Τελικώς η νεόκοπη αρχηγός κόμματος έχει αποδείξει ότι πολύ σύντομα μπήκε στο κοστούμι του πολιτικού, ο οποίος ως επάγγελμα έχει ή πρέπει να διαθέτει ειδικές ιδιότητες. Το ποιες είναι αυτές, για να μην κουράζουμε το αναγνωστικό κοινό, ειδικώς αυτό το οποίο δεν είναι και φανατικός οπαδός της ανάγνωσης, το παραπέμπουμε στις αξέχαστες ελληνικές ταινίες που αναφέρονται στον Μαυρογιαλούρο και στον Καλοχαιρέτα.
Τι διέπραξε άραγε η αρχηγός ώστε να της αναγνωρίζουμε τα σχετικά προσόντα ως φερέλπιδος πολιτικού; Επιχείρησε να εκμεταλλευθεί συναυλία γνωστού τραγουδοποιού, ότι με αυτήν έκλεινε η περιοδεία της. Πράγμα το οποίο θα σήμαινε ότι έκλειναν θριαμβευτικά οι πολιτικές συναντήσεις που είχε στην περιφέρεια, ενώ στην ουσία στις συναντήσεις της ήταν τρεις και ο κούκος.
Βεβαίως από μία άποψη, ειδικώς δε αν έχει μπει -ή την έχουν εισαγάγει- από πολύ ενωρίς στο πνεύμα της πολιτικής, έχει κάθε λόγο να προσποιείται ή να χρησιμοποιεί κάθε μέσο, έστω και μπαγαμπόντικο, όπως αυτά που επιτρέπει η πολιτική. Και αυτό διότι η αρχική, διά συναισθηματικούς και μόνο λόγους, ηχηρή εμφάνισή της στο πολιτικό προσκήνιο εξελίχθηκε, όπως αναμενόταν άλλωστε, σε μία ανάμνηση παλιά, κίτρινο γράμμα στο συρτάρι.
Μία άλλη, σαφής ένδειξη ότι η νεόκοπη πολιτικός έχει μπει στο πετσί του ρόλου της είναι η επιβεβαίωση της αισώπειας σοφίας, ότι όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια, σε συγκεκριμένο θέμα στο οποίο και άλλοι πολιτικοί συμπεριφέρονται ομοίως. Και το θέμα αυτό είναι οι δημοσκοπήσεις, ειδικώς όταν τα αποτελέσματά τους δεν συμφέρουν τον ενδιαφερόμενο, ειδικώς δε όταν τα αποτελέσματα αυτά πιστοποιούν ότι η κοινωνία τον έχει πάρει για τα καλά χαμπάρι… Σε σχετική λοιπόν ερώτηση απάντησε επίσης με ερώτηση, διερωτηθείσα λοιπόν αν ο ερωτών δημοσιογράφος πιστεύει ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πράγματι τι αισθάνεται η κοινωνία. Συμπληρώνοντας ότι δεν έχει πάρει κάποιες αποφάσεις εναντίον της κοινωνίας ώστε να πέφτουν τα ποσοστά της.
Κατ’ αρχάς ευτυχώς που δεν παίρνει αποφάσεις που να αφορούν την κοινωνία. Αλίμονο αν είχε τέτοια αρμοδιότητα. Είπαμε, η κοινωνία κάνει κάποιες φορές κουταμάρες, αλλά δεν είναι και ηλίθια. Εκείνο που ενδεχομένως δεν έχει κατανοήσει η νεόκοπη πολιτικός είναι ότι ο κόσμος κρίνει όχι μόνο αποφάσεις αλλά γενικότερες στάσεις στο πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι εμφανές, καθώς τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης χωρίς να έχουν πάρει καμιά απόφαση είναι διαρκώς στο πολιτικό περιθώριο, προς το οποίο έχει βάλει ρότα και η Ελπίδα για την Δημοκρατία.
Έτσι όμως παρέρχεται η δόξα του κόσμου, όπως έλεγαν και οι Λατίνοι, ειδικά μάλιστα αν η δόξα αυτή είναι το αποτέλεσμα συγκυριακών καταστάσεων και συναισθηματικής εκμετάλλευσης. Ειδικώς δε η τελευταία είναι που κάνει έξαλλο τον κόσμο, διότι απλώς αισθάνεται ότι πιάστηκε κορόιδο…
