Έχουν καθιερωθεί από κάποια παγκόσμια έμπνευση ηλιθιότητας οι Παγκόσμιες Ημέρες που υποτίθεται συμβολίζουν κάτι. Και δεν μιλώ για τις καθιερωμένες Ημέρες Μνήμης για να μας θυμίζουν γεγονότα που δεν πρέπει να ξεχνάμε για να μην πέφτουμε στα ίδια λάθη που ως ανθρώπινο γένος έχουμε ροπή. Αναφέρομαι στις Παγκόσμιες Ημέρες που σχεδόν καθημερινά γιορτάζονται και που έχουν ως στόχο να μη λησμονούμε, υποτίθεται, αν ο κουβάς έχει πάτο ή πόσο κιμά χρειάζεται να βάζουμε στην Παγκόσμια Ημέρα των Γεμιστών.
Μεταξύ άλλων θα έπρεπε να γιορτάσουμε και μία άλλη ημέρα αλησμόνητη που έχει ως τέτοια καθιερωθεί στις πρώτες μέρες του Αυγούστου. Η ημερομηνία πέρασε βέβαια αλλά το μέγεθος της ηλιθιότητας αυτού που την πρότεινε και εκείνων που ενδεχομένως τη γιορτάζουν είναι τέτοιο που επιβάλλει -όπως η ημερομηνία αυτή- να μείνει ανεξίτηλη στο συλλογικό υποσευνείδητο. Κυρίως το γυναικείο.
Πρόκειται για την Παγκόσμια Ημέρα Οργασμού και που προφανώς δεν αφορά στον «Οργασμό της αγελάδας» που μας παρουσίασε στον κινηματογραφο η Μαλέα. Αναφέρεται στον ανθρώπινο οργασμό και, άνευ παρεξηγήσεως, διότι ούτε μισογύνης είμαι ούτε ρατσιστής, στον γυναικείο. Διότι οι μεν ξεφτίλες άνδρες δεν αντιμετωπίζουν τοιούτον πρόβλημα εν αντιθέσει προς το γυναικείο φύλο (όπως άλλωστε επισημαίνουν και διαπρεπείς επιστήμονες ψυχολόγοι αλλά και διαπιστώνεται και στην πράξη) το οποίο ενίοτε υποφέρει ενδεχομένως και με ευθύνη των μοναχοφάηδων ανδρών από τη σχετική αδυναμία να «πετάξουν στα ουράνια».
Βεβαίως το θέμα της σημερινής στήλης δεν είναι η συγκεκριμένη αδυναμία του γυναικείου φύλου, αλλά το ηλίθιο αντικείμενο της ημέρας. Ο Οργασμός. Και ευλόγως προκαλείται το ερώτημα γιατί η συγκεκριμένη λέξη να αναφέρεται στη γεννετήσια ορμή και όχι σε κάποιον άλλον, πιο απαραίτητο και χρήσιμο οργασμό, όπως λ.χ. είναι ο εργασιακός οργασμός ή ο οργασμός παραγωγικότητας, για τον οποίον ως χώρα δεν φημιζόμαστε… Σε αυτά τα δύο παραδείγματα, οικονομικής σημασίας, μάλλον ο οργασμός που παρατηρείται σε αυτά προσομοιάζει με τον γυναικείο. Κοινώς βρισκόμαστε προ του ανοργανισμικού φαινομένου της οικονομίας.
Καθώς λοιπόν δεν περνάει έστω και μία ημέρα χωρίς να είναι Παγκόσμια για κάτι (μέχρι και Παγκόσμια Ημέρα Ελεφάντων υπάρχει) θα μπορούσε η στήλη να προτείνει ορισμένες ιδέες για τα ενδεχόμενα κενά που υπάρχουν στο ετήσιο ημερολόγιο. Λ.χ. θα μπορούσε να καθιερωθεί η Παγκόσμια Ημέρα Βλήτων, η οποία θα είναι αφιερωμένη όχι μόνο στο εύγεστο αυτό χορταρικό που καταπολεμάει και τη δυσκοιλιότητα. Αλλά να αφορά και μερικά πρόσωπα που κινούνται ανάμεσά μας, μηδε εξαιρουμένης και της πολιτικής – μολονότι ορισμένα από αυτά καλύπτονται, όπως έχουμε ξαναγράψει και από την Παγκόσμια Ημέρα των UFO.
Για την Παγκόσμια Ημέρα Ελαιολάδου δεν είμαι σίγουρος αν θα πρότεινα να καθιερωθεί, διότι μπορεί να προκαλέσει και παρεξηγήσεις. Διότι εκτός από την απότιση τιμής στο δένδρο με τον «χρυσό» καρπό, θα μπορούσε να παρεξηγηθεί κάποιος που έχει τη μύγα. Ειδικά αν υπηρετεί στην κρατική μηχανή…
Εφημερίδα Απογευματινή
