Η Τουρκία έχει κλιμακώσει την ένταση με την Ελλάδα μετά και την υπογραφή της συμφωνίας για την διάρθρωση του αμυντικού θόλου «Ασπίδα του Αχιλλέα», επαναλαμβάνοντας και τις ευθείες αμφισβητήσεις της, πέραν κάθε νομικού πλαισίου, για την εθνική κυριαρχία νησιών του Αιγαίου. Η Τουρκία δείχνει σε ένα πρώτο πλάνο ότι θέλει να επιβάλει μια «φινλανδοποίηση» και σχέση μειωμένης κυριαρχίας της Ελλάδας, είτε πρόκειται για ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ηλεκτρικά καλώδια, είτε για τη χωροταξία νησιών του Αιγαίου, είτε πρόκειται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και συμμαχίες, είτε ακόμη και για εσωτερικούς νόμους χωροταξίας για τον Τουρισμό, τις ΑΠΕ ή τη βιομηχανία.
Παράλληλα, η Τουρκία προτίθεται να φέρει προς νομοθέτηση στη δική της εθνοσυνέλευση την αυθαίρετη θεώρηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» εντός του Οκτωβρίου, κάτι σαν casus belli 2, προκείμενου να πιέσει όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και όχι μόνον την Ελλάδα ή την Κύπρο σε αδράνεια ως προς τη χάραξη των ΑΟΖ τους. Ταυτόχρονα η Άγκυρα επιθυμεί να της αναγνωρισθεί μια θαλάσσια ζώνη κυριαρχικών της δικαιωμάτων που θα ξεκινά από τις ηπειρωτικές της ακτές και θα κινείται εγκάρσια στην Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Λιβύη. Τα όρια, δηλαδή, της Δυτικής Μεσογείου.
Η Τουρκία έχει κηρύξει Ψυχρό Πόλεμο στην τριμερή συμμαχία Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και στις επιλογές περιφερειακής και όχι μόνον εθνικής ασφάλειας που προωθούνται. Μέρος αυτών είναι και η διάταξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» για την ελληνική επικράτεια ή η προμήθεια αντιπυραυλικών συστημάτων, ισραηλινής τεχνολογίας από την Κύπρο. Η Τουρκία έχει από τη μια στοχοποιήσει το Ισραήλ ως αντίπαλο και «άξονα του κακού» στη ζώνη της Μέσης Ανατολής και από την άλλη την τριμερή, στην οποία συμμετέχουν και στηρίζουν οι Αμερικάνοι, ως μία αντι-τουρκική ενότητα.
Τα όσα εξελίσσονται στη συμμαχία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ είναι απολύτως εναρμονισμένα με τις επιλογές που ενθαρρύνει η Ουάσιγκτον για τους συμμάχους της. Αυξάνουμε τα κονδύλια για την άμυνα, αναβαθμίζουμε τις συνθήκες σταθερότητας και περιφερειακής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, συγκροτούμε οικοσύστημα συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνολογιών και συγκρότησης δικτύων ενεργειακών και άλλων.
Η Τουρκία δηλώνει ότι κινδυνεύει από το Ισραήλ και την τριμερή να περικυκλωθεί. Αναδεικνύει ουσιαστικά τις θεωρίες του εθνικοσοσιαλισμού περί «ζωτικού χώρου». Ούτε όμως με τέτοιου τύπου, απαράδεκτα θεωρητικά, αλλά και υπό την ιδιότητά της ως μέλος του ΝΑΤΟ, επιχειρήματα μπορεί να δικαιολογήσει τις επιλογές της. Το «βάθος» της Τουρκίας και η ασφάλειά της είναι στην Ανατολία και τις διαδρομές του Καυκάσου, πέραν της Μαύρης Θάλασσας. Στην Ανατολική Μεσόγειο το εύρος της είναι πιο περιορισμένο, αλλά και πάλι συνεκτικό με δεδομένο ότι ελέγχει το πέρασμα των Δαρδανελίων. Από τη στιγμή που οι Αμερικανικές πολιτικές και η συγκυρία τη διευκόλυναν, σε σχέση με την προοπτική ίδρυσης Κουρδικού Ανεξάρτητου κράτους σε εδάφη που συναντιούνται η Τουρκία, η Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, η Άγκυρα θα πρέπει να βάλει στο συρτάρι τις αυθαιρεσίες περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και να φροντίσει τα του «οίκου» της. Εντός της ιδιοκτησίας του κράτους της δηλαδή, κινούμενη ταυτόχρονα γεωπολιτικά στις ζώνες που την αφορούν. Αντί γι’ αυτό η Τουρκική στρατηγική επιχειρεί να μεταφέρει την ένταση που επικρατεί στη Δυτική Ασία στη βάση και του πολέμου με το Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο και να ανοίξει μέτωπο με την Ελλάδα ή και την τριμερή.
Οι Αμερικανοί είναι σαφείς από την πλευρά τους σχετικά με την τριμερή που στην ουσία είναι 3+1 μαζί με αυτούς. Αρχικά και με δεδομένη την κλιμακούμενη ένταση που καλλιεργεί η Τουρκία στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, σχολίασε η Αμερικανίδα πρέσβης στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ: «δεν αφήνουμε τους συμμάχους μας εκτεθειμένους». Στη συνέχεια υπήρξε σχόλιο από τον εκπρόσωπο τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες χαιρετίζουν τη συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ, η οποία προωθεί τους κοινούς μας στόχους στον τομέα της ασφάλειας». Η Ουάσιγκτον μιλάει. Η Άγκυρα δεν ακούει…
Εφημερίδα Απογευματινή
