Προσωπικά δεν μου έκανε καμία εντύπωση ο ισχυρισμός που διατύπωσε δημοσίως ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης ότι οι εθνικές εκλογές του 2023 ήταν «πειραγμένες», υπονοώντας ότι αλλοιώθηκε το εκλογικό αποτέλεσμα από κάποιους σκοτεινούς μηχανισμούς της ΝΔ. Με παρόμοια προπαγανδιστικά τερτίπια επιχειρούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ να αιτιολογήσουν την εκλογική συντριβή τους και στις εθνικές κάλπες του 2019. Προτάσσοντας με κουτοπονηριά τη θεωρία της «δημιουργικής λογιστικής» ότι το 41% της ΝΔ δεν ανταποκρίνεται σε πραγματικούς αριθμούς, καθώς η «γαλάζια» παράταξη ευνοήθηκε από την αποχή στις κάλπες και τις ευεργετικές διατάξεις του εκλογικού νόμου. Με τον τρόπο αυτόν αμφισβητούσαν ως «επίπλαστη» την αυτοδυναμία της ΝΔ, περιφρονώντας συνάμα την ίδια τη λαϊκή ετυμηγορία.
Στην πορεία προς τις εθνικές κάλπες του 2023 η Κουμουνδούρου, με επικεφαλής τότε τον Αλέξη Τσίπρα, επιδίωξε να αμφισβητήσει προληπτικά το εκλογικό αποτέλεσμα, συνδέοντας την επικείμενη αναμέτρηση με την υπόθεση των υποκλοπών. Το σύνθημά του από τα τέλη του 2022 ήταν το εξής: «Με τη δημοκρατία ή την εκτροπή». Ενώ νωρίτερα πάσχιζε να προκαλέσει συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης, ζητώντας κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» μέσω των στενών συνεργατών του. Αφού δεν του βγήκε σε «σπουδαία κατάσταση» η «θαυμάσια αναταραχή» που πήγε να προκαλέσει στις αρχές του 2023 έπαιξε ξανά τα ρέστα του, ανακοινώνοντας την απόσυρση του ΣΥΡΙΖΑ από τις ψηφοφορίες στη Βουλή. Αφού έχασε τις εθνικές εκλογές του 2023 και παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, επανήλθε στην αμφισβήτηση της ήττας του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη μόλις ξεκίνησε να παρουσιάζει το βιβλίο του «Ιθάκη». Με ποιον τρόπο; Άρχισε στις δημόσιες ομιλίες του να αφήνει υπαινιγμούς ότι η ΝΔ δεν θα είχε κερδίσει τις εθνικές εκλογές το 2023 αν δεν είχε «μπαζώσει» την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών. Μέσα από τη συγκεκριμένη επικοινωνιακή κομπίνα αναζητούσε το τέλειο άλλοθι για να ελαφρύνει την αποδοκιμασία του εκλογικού σώματος προς το πρόσωπό του. Με βάση τα παραπάνω, λογικό είναι να μη μας προκαλεί καμία αίσθηση η παρέμβαση του Κώστα Αρβανίτη, ο οποίος δεν εξαιρείται από τον κλασικό κανόνα που διέπει τη λειτουργία της Αριστεράς. Οι άνθρωποι είναι «μανούλες» στη διαβολή, «επιστήμονες» σταλινικού επιπέδου στη σπέκουλα και στις δόλιες μεθοδεύσεις, όταν αποφασίζουν να εξοντώσουν την αλήθεια επειδή δεν τους είναι αρεστή ή τη δημοκρατία επειδή αυτή δεν ανταποκρίνεται στα «θέλω» τους.
Ο Αλέξης Τσίπρας, που ο Κ. Αρβανίτης τον έχει ξανά τιμή του και καμάρι του, δεν σεβάστηκε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του 2015, όταν για λόγους ατομικής πολιτικής επιβίωσης και κομματικού συμφέροντος μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι», πιστεύει κανείς ότι δεν θα περιφρονούσε με την αλαζονική στάση του και τον κόσμο που επέλεξε στις εθνικές κάλπες, αντί για αυτόν, τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι αυτός που σε ένα συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ όταν δεν βγήκε το αποτέλεσμα που ο ίδιος επιθυμούσε ξαναπήρε τον λόγο και διέταξε το εκλογικό σώμα να ξαναψηφίσει, μαλώνοντας τα μέλη-υπηκόους του ότι «δεν κατάλαβαν καλά» πώς πρέπει να πράξουν στην κάλπη που απαίτησε να ξαναστηθεί;
Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτοί που ακόμη και σήμερα «ξεκατινιάζονται» δημοσίως για το τελευταίο συνέδριο «βίας και νοθείας», όπου με τη σκιώδη πάλι καθοδήγηση του Αλ. Τσίπρα ο Στέφανος Κασσελάκης ηττήθηκε στο «μπουζουξίδικο» από τον Σωκράτη Φάμελλο;
Και πριν φτάσουμε στη «βίαιη» εκπαραθύρωση του Στ. Κασσελάκη από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως θυμάστε τις θεωρίες συνωμοσίας και τις πονηρές εικασίες που είχαν κατακλύσει τη δημόσια σφαίρα ενόψει των ευρωεκλογών του 2024;
Δεν έβγαιναν τότε πάλι οι συριζαίοι με επικεφαλής τον Στέφανο Κασσελάκη και δήλωναν ότι η ΝΔ μεθοδεύει την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος; Δεν ζητούσε ο Στ. Κασσελάκης, αλλά και όσοι τον υποστήριζαν, μεταξύ αυτών και ο Κ. Αρβανίτης, να διεξαχθούν οι ευρωεκλογές στην Ελλάδα με τη συμμετοχή διεθνών παρατηρητών, καθώς προπαγάνδιζαν στην εσωτερική σκηνή το σενάριο της νοθείας; Ο αξιότιμος Κώστας Αρβανίτης, που τώρα εκφράζει αμφιβολίες για την εγκυρότητα του αποτελέσματος των εθνικών εκλογών του 2023, οφείλει να δώσει αν μη τι άλλο μία απάντηση στο εξής ερώτημα: πώς γίνεται να βγήκε ευρωβουλευτής το 2024 ως υποψήφιος με ένα κόμμα που επαναλάμβανε τις θεωρίες της νοθείας και στην επίμαχη κάλπη; Διότι τα ποσοστά της ΝΔ στις ευρωεκλογές του 2024 έπεσαν, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε «σημαία» στη συνέχεια για να ισχυριστεί ότι η «γαλάζια» παράταξη έχει πλέον απολέσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος. Πριν από τις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε τη ΝΔ για «βία και νοθεία» και μετά άλλαξε το τροπάριο. Πριν από τις κάλπες η εκλογική διαδικασία ήταν «πειραγμένη» κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μετά «αξιόπιστη» και «γνήσια», επειδή η ΝΔ δεν ξαναπήρε 41% και ο Κ. Αρβανίτης βγήκε ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το συμπέρασμα εδώ είναι ένα. Με τους συριζαίους άκρη δεν βγάζεις. Είναι κανονικοί προβοκάτορες, βάσει σχεδίου τις περισσότερες φορές. Τα προηγούμενα χρόνια, και χωρίς να έχω καμία διάθεση να ευλογήσω τα γένια μου, είχα μεταξύ άλλων αποκαλύψει από τον Όμιλο των Παραπολιτικών με ηχητικά ντοκουμέντα τρεις ειδήσεις. Τον Παύλο Πολάκη, που δήλωνε ότι για να ξανακερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εθνικές εκλογές πρέπει να κλείσει και κάποιον πολιτικό του αντίπαλο στη φυλακή, την Έφη Αχτσιόγλου, η οποία ισχυριζόταν ότι «η κανονικότητα δεν ήταν ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά» και τον Αλέξη Τσίπρα, που με δικό μου βίντεο έβαζε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τα μέλη του οργάνου να ξαναψηφίσουν επάνω σε μια πρόταση που αρχικώς είχε απορριφθεί και δεν ταίριαζε με τα συμφέροντά του.
Συνεπώς το «να κλείσουμε κανέναν στη φυλακή», το «για εμάς ευκαιρία είναι το χάος» και το «ξαναψηφίστε για να βγει αυτό που θέλω» είναι το τρίπτυχο της κλασικής υπονόμευσης της δημοκρατίας.
Εφημερίδα Απογευματινή
