Με αφορμή το πρώτο επεισόδιο από το επίμαχο ντοκιμαντέρ του Σκάι για τα όσα διαδραματίστηκαν πριν και μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015, θα σταθώ στις ενδιαφέρουσες αφηγήσεις που έγιναν από τον Γερμανό πρώην πρέσβη στην Αθήνα, Πίτερ Σόοφ, και τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτο. Αμφότεροι «μαρτύρησαν δίχως ξύλο» μια ιστορικής σημασίας πολιτική πλεκτάνη με όρους συνωμοτικής μυστικοπάθειας και ευκαιριακών εκβιασμών σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος απορώ γιατί δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να το επισημάνει, όταν για άλλα θέματα είναι λαλίστατος…
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τον κυβερνητικό του εταίρο, Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Πάνο Καμμένο έστησαν πολιτική καριέρα, χαρακτηρίζοντας «γερμανοτσολιάδες» και υποτακτικούς της Μέρκελ τους «σαμαροβενιζέλους». Δώδεκα χρόνια μετά, αποδεικνύεται πως οι Σαμαράς και Βενιζέλος ήταν και κερατάδες και δαρμένοι. Διότι, όταν εμφανίζεται ο τότε πρέσβης της Γερμανίας στην Αθήνα, Πίτερ Σόοφ, και αποκαλύπτει ότι έκανε μυστικά ραντεβού με τον Αλέξη Τσίπρα από το 2014, προφανώς κατ’ εντολή της Άνγκελα Μέρκελ, σημαίνει ότι η Γερμανίδα καγκελάριος είχε αποσύρει την εμπιστοσύνη της από τον Αντώνη Σαμαρά και συνομιλούσε διά του αντιπροσώπου της με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος τη διαβεβαίωνε ότι είναι πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί τους και να μην δίνουν σημασία στα προεκλογικά λεγόμενά του.
Το θέμα εδώ δεν είναι ότι κορόιδευε τον ελληνικό λαό, πουλώντας του ελπίδα και «σκίσιμο των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο», αλλά ότι για τους επίμαχους θεατρινισμούς του είχε εμπιστευτική πληροφόρηση το Βερολίνο, με αποτέλεσμα η Άνγκελα Μέρκελ να μην ανησυχεί καθόλου για το πώς θα τον ποδηγετήσει στην πορεία.
Σε ό,τι αφορά την παρέμβαση του Ευ. Τσακαλώτου στο επίμαχο ντοκιμαντέρ, ο πρώην «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας επιβεβαίωσε τη βιασύνη του Αλέξη Τσίπρα να οδηγήσει σε πρόωρη πτώση την κυβέρνηση Σαμαρά, με αφορμή την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Ο Ευ. Τσακαλώτος ανέφερε ότι το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχε εξαγγελθεί από τη Θεσσαλονίκη, θα μπορούσε να εφαρμοστεί καλύτερα εάν ο Αλέξης Τσίπρας δεν «εκβίαζε» την κυβέρνηση Σαμαρά μέσα από τη διαδικασία εκλογής Προέδρου, μαζί με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής.
Αυτό (σε συνδυασμό με την αποκάλυψη ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε «τακιμιάσει» με τους Γερμανούς από το 2014, κάνοντας μυστικά ραντεβού με τον διπλωματικό εκπρόσωπο της «μάνταμ Μέρκελ») δείχνει ότι Αλέξης Τσίπρας ήξερε τι έκανε, προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός και η Γερμανίδα καγκελάριος έκανε τα στραβά μάτια, διότι -ως γνωστόν- στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά και στην πολιτική.
Πούρος ιδεολόγος ο Φωτόπουλος της ΓΣΕΕ
Ο γνωστός εργατοπατέρας Ν. Φωτόπουλος, που σήμερα καταγγέλλει τον Γ. Παναγόπουλο ότι «συμμάχησε» με δεξιούς συνδικαλιστές για να σχηματίσει προεδρείο στη διοίκηση της ΓΣΕΕ, είναι ο ίδιος που κατάφερε να βρίσκεται στο τιμόνι της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ για τουλάχιστον μία εξαετία εξαιτίας της στήριξης που εξασφάλιζε από «γαλάζιους» συναδέλφους. Συνεπώς, δεν τον παίρνει να πουλάει… ιδεολογικοπολιτιλίκι προς τα έξω, ποντάροντας στην άγνοια του κόσμου, ο οποίος δεν έχει γνώση των «ανάρμοστων συμμαχιών» μεταξύ συνδικαλιστών, ούτε μπορεί να διανοηθεί τι… παιχνίδια παίζουν για θέσεις και αξιώματα στο όνομα της εργατικής τάξης.
Επίσης, κάτι που σκοπίμως αποκρύπτει ο κ. Φωτόπουλος, είναι ότι και στο παρελθόν τη θέση του γενικού γραμματέα στη διοίκηση της ΓΣΕΕ κατείχε ο προερχόμενος από τη ΔΑΚΕ Κ. Πουπάκης, με πρόεδρο πάλι το Γ. Παναγόπουλο και αναπληρωτή του τον Α. Καλύβη από τον ΣΥΝ. Τώρα λοιπόν θυμήθηκε να «δώσει πολιτική και ιδεολογική διάσταση» στη διαδικασία συγκρότησης του προεδρείου της ΓΣΕΕ;
Και όμως, ο Νίκος Παππάς δίνει ομιλίες για την «ελευθεροτυπία στην Ελλάδα»
Κάπου πήρε το μάτι μου ότι αυτές τις ημέρες οργανώθηκε ένα συνέδριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα την «ελευθεροτυπία στη χώρα μας», ανάμεσα στους κεντρικούς ομιλητές του οποίου ήταν και ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς. Ο τελευταίος ανενόχλητος, δεδομένου ότι κανείς δεν βρέθηκε να τον επαναφέρει στην τάξη, καυχιόταν ότι επί των ημερών της διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα η δημοσιογραφία ήταν στα καλύτερά της. Και προς επίρρωση του ισχυρισμού του κράδαινε το κινητό του τηλέφωνο, διαβάζοντας ταυτόχρονα στοιχεία από τις εκθέσεις μιας αμφιλεγόμενης οργάνωσης ονόματι «Δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα».
Δεν ξέρω ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να καλέσει σε ένα τέτοιο συνέδριο τον Νίκο Παππά, αλλά ειλικρινά ή πρέπει να έχει μεγάλο χιούμορ ή να μην ζούσε στην Ελλάδα την περίοδο 2015-2019, όταν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης επιχειρήθηκε -με απροκάλυπτο και εκβιαστικό τρόπο- η ποδηγέτηση της ενημέρωσης από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το τότε Μέγαρο Μαξίμου, υπό τη γενική επίβλεψη του Αλέξη Τσίπρα και την παρασκηνιακή καθοδήγηση του Νίκου Παππά, πάσχιζε να «αλώσει» με δικούς του ανθρώπους ιστορικά εκδοτικά συγκροτήματα και πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια, ενώ όσοι δημοσιογράφοι αντιστέκονταν και δεν τους προσκυνούσαν, είτε διώκονταν είτε έμπαιναν στη βάσανο της στοχοποίησης επειδή ενοχλούσαν με τα λεγόμενα και τα γραφόμενά τους την «πρώτη φορά… αριστεροδεξιά».
Εφημερίδα Απογευματινή
