Τα γεγονότα στην Ελλάδα τρέχουν, κάτι που είναι ενθαρρυντικό, διότι δεν μας αφήνουν να πλήξουμε. Από την άλλη, μία στήλη όπως αυτή εδώ δεν μπορεί να συμπεριλάβει στην κριτική της όλα όσα επίκαιρα συμβαίνουν – και είναι πολλά. Επομένως ορισμένα εκ των σοβαρών αυτών γεγονότων τα κρίνει με μικρή καθυστέρηση. Να για παράδειγμα. Είχαμε όσα είπε ο κ. Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη -κατά την πρώτη, τονίζουμε, επίσκεψή του εκεί- αλλά και την πρώτη ημέρα της ΔΕΘ. Οπότε δεν υπήρχε περιθώριο αναφοράς σε μία άλλη εθνική επέτειο -τη μόνη είναι αλήθεια κομματική που εορτάζεται με νοσταλγία-, την 3η Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποίαν ιδρύθηκε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Πόσο σοσιαλιστικό υπήρξε αυτό είναι μία άλλη παράγραφος και δεν θα αναλωθούμε σε περιττές όσο και επιβλαβείς ιδεολογικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι στη χώρα μας ένα από τα μότο που παραμένουν πάντα επίκαιρα επιβεβαιωνόμενα καθημερινώς είναι και το τσαρουχικό «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις…».
Κατ’ αρχάς η επέτειος της ιδρύσεως του ΠΑΣΟΚ είναι εθνική, κυρίως διότι όλοι νοσταλγούν την εποχή εκείνη της ξενοιασιάς, της ευφορίας, του «φάε, πίε και ευφραίνου» και των παχιών αγελάδων – ασχέτως αν απλώς ήταν φουσκωμένες με αέρα κοπανιστό. Η νοσταλγία επομένως είναι αυτή που καθιστά στη λαϊκή συνείδηση κάτι εθνικό. Για παράδειγμα, πώς να ξεχάσει κανείς όλα αυτά που έχει υπενθυμίσει κατά καιρούς το διαδίκτυο για την αλησμόνητη εκείνη περίοδο που σου έδινε τόσες ευκαιρίες; Να μερικές: Τραγουδούσες τον γνωστό ύμνο του κόμματος που έλεγε «θα τον μεθύσουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι» και σου κολλούσαν επιπλέον ένσημα ή μπορούσες να βγεις σε πρόωρη σύνταξη. Έβηχες ή βασανιζόσουν από κάποιον ιό; Όχι εμβόλια και σαχλαμάρες. Στη σύνταξη αμέσως με δικαίωμα να δουλεύεις και να βγάζεις και ένα χαρτζιλίκι «μαύρα». Ποιος καταδεχόταν να ψωνίσει στις εκπτώσεις; Μόνο το υπηρετικόν προσωπικόν. Και τα πολιτιστικά κέντρα στα οποία μπορούσαμε να σπάμε πιάτα, αμέτρητα. Τι σχέση αν οι αστοιχείωτοι τα έλεγαν σκυλάδικα; Και επιπλέον είχαμε και στην Παιδεία το… δημοκρατικό 5, το οποίο παρείχε μεν ίσες δυνατότητες σε όλους, πλην όμως παρήγε τούβλα σωρηδόν ή ξύλα απελέκητα, που λέγανε και οι γιαγιάδες για τα στουρνάρια εγγονούς…
Βέβαια, με νοσταλγίες δεν… βάφεις αυγά, όπως λέει και ο σοφός λαός. Διότι, εδώ που τα λέμε, εδώ και κάμποσα χρόνια οι αναπολήσεις των καλών ημερών δεν συνοδεύτηκαν και με ψηφαλάκια για το κόμμα της ευφορίας και της ξενοιασιάς. Ίσως διότι ο κόσμος αντιλήφθηκε ότι οι αγελάδες οι παχιές ήταν φουσκωμένες με αέρα κοπανιστό, όπως είπαμε και πιο πάνω. Ίσως και διότι ο κόσμος είχε βαρεθεί τις ξάπλες και τις φούμες που ιστορικώς οδηγούν στον συβαριτισμό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να εορτάζουμε την επέτειο. Θα τη γιορτάζουμε ακόμη και αν εκλείψει το ΠΑΣΟΚ, πράγμα δύσκολο, διότι δεν είναι κόμμα, είναι ιδέα. Και μάλιστα έμμονη!
Εφημερίδα Απογευματινή
