Δεν χωρεί αμφιβολία ότι είναι μεγάλες οι επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνομίας και ειδικώς του λεγόμενου ελληνικού FBI στην εξάρθρωση του μεγάλου εγκλήματος, είτε αυτό έχει να κάνει με τις συμμορίες στον χώρο των ναρκωτικών, τις συγγενείς με αυτές Μαφίες, εγχώριες και αλλοδαπές, είτε με υποθέσεις μεγάλης διαφθοράς από τις οποίες πλήττεται οικονομικά το ελληνικό Δημόσιο.
Από την άλλη πλευρά την καθημερινότητα του πολίτη, που είναι και το ενδιαφέρον στοιχείο για οποιαδήποτε κυβέρνηση, την πλήττει η μικροεγκληματικότητα, καθώς προκαλεί αίσθηση ανασφάλειας στην κοινωνία. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι έχουν καταγραφεί περί τις 11.000 περιπτώσεις με κλοπές πορτοφολιών, κυρίως από αλλοδαπούς μετανάστες, πρωτίστως δε από αυτούς που έχουν εισέλθει λαθραίως στη χώρα μας. Αλλά και από Ρομά, όπως λέγονται κατά την πολιτικώς ορθή έκφραση οι αθίγγανοι. μεταξύ των οποίων διαπιστώνεται μεγάλη παραβατικότητα. Ενώ από την άλλη φτάνουν κατά μέσο όρο τις 2.000 ετησίως οι κλοπές και οι διαρρήξεις.
Κρίνοντας από την αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας στη χώρα, προφανώς και δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ των επιτυχιών της Αστυνομίας στις μεγάλες υποθέσεις και της υστέρησης όσον αφορά την εγκληματικότητα που πλήττει την κοινωνία.
Κατά την επίσημη εκδοχή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων οι δυσκολίες διαχείρισης της μικροεγκληματικότητας οφείλεται στην έλλειψη επαρκούς αριθμού προσωπικού ώστε να εξυπηρετείται αποτελεσματικά ο πολίτης. Κάτω από άλλες συνθήκες, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η αιτιολογία αυτή συνιστά και δικαιολογία της αναποτελεσματικότητας. Πλην όμως με την πληθυσμιακή αύξηση κυρίως στην πρωτεύουσα, καθώς και του αλλοδαπού πληθυσμού που αποτελεί το 11% πλέον του συνόλου, η επάρκεια σε προσωπικό για την αποτελεσματική αστυνόμευση μοιάζει ως προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ.
Η στήλη θα αποφύγει τη λαϊκίστικη εκδοχή ότι διατίθενται αστυνομικές δυνάμεις για την προστασία του πολιτικού προσωπικού ή άλλων προσωπικοτήτων, δεδομένου ότι έχει μειωθεί -τουλάχιστον κατά τις επίσημες διαβεβαιώσεις- ο αριθμός των δυνάμεων αυτών. Από την άλλη πλευρά είναι γεγονός ότι στον δημόσιο τομέα παρατηρείται διαχρονικά το φαινόμενο μίας άνισης κατανομής προσωπικού, που είναι το αποτέλεσμα των επίσης διαχρονικών πολιτικών εξυπηρετήσεων, αλλά και αθρόων προσλήψεων οι οποίες γίνονταν προκειμένου να εξυπηρετηθούν κομματικά συμφέροντα.
Κάποια στιγμή πρέπει να εξορθολογιστούν οι δυνάμεις προσωπικού στο Δημόσιο έτσι ώστε τομείς που είναι αναγκαίο να έχουν στελέχη επαρκή σε αριθμό για την καλύτερη και πιο αποτελεσματική λειτουργία του τομέα τους, να μην υστερούν έναντι άλλων δημοσίων υπηρεσιών των οποίων το προσωπικό πλεονάζει, χωρίς να υπάρχει ανάλογη ανάγκη.
Θα υπάρχουν πάντοτε γεγονότα συναφή προς τη λειτουργία του κράτους που επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Διαπιστούμενες δυσλειτουργίες στις υπηρεσίες προς τον πολίτη θα φέρουν πάντοτε ένα βαρύ αποτύπωμα, ειδικά μάλιστα όταν οι απαιτήσεις των κοινωνιών είναι ιδιαίτερα αυξημένες στη σημερινή εποχή. Και οι φύλακες πρέπει να έχουν γνώσιν….
Eφημερίδα Απογευματινή
