Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης είναι εξαιρετικά σημαντικό για ένα κόμμα, ιδίως αν έχει περάσει στη μεγάλη του διαδρομή από σαράντα κύματα. Το ΠΑΣΟΚ είναι μια τέτοια μοναδική περίπτωση που στα 52 χρόνια ζωής του έχει ζήσει τα πάντα. Έχει περάσει από τα λαϊκά «πράσινα» ποτάμια του 48% το 1981 ως το στάδιο της μάχης για την κοινοβουλευτική του παρουσία στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Παρότι εδώ και χρόνια δεν είναι στην εξουσία, παραμένει στη συνείδηση όλων μια κυβερνητική δύναμη, ενώ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα στελέχη του είναι στους αρμούς της εξουσίας. Στους δήμους, στα συνδικάτα, στα επιμελητήρια και όπου αλλού στήνεται κάλπη, το ΠΑΣΟΚ έχει ισχυρή παρουσία και στελέχη με μεγάλη αναγνώριση. Άλλωστε ο κ. Τσίπρας και πολύ περισσότερο ο κ. Μητσοτάκης στηρίχτηκαν σε πρόσωπα με μεγάλη διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ για να στελεχώσουν τις κυβερνήσεις τους.
Για πολλούς παραμένει ερώτημα τι κόμμα είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Κόμμα εξουσίας, συμπληρωματική δύναμη, κυβερνητικό μαξιλάρι, αντιπολιτευτική φωνή; Ίσως είναι λίγο από όλα. Φρονώ πως ο καλύτερος τρόπος για να αξιολογήσουμε το ΠΑΣΟΚ είναι να ξεχάσουμε τις δημοσκοπήσεις που το φέρνουν εδώ και λίγες εβδομάδες τρίτο κόμμα και να το μετρήσουμε με βάση τον τρόπο που πολιτεύεται. Και η αντικειμενική αλήθεια είναι πως το ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως κόμμα που βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι σε προγραμματικό οργασμό παρουσιάζοντας κατά κύματα θέσεις για την παιδεία, την ακρίβεια, την υγεία, τους συνταξιούχους, τον τουρισμό, τους μικρομεσαίους κ.λπ. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις θέσεις και το περιεχόμενό τους, το μόνο που δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς τον κ. Ανδρουλάκη είναι πως πλειοδοτεί και πως λαϊκίζει. Ο ίδιος και το επιτελείο του μετράνε και το τελευταίο ευρώ πριν να καταθέσουν κάποια πρόταση. Δεν πορεύονται σαν να γνωρίζουν ότι αυτά που προτείνουν δεν μπορούν να εφαρμοστούν.
Ταυτόχρονα με τις θέσεις έχει και μια «σκιώδη κυβέρνηση», οι λεγόμενοι κύκλοι πολιτικής, οι οποίοι αποτελούνται από σημαντικά πολιτικά στελέχη, που παντρεύουν τη μεγάλη εμπειρία με την ανανέωση. Το ΠΑΣΟΚ έχει, λοιπόν, έναν σημαντικό προγραμματικό και στελεχικό πλούτο και ταυτόχρονα μια θεσμικότητα με την οποία κινείται ο κ. Ανδρουλάκης από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την προεδρία του κόμματος.
Όλα αυτά τα στοιχεία εκ των πραγμάτων καθιστούν το ΠΑΣΟΚ μια αξιόπιστη δύναμη με έντονα κυβερνητικά χαρακτηριστικά. Το ταμείο προφανώς θα γίνει στην κάλπη. Εν πολλοίς το αποτέλεσμα θα κριθεί από την εικόνα που θα βγάλει στα τελευταία μέτρα της κούρσας ο Νίκος Ανδρουλάκης. Η πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι σε μεγάλο βαθμό οι πολίτες, με εξαίρεση το ΚΚΕ, ψηφίζουν πρόσωπα. Ακούς παντού «ψηφίζω Μητσοτάκη», «ψηφίζω Τσίπρα», το ίδιο ισχύει και για τα περιθωριακά κόμματα που ο αρχηγός είναι η ταυτότητά τους. Είναι μεγάλο στοίχημα συνεπώς για το ΠΑΣΟΚ να ακούσεις ευρύτερα την ατάκα «ψηφίζω Ανδρουλάκη».
Εφημερίδα Απογευματινή
