Καθώς πλησιάζει ο Οκτώβριος, γίνεται όλο και πιο πιεστικό το άτυπο χρονοδιάγραμμα για την επανέναρξη των διαδικασιών βυθομέτρησης για την πόντιση του καλωδίου διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (GSI).
Η Τουρκία κατά την πάγια πρακτική της κλιμακώνει τις απειλές σε μία ακόμα προσπάθεια να εκφοβίσει την ελληνική πλευρά και να αποσπάσει έστω εμμέσως την κατάθεση αιτήματος ώστε να δώσει την άδειά της για τις εργασίες.
Η «λύση» που φαίνεται να εξετάζεται είναι να υπάρξει «γνωστοποίηση» προς την Τουρκία, με την προσδοκία ότι θα ικανοποιηθεί και δεν θα προχωρήσει σε δημιουργία έντασης στο πεδίο.
Μάλιστα, για να αποποιηθεί η Αθήνα την ευθύνη και να μην εμφανιστεί ότι η ίδια κατευνάζει την Τουρκία, αυτή η «ενημέρωση» θα γίνει από τη χώρα της εταιρείας που έχει αναλάβει τις έρευνες, δηλαδή τη Γαλλία, είτε απευθείας από τη γαλλική εταιρεία.
Ο χειρισμός είναι οριακός, διότι η Τουρκία διά της τεθλασμένης επιβάλλεται ως συνδιαχειριστής σε ένα έργο που δεν την αφορά, σε μία περιοχή στην οποία δεν έχει δικαιώματα παρά μόνο στο πλαίσιο της φαντασιακής «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η NAVTEX αυτό ακριβώς κάνει, γνωστοποιεί για τη δραστηριότητα. Οπότε η «ενημέρωση» είναι εκ του περισσού και εκ του πονηρού.
Η δε εκχώρηση της διαχείρισης ενός ζητήματος με εθνικές προεκτάσεις σε μία τρίτη χώρα, στη Γαλλία, εμφανίζει την Ελλάδα απρόθυμη, αδύναμη και φοβική να υπερασπιστεί ζωτικά δικά της δικαιώματα και συμφέροντα.
Παρουσιάζεται αποστασιοποιημένη και με «εταιρική» προσέγγιση, επειδή η γαλλική εταιρεία έχει την πλειοψηφία στη σύμπραξη με τον ΑΔΜΗΕ, ενώ πρόκειται για ζήτημα που αφορά τον σκληρό πυρήνα κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων και συμφερόντων.
Ακόμα και αν η Τουρκία ικανοποιηθεί με τη «γνωστοποίηση», εκδοχή διόλου βέβαιη, θα το παρουσιάσει ως νομιμοποίηση της θέσης της, με την ερμηνεία ότι της ζητήθηκε άδεια και βέβαια θα εκδώσει δική της NAVTEX, την οποία η Ελλάδα θα κηρύξει άκυρη, όπως και η Άγκυρα θα πράξει αντίστοιχα για την ελληνική.
Και κάπως έτσι θα δημιουργηθεί ένα γκρίζο τοπίο. Υποτίθεται ότι η δικλίδα είναι πως η γαλλική εταιρεία θα απευθυνθεί μόνο στην Ελλάδα για την έκδοση της NAVTEX, αλλά αυτό θα διαβρωθεί από την ομιχλώδη διαδικασία της «ενημέρωσης» που η Τουρκία θα προβάλλει ως ημιεπίσημη αποδοχή συνδιαχείρισης.
Σε περίπτωση που η Άγκυρα δεν αποδεχθεί αυτήν τη διέξοδο και απαιτήσει κάτι πιο σαφές, το οποίο δεν θα αφήνει περιθώριο υπεκφυγής στην Αθήνα, η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει αυτό που θα έπρεπε ούτως ή άλλως. Να λειτουργήσει ως κυρίαρχο κράτος, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της και προστατεύοντας την κυριαρχία και τα συμφέροντά της.
Εφημερίδα Απογευματινή
