Ας κάνουμε μία -εφιαλτική κατά τα άλλα- υπόθεση εργασίας. Πολιτικής εργασίας βεβαίως. Ας λάβουμε υπ’ όψιν αυτά που εκτίμησε γνωστός αναλυτής δημοσκοπήσεων που -σύμφωνα με τα λεγόμενά του- αν στις εκλογές πιάσει ένα 25% η Νέα Δημοκρατία τότε οι έδρες που θα πάρουν όλοι οι υπόλοιποι θα είναι τριπλάσιες και πλέον των εδρών που θα αντιστοιχούν στο κυβερνών κόμμα.
Αλλά και το 30% να πιάσει στις εκλογές και πάλι οι έδρες των άλλων θα είναι πολύ περισσότερες, τόσες ώστε να τους παρέχουν τη δυνατότητα, αν μαζευτούν όλοι μαζί, να σχηματίσουν κυβέρνηση! Από το σημείο αυτό αρχίζει το εφιαλτικό εγχώριο πολιτικό… Χάλοουιν. Ξέρουν όλοι πλέον τι σημαίνει το αμερικανικό αυτό έθιμο και τι αντιπροσωπεύει.
Μαζεύονται λοιπόν, κατά τη διάρκεια των διαδικασιών της προεδρικής εντολής για τον σχηματισμό κυβέρνησης οι αρχηγοί των επτά υπόλοιπων κομμάτων (καθώς το πρώτο θα είναι η ΝΔ που προφανώς δεν θα έχει πάρει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή) και αρχίζουν τις σχετικές συζητήσεις για να αναλάβουν από κοινού τα ηνία της χώρας. Ας φανταστούμε λοιπόν μαζί τον Αλέξη Τσίπρα, την Καρυστιανού, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Κυριάκο Βελόπουλο, τον Δημήτρη Κουτσούμπα και τη Λατινοπούλου να συζητούν τη συνεργασία τους. Κατά πάσα πιθανότητα ο Κουτσούμπας «θα την κάνει με μικρά πηδηματάκια» διότι οι κομμουνιστές είναι πονηρότεροι των άλλων που θα κάθονται στο τραπέζι, πιο συνεπείς και κυρίως πιο σοβαροί, ακόμη κι αν διαφωνεί κάθετα κανείς μαζί τους. Και απεχθάνονται τους θεατρικούς θιάσους…
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι μοιράζοντας καρέκλες, αφού προηγουμένως έχουν ξεχάσει τις ιδεολογικές τους και πολιτικές διαφορές, διότι η καρέκλα της εξουσίας αποτελεί την ισχυρότερη ιδεολογία, σχηματίζουν κυβέρνηση η οποία είναι φυσικό να πάρει και ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Πλειοψηφία εδρών έχουν, ό,τι θέλουν κάνουν.
Ας φανταστούμε τώρα μία τέτοια κυβέρνηση. Ελαφρώς κουρελού. Άντε κιλίμι. Το πώς θα λειτουργεί δεν είναι απλώς ζητούμενο. Είναι παράσταση. Από την πλευρά Τσίπρα έχουμε γεύση. Αξέχαστη. Των άλλων θα τη γνωρίσουμε και μετά βεβαιότητος θα είναι και αυτή αλησμόνητη. Διότι άπαξ και εξασφαλίσουν από μία καρέκλα στο υπουργικό χαρτοφυλάκιο ή όσες εν πάση περιπτώσει τους αναλογούν, θεωρώντας ότι χωρίς αυτούς δεν μπορεί να σταθεί η κυβέρνηση, θα επιστρέψουν στις παλαιές συγκρούσεις μεταξύ τους, ιδεολογικού περιεχομένου μεν αλλά και σύγκρουσης ασυναρτησιών, λαμβανομένων υπ’ όψιν των θέσεων που έχουν όλοι διατυπώσει από τη θέση τους στην αντιπολίτευση. Η πλάκα δε, θα συνεχίζεται με το ποιος θα μιλάει με ποιόν στο εξωτερικό και τι θα του λέει.
Ερώτημα κρίσεως. Όλοι αυτοί οι συμπατριώτες μας που ψήφισαν… αντισυστημισμό, υποτίθεται, τι άραγε περίμεναν να συμβεί πέραν της επισήμου μεταφοράς του… Χάλοουιν στην εγχώρια πολιτική σκηνή; Αν επιβεβαιωνόταν το σουρεαλιστικό αυτό σενάριο;
Εφημερίδα Απογευματινή
