Υπάρχει η παράτυπη μετανάστευση, αλλά και η νόμιμη μετανάστευση. Υπάρχει η πίεση στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης, αλλά υπάρχουν και οι κοινότητες των «εμιγκρέ» κατά βάση μουσουλμανικές που αρνούνται να ενσωματωθούν στο ευρωπαϊκό πρότυπο και πολιτισμό των μητροπόλεων, άσχετα με τα εθνικά εσωτερικά σύνορα. Η Ευρώπη δεν απειλείται μόνον από τα κύματα των λαθραίων που πολιορκούν τα σύνορά της, αλλά και από αυτές τις μάζες που έχουν εγκατασταθεί στο εσωτερικό των πόλεών της. Τα «γκέτο» των ξένων που ζουν και αναπαράγονται εντός των εθνικών εδαφών της Μητροπολιτικής Ευρώπης. Δεν αξίζει να μετράμε μόνον τα κύματα των λαθραίων και παράτυπων, τα καραβάνια των εξαθλιωμένων που διακινούνται υπό τον συντονισμό του οργανωμένου εγκλήματος ή των κερδοσκοπικών ΜΚΟ. Η Ευρώπη στη βάση της είναι «Μητροπολιτική».
Η Ευρώπη χρειάζεται πίσω τα failed states που προέκυψαν από την πτώση της ατυχούς, καιροσκοπικής και κερδοσκοπικής παλαιάς αποικιοκρατίας. Τους πληθυσμούς, τις πρώτες ύλες, τα λιμάνια, τον όγκο και την ισχύ που της δίνει η διεθνής παρουσία της στον πλανήτη. Η αρνητική εμπειρία του παλιού καπιταλισμού των θρόνων ως επέκταση φεουδαρχίας και η «ουτοπία» του new age φιλελευθερισμού των «ανοιχτών συνόρων», των θεωριών της ενσωμάτωσης και της προσβολής της woke ατζέντας που θυμίζει τις βυζαντινές αναζητήσεις για το «φύλο των Αγγέλων» λίγο πριν από την κατάρρευση και την κατάληψη από τους βαρβάρους, θα πρέπει να διευκολύνουν μια διαφορετική εκκίνηση προς μία «αυτοκρατορική» και όχι πλέον «εταιρική» Ευρώπη.
Οι πληθυσμοί των ξένων που σωρεύονται στα μητροπολιτικά κέντρα της ευρωπαϊκής ενότητας των εθνών θα πρέπει να μετατραπούν σε πλεονέκτημα της νέας εποχής. Από το σκοτάδι στο φως. Αν υπάρξει εμπορική, πολιτική, γεωπολιτική, οικονομική, στρατιωτική, πολιτιστική «διδυμοποίηση» μεταξύ της ευρωπαϊκής δομής και κρατών στην Αφρική, την Ασία και απ’ όπου αλλού κι αν ξεκινούν οι απελπισμένοι μετανάστες, τότε οι υφιστάμενοι πληθυσμοί των «εμιγκρέ», αλλά και τα διακινούμενα καραβάνια των αθλίων που αναζητούν «μια θέση κάτω από τη βροχή ή τον ήλιο» στην Ευρώπη, θα αποτελέσουν την ιθύνουσα τάξη των δικών τους κρατών και εθνών όπου αυτό είναι δυνατόν. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται πλέον τον γερμανικό κοσμοπολιτισμό που κοιτά την κυριαρχία στο εσωτερικό της από τους Γερμανούς. Ούτε όμως και την εταιρικού τύπου και απεθνικοποιημένου περιεχομένου λειτουργία της Κομισιόν.
Το πείραμα του τέλους της ιστορίας απέτυχε. Η Δύση καταρρέει μέσα σε μια διάχυτη παρακμή. Οι ΗΠΑ δείχνουν ανίκανες να διατηρήσουν με αξιόπιστο τρόπο την ηγεσία της Δύσης και του Ευρωατλαντισμού, αλλά χάνουν και την ηγεμονία του κόσμου. Η ανερχόμενη Κίνα δεν θα ξεχάσει ποτέ τις ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις που κάποτε τη χώρισαν σε φέουδα και υποδούλωσαν τον πληθυσμό και τις δυνατότητές της. Θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν όλη την Ευρώπη σε εμπορική και πολιτειακή αποικία τους. Η μετανάστευση, νόμιμη και παράνομη, θα είναι το φορτίο και ο παράγοντας τελικής αποσταθεροποίησης των δομών αλλά και των συνεκτικών δεσμών της Ευρώπης. Είναι ουσιώδες να γίνει αντιληπτό ότι δεν υφίσταται εθνική ευρωπαϊκή ταυτότητα. Τίποτα δεν εμποδίζει όμως την Ευρώπη και τις κυρίαρχες ελίτ των εθνών της, συζητώντας ως Λέσχη, να μετατρέψουν το όραμα της Κοινότητας ή της Ένωσης σε «αυτοκρατορία» των εθνών της.
Αυτά χωρίζονται σε ναυτικές και ηπειρωτικές δυνάμεις. Είναι και θα μείνουν γεωπολιτικά μητροπόλεις. Παλαιές και νεότερες. Η Ευρώπη μπορεί να επεκταθεί στον κόσμο με νέα κοσμοθεωρία, όχι βέβαια τύπου Mercosure. Ο στόχος είναι να σπρώξει τον Κινέζο, τον Αμερικανό και τον Ρώσο στο τραπέζι του παγκόσμιου power game για να συμμετάσχει και δικός της αντιπρόσωπος στη συζήτηση για την πορεία του πλανήτη των ανθρώπων. Είναι ζήτημα πολιτισμού, αλλά και επιβίωσης.
Εφημερίδα Απογευματινή
