Γιατί η ΕΛΑΣ μιλάει για έντιμη διακυβέρνηση, δίκαιη ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση; Επειδή αυτοί οι πυλώνες απαντούν στις μεγάλες εθνικές και κοινωνικές ανάγκες.
Στο πρώτο σκέλος της εξασφάλισης διαφάνειας κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι τα ζητήματα διαφθοράς είναι κυρίως ηθικού χαρακτήρα. Με έναν τρόπο, θα μας έλεγε κάποιος με «θεσμικό κυνισμό» ότι πάντοτε συνέβαιναν, ενώ κάποιοι φαίνονται θλιβερά συμφιλιωμένοι με τη λογική ότι πάντα θα συμβαίνουν. Όμως, παρότι η ηθική διάσταση και η εξασφάλιση στοιχειώδους σεβασμού προς τους πολίτες δεν είναι καθόλου αμελητέα επιχειρήματα, η διαφθορά κοστίζει και συνεπάγεται μετρήσιμες και τεράστιες απώλειες για την κοινωνία.
Μόνο οι δημοσιονομικές διορθώσεις για παρατυπίες στη διαχείριση ευρωπαϊκών ενισχύσεων είναι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ενώ μελέτες του ΟΟΣΑ για τις δημόσιες συμβάσεις και τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης δείχνουν απώλεια που φτάνει το 25% της δημόσιας δαπάνης σε περιπτώσεις παράνομων απευθείας αναθέσεων, υπερκοστολογήσεων, πελατειακών πρακτικών κ.ά.
Αυτό πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει με το πρόγραμμα διακυβέρνησης της ΕΛΑΣ. Διότι η διαφθορά έχει διπλό και συντριπτικό χτύπημα˙ από τη μία χάνουμε πόρους και από την άλλη εγκλωβιζόμαστε σε μία σουρεαλιστική κατάσταση αποδοχής του απαράδεκτου. Δεν μας αξίζει αυτό…
Δεύτερον, δικαιοσύνη στο πλαίσιο ενός οικονομικού προγράμματος σημαίνει ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να ωφελεί μόνο συγκεκριμένα συμφέροντα αλλά τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, με γνώμονα και την καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων. Θυμίζουμε ότι αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα βρίσκεται παρατεταμένα σε τροχιά μεγάλης απόκλισης από την Ευρώπη και στις χειρότερες θέσεις της ΕΕ και στην αγοραστική δύναμη, και στην ενεργειακή φτώχεια, και στη στεγαστική επιβάρυνση, και στον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, και στις μη εξυπηρετούμενες ανάγκες υγείας, και στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Επομένως μία συνεκτική πολιτική για την καταπολέμηση αυτών των κοινωνικών ανισοτήτων είναι αδιαπραγμάτευτος όρος δίκαιης διακυβέρνησης.
Εξάλλου, είναι ακριβώς το «περί δικαίου αίσθημα» που μας επιβάλλει να προτεραιοποιήσουμε την ανακούφιση της μισθωτής εργασίας από τη δυσανάλογη φορολογική επιβάρυνση των τελευταίων ετών. Δεν μπορεί ένας μισθωτός να φορολογείται με 9% στην πρώτη φορολογική κλίμακα και κάποιος με εισόδημα ενός εκατομμυρίου από μερίσματα να φορολογείται με 5%. Αυτά πρέπει να διορθωθούν. Δεν θα επιβαρύνουμε ούτε με ένα ευρώ την επιχειρηματικότητα και τη μεσαία τάξη. Αλλά πρέπει να ξεχωρίζουμε την επιχειρηματικότητα από τη συσσώρευση πλούτου και τα καρτέλ. Πρέπει να κάνουμε δηλαδή την πολύτιμη διάκριση ανάμεσα στη μικρή και μεσαία επιχειρηματική δραστηριότητα και στις 20 επιχειρήσεις που κατέχουν το 80% της κερδοφορίας.
Τρίτον, σε ό,τι αφορά την παραγωγική ανασυγκρότηση, είναι πλέον σαφές ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να στηρίζεται μόνο στα ακίνητα και στον τουρισμό. Έχει ανάγκη από ένα στιβαρό σχέδιο ανάπτυξης του πρωτογενή και του δευτερογενή τομέα, της βιομηχανικής πολιτικής, με άξονα τις παραγωγικές επενδύσεις και αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας. Δεν μας ενδιαφέρει μόνο η άνοδος του ΑΕΠ. Μας ενδιαφέρει η χώρα να παράγει περισσότερο, να δημιουργεί καλύτερες θέσεις εργασίας και να αυξάνει το εισόδημα των πολιτών.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν τους βασικούς πυλώνες του συνεκτικού και ολοκληρωμένου προγράμματος που παρουσιάζει ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ. Υπάρχει και κάτι ακόμη όμως που δεν θα παρουσιαστεί με παραδοσιακούς όρους, αλλά διατρέχει όλη μας τη στρατηγική. Και αυτό δεν είναι άλλο από την αποφασιστικότητα της ΕΛΑΣ να συγκρουστεί με τα συμφέροντα ώστε να στηρίξει αποτελεσματικά την ελληνική κοινωνία.
Η κυρία Κουφονικολάκου είναι εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης
