Αν επιθυμείς την ειρήνη, προετοιμάσου για τον πόλεμο. Η ιστορική ρήση βρίσκει το περιεχόμενό της σε μια συγκυρία όπου όλα επιτρέπονται και όλα είναι πιθανά. Η Ελλάδα χρειαζόταν χρόνο μετά την υβριδικού τύπου επίθεση που δέχθηκε από την Τουρκία το 2020. Χρόνο για να εξοπλισθεί μετά τη δημοσιονομική χρεοκοπία. Χρόνο για να δομήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της ενόψει των απειλών κλασικού και νέου τύπου. Χρόνο για να δώσει βάθος, κύρος και εξέλιξη στις συμμαχίες της με κεντρικές και περιφερειακές δυνάμεις.
Από την άνοιξη του 2023 μέχρι και πριν από λίγο το απαιτούμενο αυτό «ιντερμέτζο» το βρήκε μέσα από τη Διακήρυξη των Αθηνών, που αν και υπερβολικά ενθουσιώδης και διακηρυκτική, υπήρξε η αναγκαία «γέφυρα» για μία περίοδο όπου τα «ήρεμα νερά» προσέφεραν περιθώρια για σημαντικές κινήσεις και πρωτοβουλίες στο πεδίο.
Στην παρούσα φάση με δύο μέτωπα, αυτό της Ουκρανίας και το άλλο της Μέσης Ανατολής, να διευρύνονται αντί να οριοθετούνται η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει μια νέα πολύπλευρη ένταση και πρόκληση «εκκαθάρισης λογαριασμών» από την Τουρκία. Τα θαλάσσια πάρκα, τα δίκτυα ηλεκτρισμού και άλλα, η ιδιοκτησία στα νησιά. Οι ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν μπει στο τραπέζι. Η ένταση στο τρίγωνο Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος είναι μέρος του παζλ της απορρύθμισης σε σχέση με το Ιράν, τη Γάζα, τον Λίβανο, το σύνολο της Μεσοποταμίας, τα θαλάσσια περάσματα.
Είναι σε κάθε περίπτωση η ώρα που οι στρατηγοί έρχονται στο προσκήνιο και έχουν πολλή και σοβαρή δουλειά να κάνουν. Η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Ούτε φυσικά η Κύπρος κείται μακράν. Η επίσκεψη του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Δ. Χούπη, και οι συνεννοήσεις που έχει με τον ομόλογό του Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων (IDF) αντιστράτηγο Ε. Ζαμίρ στο Ισραήλ, αλλά και τους ανώτατους αξιωματούχους της αμυντικής βιομηχανίας εκεί, δείχνουν ότι η συμμαχία 3+1 δεν είναι θεωρία…
Εφημερίδα Απογευματινή
