Το να είσαι η μόνη κυβερνητική δύναμη και επιλογή στο πολιτικό σύστημα μιας ευρωπαϊκής χώρας είναι προνόμιο. Αλλά και μέγιστη ευθύνη έναντι του λαού και της ιστορίας. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις ούτε εκτιμήσεις εξειδικευμένες για να φθάσει κάποιος στο συμπέρασμα ότι η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη επιλογή κυβερνητισμού για την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Αλλά και σήμερα με οπτική το 2030-2031. Επίσης ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο μόνος ηγέτης κοινοβουλευτικού κόμματος που έχει όχι μόνον την καταλληλότητα αλλά και την αξιοπιστία να διατηρήσει την ευθύνη της διοίκησης της χώρας. Έναντι των υπαρχόντων ή και των επερχόμενων κομματικών ηγεσιών. Ούτε αυτό χρειάζεται ειδική ανάλυση. Αρκεί να καταγραφούν τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων της τελευταίας δεκαετίας. Μιλούν πολλοί για πρωτόγνωρο φαινόμενο στην ιστορία της χώρας σε βάθος δεκαετιών. Φθονούν, χωρίς προηγούμενο, πρώην πρωθυπουργοί και της ίδιας της Κεντροδεξιάς αλλά και ηγετικά στελέχη με φιλοδοξίες ή ματαιοδοξίες από όλους τους χώρους. Ειδικά από τον ιστορικό αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας στη Μεταπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ.
Η Νέα Δημοκρατία της εποχής Κυριάκου Μητσοτάκη έχει σημαντικές διαφορές και χαρακτηριστικά από προηγούμενες περιόδους του κόμματος εξουσίας, όπως χαρακτηρίζεται. Είτε αυτό βρέθηκε στην κυβέρνηση είτε στην αξιωματική αντιπολίτευση. Κατ’ αρχάς επειδή η Νέα Δημοκρατία ως πολιτικός οργανισμός μετεξελίχθηκε από κόμμα εξουσίας σε κόμμα διακυβέρνησης.
Αυτή ήταν η επιλογή του προέδρου Μητσοτάκη. Ποια είναι η διαφορά; Η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα της Κεντροδεξιάς, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα «ανοιχτό» κόμμα. Το διατύπωσε χθες στην εισαγωγική ομιλία του ο πρόεδρος και προπάντων πρωθυπουργός Μητσοτάκης. Τι σημαίνει «ανοιχτό» κόμμα; Ζητά την ψήφο των πολιτών στις εκλογές, όχι στη βάση της ιδεολογίας με τη στενή έννοια. Ούτε στη βάση της παράδοσης κόμματος – ψηφοφόρου. Αλλά ούτε ως κόμμα εξουσίας (διαλεκτική ΠΑΣΟΚ από την πρώτη περίοδο ακόμη) στη βάση της συγκέντρωσης αναποφάσιστων με πελατειακές σχέσεις και δεσμεύσεις. Αλλά ως κόμμα διακυβέρνησης.
Άρα, προγραμματικές δεσμεύσεις συγκεκριμένες, κυβερνητική υλοποίηση αυτών μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, χρονοδιάγραμμα τετραετίας, απολογισμός και λογοδοσία στην επόμενη προεκλογική περίοδο και ταυτόχρονα αίτημα ανανέωσης της ψήφου εμπιστοσύνης. Είναι ένα πολιτικό σχήμα, επί της ουσίας, διακυβέρνησης που ζητά απ’ όσους εντάσσονται σε άλλους ιδεολογικούς χώρους αλλά συγκλίνουν στη στρατηγική διακυβέρνησης να ενταχθούν και να συμμετάσχουν είτε ως κοινοβουλευτικοί, ζητώντας την ψήφο των πολιτών, είτε ως τεχνοκράτες συμβάλλοντας στις επιτελικές δομές της κυβέρνησης του κεντρικού κράτους ή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή ακόμη και στην ευρωομάδα. Αλλά και στους πολίτες που νιώθουν απελεύθεροι και όχι αναποφάσιστοι να στηρίξουν τη διακυβέρνηση.
Ήδη η Νέα Δημοκρατία υπό την προεδρία Μητσοτάκη έχει συμπληρώσει σχεδόν οκταετία αναλαμβάνοντας την ευθύνη διοίκησης και ανάταξης της χώρας μετά το τέλος του κύκλου χρεοκοπίας. Από πολιτικός οργανισμός, κυρίαρχος φορέας, της Κεντροδεξιάς έχει εξελιχθεί και τελικά εμπεδωθεί ως διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Όταν λοιπόν γίνεται λόγος για ανάγκη σταθερότητας και επόμενη ημέρα προς τα εμπρός και προς τα πάνω για τη χώρα, επί της ουσίας η πραγματικότητα είναι ψήφος εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη για μια τρίτη θητεία. Και η Νέα Δημοκρατία ως πολιτικός οργανισμός με ιστορία και παράδοση, δίκτυα ψηφοφόρων, δικαιώματα και εξουσίες εκλεγμένων, εκλογικός μηχανισμός με πελατειακές σχέσεις, πού είναι; Κάπου εκεί προέκυψε ξαφνικά η διαφορά με το επονομαζόμενο επιτελικό κράτος. Τι είναι αυτό; Ένα άλλο κράτος, πέραν του Κοινοβουλίου; Μία ολιγαρχική ή αριστοκρατική κάστα διορισμένων σε βάρος των εξουσιών και του κύρους των εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού; Πόσο μακριά βρίσκεται η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, η οποία μέχρι και πριν από 15 χρόνια εξέλεγε αυτή μόνη τον πρόεδρο και υποψήφιο πρωθυπουργό; Η πολύωρη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έφερε ευταξία. Τα υπόλοιπα στο συνέδριο σε μία εβδομάδα. Η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας πάντως παραμένει εξαιρετική εν συνόλω. Ως μοναδικής δύναμης διακυβέρνησης.
Eφημερίδα Απογευματινή
