Στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν με NAVTEX που δέσμευαν το Αιγαίο και τώρα με τα θαλάσσια πάρκα πέραν των χωρικών της υδάτων, αλλά και με αιφνίδιες όσο και συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, η Τουρκία προφανώς θεώρησε ότι η σίγασή της για αρκετό διάστημα ενδεχομένως να έστελνε προς την πλευρά τη δική μας λάθος μηνύματα, τόσο ως προς τις διεκδικήσεις της όσο και προς το «πρόγραμμα» της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αν προσθέσουμε σε αυτές τις υπομνηστικές κατά καιρούς ενέργειές της, τη διατήρηση του casus belli, την απαίτησή της για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών απέναντι στα οποία παραμονεύει μία τουρκική στρατιά και, πάντως, τις πάγιες θέσεις της για το Κυπριακό περί δύο κρατών, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η γενικώς αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας είναι συμπαγής και δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες.
Το κλασικό συμπέρασμα, αφού η Τουρκία δεν επιτρέπει να καταλήξουμε σε άλλο, είναι ότι οι γείτονες δεν πρόκειται να αλλάξουν τακτική και εμφανιζόμενοι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον όποιο διάλογο με την Ελλάδα, ώστε να μη φαίνονται αδιάλλακτοι αλλά επί των θεμάτων που δεν θεωρεί η Ελλάδα ότι είναι αντικείμενα διαλόγου.
Η Τουρκία δεν πρόκειται να άρει την προαναφερθείσα πολεμική απειλή του casus belli, στην περίπτωση που η Ελλάδα προχωρούσε στην επέκταση των χωρικών υδάτων της, όπως έχει κάθε δικαίωμα βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
Η Τουρκία θα συνεχίσει να μας υπενθυμίζει ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, κάτι που σε τελευταία ανάλυση νομιμοποιείται να το επικαλεσθεί, μετά την εσφαλμένη συμφωνία της Μαδρίτης.
Κατά την Τουρκία, οποιαδήποτε διεθνής συμφωνία, για να υλοποιηθεί πρέπει να είναι αποδεκτή και από αυτήν και να μη γίνεται καταχρηστική εφαρμογή της από την άλλη χώρα. Με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να αποφύγει τις υποχρεώσεις της για την αποδοχή της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, αλλά και της ελληνικότητας των περί το δωδεκανησιακό σύμπλεγμα νησίδων και βραχονησίδων.
Η Τουρκία θα επιμένει, όπως προαναφέρθηκε στη δημιουργία δύο κρατών στην Κύπρο, ανεξαρτήτως των όσων ισχυρίζεται κατά καιρούς και της «προθυμίας» της να συμμετάσχει σε διαδικασίες που υποτίθεται ότι αποσκοπούν σε ένα ενιαίο κράτος. Ουδέν υποκριτικότερο. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμη και τα περί συνομοσπονδίας η Τουρκία τα έχει χαρακτηρίσει «μεταβατική λύση», κάτι βεβαίως που έκανε έμπειρο Έλληνα διπλωμάτη, προ ετών, να παρατηρήσει ότι όλες οι λύσεις για την Τουρκία είναι μεταβατικές «μέχρι να καταλάβει και το υπόλοιπο νησί».
Τελικό συμπέρασμα. Να συνεχίζεται ο διάλογος, για να μη μας πουν και αδιάλλακτους, αλλά καλά κάνουμε και συνεχίζουμε τους εξοπλισμούς και ενισχύουμε τις συμμαχίες μας με κράτη απολύτως εχθρικά απέναντι στην Τουρκία, όπως λ.χ. το Ισραήλ αφού παραδοσιακά οι ανατολίτες δεν φημίζονται για την μπέσα τους…
Eφημερίδα Απογευματινή
