Την περασμένη Παρασκευή έγινε η καθιερωμένη γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας πριν από 52 χρόνια. Είναι μία συμβολική εορτή για όσους δεν το καταλαβαίνουν. Περισσότερο πάντως εφέτος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές -ίσως επειδή τη σχετική συζήτηση διευκολύνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- έχει εκφραστεί από μερίδα πολιτών και δημοσιογράφων η αντίρρησή τους για τη συγκεκριμένη εκδήλωση και μάλιστα σε ειρωνικούς ή χλευαστικούς τόνους. Τόνοι που ενδεχομένως είναι δικαιολογημένοι, αν πρόκειται για αυτοσαρκασμό, δεδομένου ότι στα χρόνια που λειτουργεί αυτή η Δημοκρατία έχουμε φροντίσει να τη… βατέψουμε, να τη μεταβάλουμε σε σχέση με άλλα δημοκρατικά καθεστώτα σε μία ιδιότυπη και ιδιόμορφη Δημοκρατία, καθώς βασικοί κανόνες της καταπατώνται συλλήβδην και η αποδοχή των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη λειτουργία μιας κανονικής Δημοκρατίας δεν είναι και στις προτιμήσεις της πλειονότητας του λαού αυτού.
Δεδομένου ότι στις περισσότερες των κοινωνιών αλλά κατεξοχήν στη δική μας το ζύγι της αξίας του καθενός μετριέται και από την έκταση της αποδοχής του από ανώτερες τάξεις, είτε είναι οικονομικές είτε πολιτικές, σχεδόν βέβαιο είναι ότι αυτοί που καταφέρονται κατά της συμβολικής αυτής εορτής, αν ήταν προσκεκλημένοι, θα έτρεχαν να παραστούν με φράκο και κρινολίνα! Από την άλλη πλευρά και αυτοί που δεν θα ήθελαν, τάχα μου, να πάνε στη συγκεκριμένη γιορτή όλο και σε κάποια άλλη θα πηγαίνανε κορδωμένοι. Αν λόγου χάρη έκανε γιορτή ό,τι έχει απομείνει από τη Χρυσή Αυγή για να τιμήσει την επταετή δικτατορία και τους Παπαδόπουλο και Παττακό, ασφαλώς και οι νοσταλγοί της… εθνοσωτηρίου θα έσπευδαν. Αλλά και ο Κουφοντίνας με τον Γιωτόπουλο αν οργάνωναν και αυτοί καμιά γιορτή εις ανάμνηση των δολοφονιών που έκαναν στο όνομα της επανάστασης -άλλης επανάστασης, για να μην μπερδευόμαστε- και της κοινωνίας -όχι πάντως της κακούργας-, πάλι θα βρίσκονταν οπαδοί για να πάνε. Με dress code βεβαίως τα μαύρα. Και οι ανάλογες γιορτές δεν θα έλειπαν από τον αναρχικό χώρο, τους αλληλέγγυους αλλά και από κάθε είδους εκπροσώπους κάθε ιδεολογικής απόκλισης, χωρίς από καμία να λείπει συγκεκριμένο πλήθος.
Δημοκρατία έχουμε και για τον λόγο αυτό, της δυνατότητας δηλαδή να γιορτάζει ο καθένας ό,τι του καπνίσει και κατά συνέπειαν όσοι βρίσκονται απέναντι από την κάθε εξουσία θα έπρεπε να επικροτούν τη γιορτή που γίνεται στο Προεδρικό Μέγαρο. Ας το σκεφτούν λίγο, αν ο μη γένοιτο είχαμε ακόμη σήμερα Παπαδόπουλο και Παττακό, θα μπορούσε ο Γιωτόπουλος και πας άλλος αντιεξουσιαστής να γιορτάσει; Μόνο η Χρυσή Αυγή θα μπορούσε να γιορτάζει και να κουστουμάρεται για να πηγαίνει στην ανάλογη εκδήλωση προς τιμήν του Πουλιού της Επανάστασης.
Τούτων ούτως εχόντων ας σταματήσουν οι υποκρισίες. Σε τελευταία ανάλυση, μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια, που έλεγε και η γιαγιά μου…
Εφημερίδα Απογευματινή
