Όσο η Ευρώπη συνταράσσεται, αναζητώντας βηματισμό ανάμεσα στις πρωτοφανείς κοινωνικές ταραχές και τη σκληρή δημοσιονομική πραγματικότητα των περισσότερων κρατών-μελών, το Μέγαρο Μαξίμου ενισχύει το αφήγημα της πολιτικής σταθερότητας με στόχο την αυτοδυναμία. Με φόντο τις εικόνες από το Παρίσι, το σύνθημα «Δεν θα γίνουμε Γαλλία» μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα του κυβερνητικού αφηγήματος σε μια περίοδο που δοκιμάζονται οι αντοχές ακόμη και των ισχυρών κρατών και ενώ η Ελλάδα φαντάζει ως εξαίρεση μπροστά στην πραγματικότητα του ευρωπαϊκού χώρου. Αντιπαρατάσσοντας τη δημοσιονομική ευταξία και τη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας, όπως δηλαδή έπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής διεκδικώντας ευελιξία και πρόσθετα μέτρα στήριξης για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ακρίβειας.
Ταυτόχρονα, η κυβερνητική στρατηγική επιδιώκει να θέσει στους πολίτες το ξεκάθαρο δίλημμα ανάμεσα στη σιγουριά της σταθερής διακυβέρνησης και το ρίσκο των κυβερνήσεων συνεργασίας. Το διακύβευμα που τίθεται πιο καθαρά από ποτέ αφορά τη διατήρηση της αναπτυξιακής τροχιάς και της πολιτικής ομαλότητας έναντι του κινδύνου να διολισθήσει η χώρα σε νέο κύκλο περιπετειών, με το σύνολο των κυβερνητικών στελεχών να αποκρούει τα όποια σενάρια μετεκλογικών συμμαχιών με σχήματα της δεξιάς πολυκατοικίας. Σε αυτήν την ιδιαίτερη συγκυρία δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπαίνει ξανά στο κάδρο και στο στόχαστρο της κυβερνητικής κριτικής. Οι συνεχείς αναφορές από «γαλάζια» στελέχη στο πρόσωπο του αρχηγού της ΕΛΑΣ και στην περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λειτουργεί ως μοχλός ανάσυρσης μνήμης και των όσων πέρασε η Ελλάδα κατά τα χρόνια της δημοσιονομικής κρίσης.
Επαναφέροντας στον συλλογικό νου τις δραματικές μέρες του πρόσφατου παρελθόντος, το Μέγαρο Μαξίμου προφανώς επιχειρεί να συσπειρώσει τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους, προβάλλοντας την αυτοδυναμία όχι απλώς ως κομματική επιδίωξη, αλλά ως τη μόνη εγγύηση για να μην περιπέσει η χώρα σε νέες περιπέτειες. Σε συνδυασμό πάντα με την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να συγκροτήσει πλειοψηφικό ρεύμα και να αποτελέσει την πειστική εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ. Η συγκεκριμένη δεξαμενή άλλωστε, συγκεντρώνει κατά πλειοψηφία δυσαρεστημένους «γαλάζιους» ψηφοφόρους μεγάλο τμήμα των οποίων δεν έχει πάει σε άλλο κόμμα και υπό αυτήν την έννοια δεν έχουν απορρίψει οριστικά τον δρόμο της επιστροφής στο κυβερνών κόμμα.
«Σκίσιμο μνημονίων»
Εντέλει, το στίγμα της όλης κυβερνητικής επιχειρηματολογίας και ρητορικής δίνει η έμμεση αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Λαύριο στον Αλέξη Τσίπρα και στις υποσχέσεις του στα χρόνια της κρίσης για σκίσιμο των μνημονίων με ένα άρθρο και ένα νόμο. Εκ παραλλήλου με τις παρεμβάσεις κυβερνητικών και κομματικών στελεχών να πρυτανεύσουν η λογική και η ψυχραιμία ώστε να μη δούμε και εδώ στην Ελλάδα καταστάσεις όμοιες με αυτές από τη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, κ.α.
«Αυτό που ανέδειξε τον κ. Τσίπρα ήταν η μη κανονικότητα. Εγώ πιστεύω ότι θα επιχειρηθεί οι διαμαρτυρίες να καπελωθούν και παράλληλα να παρεισφρήσουν στοιχεία για να γίνουν επεισόδια»
Θάνος Πλεύρης
Την ίδια στιγμή, το κυβερνητικό επιτελείο επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει το συγκριτικό πλεονέκτημα των καλών δημοσιονομικών σε αντιδιαστολή με των ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι, το δίλημμα της κάλπης εμπλουτίζεται στην πορεία προς τις εκλογές της άνοιξης και από τη μία πλευρά προβάλλεται η εικόνα μιας Ελλάδας που αποτελεί «νησίδα σταθερότητας» μέσα στο ιδιαίτερα ταραγμένο ευρωπαϊκό περιβάλλον της έντονης αβεβαιότητας, και από την άλλη, η απειλή της επιστροφής σε πρακτικές που δοκίμασαν τις αντοχές της χώρας. Με αυτόν τον τρόπο η ΝΔ απευθύνεται συνολικά στα μετριοπαθή αντανακλαστικά του εκλογικού σώματος, θέλοντας να πείσει πως οποιαδήποτε άλλη πολιτική επιλογή ενέχει μεγάλα ρίσκα. «Είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη η οποία μπορεί να ανακουφίσει τους πολίτες άμεσα αλλά μπορεί να τους δώσει όραμα και ελπίδα για καλύτερες μέρες», διεμήνυσε σχετικά ο κ. Μητσοτάκης συνομιλώντας με πολίτες στη Λαυρεωτική.
Rebrading
Δεν εκπλήσσει λοιπόν, το μπαράζ επιθέσεων που εξαπολύουν τις τελευταίες ώρες τα κυβερνητικά στελέχη με στόχο τον ιδρυτή της ΕΛΑΣ. «Πολιτική κάλυψη» στον Πάνο Λαμπρινίδη–Στάχτο καταλόγισε στον Αλέξη Τσίπρα ο Παύλος Μαρινάκης για το «άντε και στα δικά μας» του πρώτου, τονίζοντας ότι όχι μόνο δεν αποδοκίμασε αλλά και υιοθέτησε τις προτροπές του νεολαίου του.
«Ο κ. Τσίπρας δεν έκανε rebranding, χρησιμοποίησε μια μηχανή χρόνου που δεν τον πήγε στο 2010, αλλά στο 2008. Η Ελλάδα τα έχει αφήσει πίσω της γιατί δεν είμαστε εκεί που ήμασταν», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (ΕΡTNews).
«Ο κ. Τσίπρας δεν έκανε rebranding, χρησιμοποίησε μια μηχανή χρόνου που δεν τον πήγε στο 2010, αλλά στο 2008. Η Ελλάδα τα έχει αφήσει πίσω της»
Παύλος Μαρινάκης
Από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, τόνισε μιλώντας στον Σκάι: «Θα πρέπει να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα σε συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες και στις ακρότητες, τη βία και την καταστροφή ξένης περιουσίας. Στην Ελλάδα έχουμε ζήσει τέτοιες καταστάσεις στο παρελθόν και δεν νομίζω ότι έλυσαν κάποια προβλήματα. Η κυβέρνηση απαντά με δύο τρόπους: Ο ένας είναι το έργο σε όλα τα επίπεδα, οικονομία, κοινωνική πολιτική, εξωτερική πολιτική, άμυνα. Και ο δεύτερος είναι ο διάλογος με κάθε κοινωνική ομάδα»
«H απουσία κανονικότητας δημιουργεί το μπάχαλο. Αυτό που ανέδειξε τον κ. Τσίπρα ήταν η μη κανονικότητα», σχολίασε ο Θάνος Πλεύρης μιλώντας στον Παραπολιτικά 90,1 FM και τόνισε: «Το να γίνει διαμαρτυρία είναι απολύτως θεμιτό και παράλογο θα ήταν να πει οποιοσδήποτε να μην γίνουν διαμαρτυρίες, αλλά εγώ πιστεύω ότι θα επιχειρηθεί οι διαμαρτυρίες να καπελωθούν και παράλληλα να παρεισφρήσουν στοιχεία για να γίνουν επεισόδια».
«Θα πρέπει να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα σε συγκεντρώσεις και στις ακρότητες και την καταστροφή ξένης περιουσίας»
Κωστής Χατζηδάκης
Εφημερίδα Απογευματινή
