίαρχος λαός».
Οι πολίτες στις κάλπες της 20ής Σεπτεµβρίου έδωσαν ώθηση στους κ. Τσίπρα και Καµµένο, έως τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 που προκηρύχθηκαν σχεδόν στην εκπνοή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., αµέσως µετά την αποτυχία τους στις ευρωεκλογές, και οδήγησαν στην ήττα τους.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
