Η Τουρκία επιδεικνύει εξαιρετική νευρικότητα εξαιτίας των διεργασιών που εξελίσσονται στη ζώνη από την Ανατολική-Ευρωπαϊκή Μεσόγειο μέχρι την Ινδία, οι οποίες γεωγραφικά και στρατηγικά την παρακάμπτουν. Η επιθετικότητα της Τουρκίας επικεντρώνεται στην πολύμορφη συμμαχική σχέση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και ΗΠΑ. Μια ενότητα που, ενώ δεν σχετίζεται με τη Μεσοποταμία, η οποία κυρίως απασχολεί την Τουρκία, προσθέτει δυναμική εξελίξεων στη Δυτική Ασία.
Οι προκλητικές όμως παρεμβολές στις επικοινωνίες που διέταξε η Άγκυρα από το αεροδρόμιο της Τύμπου στην κατεχόμενη από αυτή κυπριακή επικράτεια στα κρατικά αεροσκάφη που μετέφεραν τους υπουργούς Αμύνης της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας, που κινούνταν προς το νησί σε επίσημο πρόγραμμα προκειμένου να συμμετάσχουν σε άτυπη ευρωπαϊκή σύνοδο, δεν αφορούσαν το σύνηθες αυτό πεδίο έντασης αλλά την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Την εσωτερική λειτουργία του οργανισμού της. Αιτία της ανάρμοστης αυτής στάσης απέναντι στην Ευρώπη εκτιμάται πως είναι το γεγονός ότι στο πλαίσιο αυτής της συνόδου υπουργών Άμυνας θα υπογραφεί συμφωνία αμυντικής συνεργασίας μεταξύ της Κύπρου και της Γαλλίας, με εγκατάσταση γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί.
Ο τρόπος που χειρίζεται τις υποθέσεις η Τουρκία την εκθέτει σε επίπεδο Βρυξελλών. Η ελληνική ηγεσία θα πρέπει σε κάθε πρόκληση ή παρεμβολή της Τουρκίας να θέτει τις εμπλοκές στα ευρωπαϊκά όργανα. Όπως συμβαίνει με την Αλβανία στα ζητήματα του περιβάλλοντος και της διαφάνειας στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των κατοίκων της, μεταξύ αυτών στις περιουσίες των Ελλήνων ομογενών και τις περιοχές στα παράλια του Αυλώνα, έτσι και η Άγκυρα θα πρέπει να βρεθεί προ των ευθυνών της στη σχέση της με την ΕΕ.
Πέραν αυτού, η Ελλάδα θα πρέπει να προβληματισθεί και να προετοιμασθεί για το αν θα θέσει το ζήτημα της άρσης του casus belli της Τουρκίας στη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο, ως ανάρμοστου μεταξύ συμμάχων. Οι εποχές έχουν αλλάξει και τα θέματα θα πρέπει να τίθενται.
Eφημερίδα Απογευματινή
