Ακούγοντας χθες στο Κοινοβούλιο τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Ανδρουλάκη, θυμηθήκαμε διάφορες τραγικές συγκυρίες πόλωσης και κομματικού μίσους από τις δεκαετίες του 1980, 1990, 2000. Το ύφος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αλλά προπάντων η βασική αντίληψη που προβλήθηκε, μιλούσε για έρευνες σε βάθος, «μέχρι το τελευταίο ευρώ» και υποσχόταν ειδικά δικαστήρια για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, στην περίπτωση που δοθεί στο κόμμα του η ευθύνη διοίκησης της χώρας. Η επιτομή του ρεβανσισμού δηλαδή ως προγραμματική διακήρυξη διακυβέρνησης. Μια επανάληψη του εφιαλτικού παρελθόντος κομματικής εμπάθειας και εκδικητικότητας, ως υπόσχεση για το μέλλον.
Αυτό που προφανώς δεν γίνεται κατανοητό στην ηγετική ομάδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι ελάχιστα ενδιαφέρει πλέον την πλειοψηφία των πολιτών το 2026, να έρθει μια νέα κυβέρνηση στην εξουσία με κύριο στόχο να δικάσει την προηγούμενη. Αυτό γινόταν επί χρόνια. Για δεκαετίες περίσσεψε η σκανδαλολογία, οι καταγγελίες, οι «αποκαλύψεις» στον Τύπο, τα σκοτεινά παρασκήνια, τα δικαστικά παρασκήνια με τις σκιές της συγκάλυψης πολιτικών ευθυνών, η διαπλοκή με τα συμφέροντα επιχειρηματιών που συνδέονταν με κρατικές προμήθειες. Κάθε αντιπολίτευση διακήρυσσε μια νέα κάθαρση επί των ημέρων της εφόσον βρισκόταν στην εξουσία, ειδικά δικαστήρια και εκσυγχρονισμό για το ελληνικό κράτος. Ο περίφημος διπολισμός ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία σε ένα επαναλαμβανόμενο τέτοιο μοτίβο έχασε την παρρησία του και τον παραγωγικό πολιτικό δημιουργικό προσανατολισμό του και απαξιώθηκε μέσα στα «λασπόνερα» του πελατειακού κράτους και την πόλωση της υπερβολής.
Η εποχή αύτη για την Ελλάδα έκλεισε με τον πλέον δραματικό τρόπο. Με τη δημοσιονομική χρεοκοπία και μια οκταετία -περίπου- μνημονίων και απώλειας του 25% του ΑΕΠ των Ελλήνων. Κανείς δεν θέλει πλέον να κοιτά προς τα πίσω. Άσχετα με την πολιτική του τοποθέτηση ή την ιδεολογική, αξιακή του προσέγγιση. Θεσμοί, κόμματα, επιχειρήσεις, νοικοκυριά, όνειρα, νέες γενιές καταστράφηκαν μέσα στη λαίλαπα.
Αυτό που δείχνει ότι επιθυμεί να προβάλει το ΠΑΣΟΚ υπό τη σημερινή ηγεσία του είναι μια επιστροφή στο παρελθόν. Μια επιβεβαίωση του κομματικού ρεβανσισμού. Πολύ σημαντικό το στρατηγικό αυτό λάθος από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο καταγγελτικός λόγος και οι υποσχέσεις για τιμωρία και ειδικά δικαστήρια για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, ενδιαφέρουν πλέον μόνον τα «troll» του διαδικτύου. Οι πολλοί επιθυμούν μια πιο ισχυρή, πιο οργανωμένη, πιο προβλέψιμη Ελλάδα, με ένα κράτος συνεχώς βελτιούμενο και όλο και πιο αντικειμενικό στη σχέση του με τον πολίτη. Είναι μια εθνική στρατηγική που με προβλήματα, καλές και κακές στιγμές προωθεί στην πράξη η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Για τον λόγο αυτό στις εκλογές από το 2019, και στις δημοκοπήσεις μέχρι και σήμερα, η Νέα Δημοκρατία είναι μόνη δύναμη από την πλευρά του κυβερνητισμού και ο Κυριάκος Μητσοτάκης με προφανή διαφορά αξιοπιστίας και επιρροής ως πρωθυπουργός έναντι των άλλων πολιτικών ηγετών και υποψήφιων πρωθυπουργών.
Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα, όπως το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, η προβληματική υπόθεση των υποκλοπών, οι περιπτώσεις κακοδιαχείρισης στα ευρωπαϊκά κονδύλια του πρωτογενούς τομέα, η κομματοκρατία, το ρουσφέτι ως πολιτική διαμεσολάβηση, υποθέσεις διαφθοράς και deals προνομιακά για συμφέροντα. Είναι ότι την επόμενη ημέρα μιας τέτοιας αποκάλυψης η κυβέρνηση νομοθετεί, διορθώνει, αναβαθμίζει, ψηφιοποιεί, εξελίσσει, συγκροτεί. Από κάθε λάθος ή κρίση προκύπτει μια επόμενη καλύτερη ημέρα. Ταυτόχρονα η χώρα προχωρεί, το διεθνές προφίλ και η ισχύ της ανακάμπτουν. Τα ζητήματα του μέλλοντος μπαίνουν στο τραπέζι. Η λογοδοσία και η διαφάνεια βελτιώνονται. Τα πλεονάσματα είναι σταθερά, οι μισθοί ανακάμπτουν, οι φόροι μειώνονται.
Όχι, η Ελλάδα δεν μετατράπηκε σε μια «χώρα αγγέλλων»: είναι ένα κράτος της Ευρώπης και της Μεσογείου βελτιούμενο σε έναν κόσμο όλο και πιο απρόβλεπτο και ρευστό. Το ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρουλάκη επιζητά επιστροφή στον ρεβανσισμό. Η Νέα Δημοκρατία ως διακυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη φέρνει πρόταση αναθεώρησης 25 άρθρων του Συντάγματος. Εσείς ως ηγεσία της αντιπολίτευσης επιμένετε ότι το πλέον κρίσιμο ζήτημα είναι το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη.
«Κολλημένη η βελόνα», αδιέξοδη η πορεία…
Εφημερίδα Απογευματινή
