Γιατί ο Μητσοτάκης έχει στόχο τη λεηλασία του ΠΑΣΟΚ

Η Χαριλάου Τρικούπη κινδυνεύει με μεγάλες απώλειες στις δεύτερες εκλογές τόσο από τη ΝΔ όσο και από την ΕΛΑΣ
15:37 - 27 Ιουλίου 2026

Η ανακοίνωση ίδρυσης κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα άλλαξε άρδην το πολιτικό σκηνικό, ανατρέποντας μεταξύ άλλων πλήρως και τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη. Η Χαριλάου Τρικούπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε αδιέξοδα:

– Ο στόχος για «νίκη στις εκλογές έστω και μία ψήφο διαφορά» όχι απλώς είναι ανέφικτος, αλλά στην τελική ευθεία προς τις εκλογές μπορεί να μετατραπεί σε μπούμερανγκ για το ΠΑΣΟΚ, καθώς θα προκαλεί απλώς γέλιο – και στην πολιτική το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα κόμμα είναι να προκαλεί θυμηδία!
– Ο «μονομέτωπος κατά του Μητσοτάκη» έχει πλέον μετατραπεί σε διμέτωπο κατά του πρωθυπουργού αλλά και της ΕΛΑΣ, καθώς πλέον στην πράξη ο πραγματικός αντίπαλος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ούτε όμως και αυτό ομολογείται ευθέως, παρότι συμβαίνει σε όλες τις τοποθετήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη και των στελεχών που έχουν αναφορά στον ίδιο.
– Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το ΠΑΣΟΚ όπως έχανε με τον μονομέτωπο προς τη ΝΔ άλλο τόσο και με τον διμέτωπο εμφανίζει απώλειες, από τη μια πλευρά προς τη ΝΔ και από την άλλη πλευρά προς την ΕΛΑΣ – προς την Αμαλίας μάλιστα περισσότερες.
– Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχασε την ευκαιρία μετά την επανεκλογή του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μετά τις ευρωεκλογές να απευθύνει πρόσκληση προς τα κόμματα της Κεντροαριστεράς, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, για συστράτευση, πολύ περισσότερο που ο ίδιος δεν θα μπορούσε παρά να ήταν ο επικεφαλής του σχήματος (όπως η Φώφη Γεννηματά στο Κίνημα Αλλαγής), ενώ στα υπέρ του είχε τις άριστες προσωπικές σχέσεις που διατηρούσε με τον Αλέξη Χαρίτση όπως και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Επέλεξε όμως κάτω από τις πιέσεις αρκετών -και της δεξιάς πτέρυγας του κόμματός του- την «αυτόνομη πορεία», μέσω της οποίας αναδείχθηκε και ο «μικρομεγαλισμός» που αποτελούσε «μίμηση» των εκβιαστικών διλημμάτων του Ανδρέα Παπανδρέου προς τις ηγεσίες των κομμάτων της Αριστεράς. Αποτέλεσμα αυτών των επιλογών ήταν να δημιουργηθεί η ευκαιρία στον Αλ. Τσίπρα να καλύψει το κενό στην προοδευτική αντιπολίτευση με την ίδρυση της ΕΛΑΣ και με το ΠΑΣΟΚ να μην μπορεί να κερδίσει το παραμικρό από τη -σχεδόν- διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς!- Η διεύρυνση που επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ είναι σαφές πως δεν δημιουργεί δυναμική, αν και υπάρχουν και αξιόλογα πρόσωπα, ενώ χαρακτηριστικό της φτώχειας της όλης προσπάθειας είναι πως αδρανοποιημένα πρόσωπα που δεν άλλαξαν ποτέ κόμμα εμφανίζονται ως «διεύρυνση».
– Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει εσωτερική συνοχή, τουλάχιστον ως προς τα κορυφαία στελέχη, ενώ η μη ύπαρξη στην πράξη «ενιαίου Κέντρου» με συμμετοχή όλων των πλευρών επιτείνει την εσωστρέφεια. Είναι δε σαφές πως οι επίδοξοι δελφίνοι αναμένουν στην πλειοψηφία τους να είναι το ΠΑΣΟΚ -μάξιμουμ- στην τρίτη θέση προκειμένου να διεκδικήσουν την ηγεσία την επόμενη μέρα, εφόσον παραιτηθεί ο Ανδρουλάκης, δείχνοντας να αδιαφορούν για το μέγεθος του κόμματος που θα κληρονομήσουν.

Εκμεταλλευόμενος το τοπίο αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει θέσει ως στόχο τον διεμβολισμό του ΠΑΣΟΚ στις κάλπες. Όχι απλώς και μόνο στην προεκλογική περίοδο αλλά κυρίως ύστερα από αυτές: θα απευθύνει στον Νίκο Ανδρουλάκη πρόταση για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας και αν ο Ανδρουλάκης αρνηθεί θα του επιρρίψει την ευθύνη και θα προσφύγει σε δεύτερες κάλπες. Σε δεύτερες κάλπες, όπου, όπως εκτιμούν στο Μαξίμου, το ΠΑΣΟΚ θα λεηλατηθεί τόσο από τη ΝΔ όσο και από την ΕΛΑΣ. Η μόνη εναλλακτική λύση είναι η λύση της συγκυβέρνησης, κάτι που θα νομιμοποιούσε όμως τη λεγόμενη «αριστερή πτέρυγα» να αποχωρήσει προς την πλευρά της ΕΛΑΣ. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή για τη Χαριλάου Τρικούπη.

Πού να το φαντάζονταν στη Χαριλάου Τρικούπη όταν δημιουργούσαν το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο», αρχικά με τον Αντώνη Σαμαρά το 2012 και εν συνεχεία το 2016 με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι θα ερχόταν η στιγμή που οι ίδιοι θα είναι το θύμα;

Η συζήτηση για το Σύνταγμα δείχνει πως η ΝΔ δεν έχει συμμάχους

Η Νέα Δημοκρατία δύσκολα θα βρει συμμάχους για να κυβερνήσει αν είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές και έχει ποσοστό στις κάλπες κάτω από το 30%.

Το έδειξε και η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση στη Βουλή, όπου όχι απλώς δεν επιτεύχθηκε συναίνεση στο παραμικρό, αλλά οι αντιπαραθέσεις που έγιναν σε όλα τα επίπεδα ήταν κάτι παραπάνω από απογοητευτικές.
Θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς τη σοφή φράση πως μετά τις εκλογές μεσολαβεί το αποτέλεσμα που θέτει τη συζήτηση σε διαφορετική βάση – ο «σοφός λαός», βλέπετε, που όλοι επιβάλλεται να ακούσουν! Εν μέρει είναι σωστό, μπορεί το αποτέλεσμα της κάλπης και ο φόβος μιας νέας κάλπης να δημιουργήσει νέα κατάσταση είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά.
Το επίπεδο της συζήτησης και η μη επίτευξη της παραμικρής συναίνεσης για την κορυφαία συναινετική διαδικασία δεν αφήνουν πάντως και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας…

Μικρά μεγάλα

Η δήλωση Μητσοτάκη πως οι εκλογές δεν θα γίνουν το φθινόπωρο παραπέμπει πλέον με μεγάλη βεβαιότητα στη διεξαγωγή των εκλογών την άνοιξη. Πιθανότερες ημερομηνίες της πρώτης κάλπης η 17η Απριλίου ή η Κυριακή των Βαΐων 24 Απριλίου. Η εξέλιξη αυτή ευνοεί τον Αλέξη Τσίπρα που θέλει να κερδίσει χρόνο – ίσως μόνο αυτόν από την αντιπολίτευση!
Το ΠΑΣΟΚ έχει πλέον τον χρόνο για να ανατρέψει την κατάσταση, αν όμως δεν το κατορθώσει το φθινόπωρο είναι πιθανό να υπάρξουν εσωτερικές αντιπαραθέσεις που θα δυσκολέψουν περισσότερο τις προοπτικές του.

Εκ πρώτης όψεως κερδισμένος μπορεί να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να έχει τον χρόνο να διεκδικήσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπησή του. Ο χρόνος όμως ως τα τέλη της άνοιξης είναι μακρύς και ουδείς μπορεί να προβλέψει από τώρα με σχετική έστω ασφάλεια αν η ηγετική τρόικα μπορεί να διατηρήσει τη συνοχή της ή αν ο Παύλος Πολάκης θα αυτονομηθεί με την «Έντιμη Ελλάδα», εφόσον οι ενδείξεις για το αποτέλεσμα δεν είναι ενθαρρυντικές για την Κουμουνδούρου.

Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά μάλλον πλέον θα ανακοινώσει το κόμμα του από τα Χριστούγεννα και μετά. Όσο πιο κοντά στις κάλπες δηλαδή. Αλλά όποιος πιστέψει πως ο Μεσσήνιος πρώην πρωθυπουργός δεν θα δηλώσει παρών στις εκλογές μάλλον πλανάται πλάνην οικτράν.

Κατά τα λοιπά, ο χρόνος κυλάει ούτως ή άλλως αρνητικά για την Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού, τη ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού, τη Νέα Αριστερά αν δεν προχωρήσει σε συμπράξεις, ενώ πτωτική τάση εμφανίζει τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή στις μετρήσεις και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Εφημερίδα Απογευματινή