Τα «Τακούνια στον Βάλτο», του Ακη ∆ήµου, είναι η ποπ κωµωδία στην οποία θα πρωταγωνιστήσει από τις 2 Ιουνίου, στην Ταράτσα του θερινού θεάτρου «Λαµπέτη», η Μαριάννα Τουµασάτου, µαζί µε τους Αιµίλιο Χειλάκη, Αλέκο Συσσοβίτη, Αθηνά Μαξίµου και ∆ηµήτρη Φιλιππίδη, σε σκηνοθεσία Μανώλη ∆ούνια και Αιµίλιου Χειλάκη. Ενας υπουργός, η γυναίκα του, ένα στέλεχος της αξιωµατικής αντιπολίτευσης, µια εκκεντρική, φιλόδοξη συγγραφέας και ένας ανερχόµενος, εξίσου φιλόδοξος δηµοσιογράφος συναντιούνται σε µια επέτειο γάµου που εξελίσσεται σε φάρσα, περιµένοντας τον πρωθυπουργό, και συνθέτουν µια κωµωδία για τις γκρίζες ζώνες της πολιτικής.
Η Μαριάννα Τουµασάτου, µιλώντας στην «Κυριακάτικη Απογευµατινή», αναφέρεται στην ξεκαρδιστική αυτή κωµωδία, η οποία θα κάνει και καλοκαιρινή περιοδεία ανά την Ελλάδα, στη σχέση της µε την πολιτική, αλλά και στους λόγους που την ώθησαν να γίνει ηθοποιός.
Με ποιον τρόπο το έργο διακωµωδεί την πολιτική ζωή;
∆ιακωµωδεί τις απάτες των πολιτικών και τους τρόπους µε τους οποίους διαχειρίζονται τη δύναµη που έχουν στα χέρια τους. Μιλά για όσα φοβούνται οι πολιτικοί και για όσα κάνουν
και όσα σκέφτονται. Ολα αυτά µε ένα κωµικό πρίσµα.
Αγαπάτε την κωµωδία λίγο περισσότερο από τα άλλα είδη θεάτρου;
Ναι, περισσότερο απ’ όλα. Φυσικά δεν θέλω να παίζω µόνο σε κωµωδίες ούτε µόνο σε κάποιο άλλο είδος. Αλλά σίγουρα αγαπώ πολύ την κωµωδία.
Ποιον ρόλο έχετε στο έργο;
Εγώ δεν υποδύοµαι κάποιο πολιτικό πρόσωπο. Εχω τον ρόλο µιας συγγραφέως λίγο µουρλής. Αυτή είναι η κολλητή φίλη της συζύγου του υπουργού, στο σπίτι των οποίων γίνεται ένα δείπνο µε τον πρωθυπουργό. Η γυναίκα αυτή δεν είναι καλά στα µυαλά της και κάνει διάφορες τρέλες. ∆ιάφορα αστεία.
Εσείς µε την πολιτική τι σχέση έχετε; Την είχατε ποτέ φλερτάρει;
Εχω ενεργή σχέση µε την πολιτική, γιατί κάθε µου κίνηση στη ζωή είναι πολιτική. Πολιτικά άγοµαι και φέροµαι και έχω ενεργή κοινωνική θέση και άποψη. Και υπερασπίζοµαι πάντα αυτά που πιστεύω ότι έχουν νόηµα να συµβαίνουν.
Εχετε σκεφτεί ποτέ να πολιτευθείτε;
Ναι, στο παρελθόν είχα σκεφθεί να το κάνω, αλλά τώρα όχι πια. Και ήταν θέµα πραγµατικά επιλογής µου. ∆ηλαδή δεν θα µε πίεζε κανείς να το κάνω. ∆εν θα πιεζόµουν ποτέ για κάτι τέτοιο. Η πολιτική είναι ένα πράγµα µε το οποίο έχω µεγαλώσει. Από µικρή ήµουν πολιτικοποιηµένη και µέλος νεολαίας κόµµατος. ∆εν θα ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εµένα. ∆εν είναι τόπος άγνωστος.
Θα φανταζόσασταν τον εαυτό σας και υπουργό;
Οχι. Ενώ στη δουλειά µου διεκδικώ το πρωταγωνιστιλίκι, στην πολιτική θα ήθελα πάντα να είµαι ένας άνθρωπος που θα βοηθούσε τους ανθρώπους χωρίς κέρδος. Χωρίς ανταλλάγµατα.
Η πολιτική είναι ένα πράγµα που αγαπώ πολύ και δεν θέλω ανταλλάγµατα. Γιατί στη δουλειά κάποια στιγµή θα κάνεις τα στραβά µάτια και θα δεχτείς και πράγµατα που δεν πιστεύεις. Στην πολιτική δεν θέλω να µου συµβεί αυτό ποτέ. Θέλω να µπορώ να φεύγω όποτε θέλω.
Τι σας ενοχλεί περισσότερο ως πολίτη στην Ελλάδα;
Με ενοχλεί ότι το επάγγελµά µας σε αυτή τη χώρα το έχουν αδικήσει όσο κανένα άλλο. Από την άλλη, µε ενοχλεί που δεν µπορούµε να κυκλοφορήσουµε στον δρόµο γιατί φοβόµαστε και τη σκιά µας. Επίσης δεν υπάρχει κράτος δικαίου. Ολα αυτά µε ενοχλούν αφάνταστα.
Αν σήµερα βγαίνατε για καφέ µε τον πρωθυπουργό, τι θα του λέγατε;
∆εν πιστεύω πως θα ήθελε ποτέ ο σηµερινός πρωθυπουργός να πιει καφέ µαζί µου. ∆εν θα είχα εγώ το πρόβληµα, αλλά αυτός.
Στο επάγγελµα του ηθοποιού έχετε συνηθίσει το γεγονός ότι δύο φορές τον χρόνο µένετε άνεργοι και πρέπει να βρείτε την επόµενη δουλειά σας;
Οχι, αυτό δεν συνηθίζεται ποτέ. Αλλά αυτή είναι η δουλειά µας. ∆εν µας ανάγκασε κανείς να την κάνουµε. Είναι πολύ δύσκολο επάγγελµα, αλλά θέλαµε και το επιλέξαµε. Και αυτό
είναι το τίµηµά του, η συχνή ανεργία.
Εχετε πει ότι η δουλειά των ηθοποιών είναι να παρακολουθούν τις σχέσεις των ανθρώπων. Τι έχετε µάθει από αυτήν την παρατήρηση;
Οτι οι 9 στους 10 ανθρώπους λένε αυτό που δεν θέλανε να πουν. Γιατί φοβούνται, γιατί ντρέπονται, γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή ή για χίλιους άλλους λόγους. Πάντως αυτό που
λένε δεν είναι ακόλουθο µε αυτό που αισθάνονται. Οι ανάγκες του καθενός είναι πολύ συγκεκριµένο πράγµα και δεν ξέρεις πόθεν ορµώµενος κάποιος αντιστέκεται στην πραγµατικότητα. Κάποιος µπορεί να εθελοτυφλεί σε κάτι, γιατί ίσως είναι το µόνο πράγµα που τον κρατά ζωντανό.
Εσείς βρεθήκατε ποτέ σε αυτή τη θέση;
Συνήθως δεν έχω τέτοια θέµατα. Αλλά προφανώς και το έχω κάνει κάποιες φορές. Ως επί το πλείστον λέω τη γνώµη µου, µετά την πληρώνω µε την ησυχία µου και όλα καλά.
Γιατί γίνατε ηθοποιός; Τι σας ώθησε προς την Τέχνη στη νεαρή ηλικία σας;
Αν δεν γινόµουν ηθοποιός, θα ήµουν στο ∆ροµοκαΐτειο. Θεωρώ ότι η τέχνη µου µε έσωσε από πολλά. Αυτή η ζωή σκέτη, µόνη της, δεν µε χωράει. Θέλω και άλλα πράγµατα, αλλά
εκ του ασφαλούς. ∆ηλαδή δεν θέλω να έχω ζήσει παρανοµίες, φόνους και όλα αυτά, αλλά από την άλλη µε τρώει να βιώνω µια συνθήκη γύρω µου περίεργη και παράξενη, γιατί δεν µου φτάνει αυτή η ζωή. Θέλω και κάτι άλλο. Οπότε όλα αυτά τα ζω εκ του ασφαλούς µέσα από τους ρόλους που κάνω. Και δεν παθαίνω και τίποτα. Το απολαµβάνω πολύ όλο αυτό µε τους ρόλους.
Τον ∆ηµήτρη Φιλιππίδη, που παίζει µαζί σας στην παράσταση, πώς τον βλέπετε ως νέο ηθοποιό;
Τον αγαπώ και τον εκτιµώ τον ∆ηµήτρη. Είναι πολύ καλός ηθοποιός. Του αξίζει να προχωρήσει στο θέατρο.
Καθώς είστε παντρεµένη µε τον επίσης ηθοποιό Αλέξανδρο Σταύρου, πώς είναι η συµβίωση δύο ηθοποιών σε ένα σπίτι; Κάθε βράδυ φεύγετε για το θέατρό του ο καθένας;
Η καλή συµβίωση δεν είναι θέµα ηθοποιών ή µη. Είναι θέµα αθρώπων ή σχέσεων ή θέµα συνθηκών. ∆εν έχει να κάνει µε το επάγγελµα.
Τότε µε τη «Βέρα στο δεξί», το σίριαλ στο οποίο γνωριστήκατε και παίζατε µαζί, τον είχε ερωτευθεί όλη η Ελλάδα. Πώς το αντιµετωπίζατε αυτό τότε;
Προφανώς η Ελλάδα έχει καλό γούστο. Ποιος άνθρωπος δεν θέλει να αρέσει ο άνθρωπός του; Αν δεν είσαι κοµπλεξικός, ή αν δεν σου έχει δώσει δικαιώµατα ο άλλος, τότε είσαι πολύ
περήφανος όταν ο άνθρωπος που σε έχει επιλέξει να είστε µαζί στη ζωή και τον έχεις επιλέξει και εσύ είναι τόσο αποδεκτός και τόσο επιθυµητός στον κόσµο.
Λένε ότι ο έρωτας υπάρχει µόνο τα πρώτα χρόνια της σχέσης και µετά γίνεται αγάπη. Εσείς είστε ακόµα ερωτευµένοι µε τον σύζυγό σας;
Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Ολα µπορεί να συνυπάρχουν. Είναι όλα θέµα συνθηκών και ανθρώπων.
Κυριακάτικη Απογευματινή
