Όσοι περίμεναν ότι στη ΔΕΘ θα έβλεπαν έναν Μητσοτάκη τον οποίο θα είχε κυριεύσει το πνεύμα του αείμνηστου Δημήτρη Τσοβόλα και θα ανέβαινε στη συμπρωτεύουσα για να τα δώσει… όλα ενόψει των επικείμενων εθνικών εκλογών, έπεσαν για ακόμη μία φορά έξω. Άλλωστε, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα μιλούσαμε για τον σημερινό πρωθυπουργό αλλά για κάποιον άλλο πολιτικό αρχηγό ή -στην καλύτερη περίπτωση- για έναν Μητσοτάκη που… άλλαξε εξαιτίας της κάλπης που θα στηθεί σε λίγους μήνες και η οποία θα αποτελέσει την πιο δύσκολη μάχη για τον ίδιο από το 2016, μετά την τότε νικηφόρα εκστρατεία για την προεδρία της ΝΔ.
Και νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι πως η παρακολούθηση μιας τέτοιου είδους εμφανούς μετάλλαξης θα ήταν χειρότερη από οποιαδήποτε ανορθογραφία ή λάθος στο πεδίο της άσκησης της εξουσίας. Ο πρωθυπουργός λοιπόν ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη με έναν σκοπό. Να δείξει ότι συνεχίζει στην ίδια λογική, χάρη στην οποία κατέγραψε διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες, δίνοντας το κοινωνικό μέρισμα που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν θίγει τη δημοσιονομική ισορροπία και σε κατευθύνσεις που εξυπηρετούν, τόσο τις ανάγκες που προκύπτουν όσο (για να μη λέμε άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε) και τις πολιτικές στοχεύσεις του ενόψει εκλογών.
Επί της ουσίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλησε εκ νέου να αναδείξει το προφίλ του υπεύθυνου πολιτικού που -παρά τα λάθη του, τη σκανδαλολογία, τα κακώς κείμενα και την κόπωση από τη διακυβέρνηση επτά ετών- διατηρεί το βασικό πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού, όπως τουλάχιστον ο ίδιος εξακολουθεί να ερμηνεύει τα πράγματα. Δηλαδή αυτό της αποφυγής των μη κοστολογημένων υποσχέσεων και της καλλιέργειας μεγάλων ή υπερβολικών προσδοκιών και της υπενθύμισης της ακολουθίας λόγων και έργων αλλά και της στρατηγικής της μείωσης φόρων και της αύξησης μισθών αντί της εύκολης παροχολογίας. Με λίγα λόγια, ήθελε να υπογραμμίσει -σε όσους τα έχουν λησμονήσει- τα στοιχεία που τον διαφοροποίησαν κυρίως από τον Αλέξη Τσίπρα (τακτική που πέτυχε εκ των πραγμάτων), ο οποίος θα είναι κατά τα φαινόμενα και το ακλόνητο φαβορί για τη δεύτερη θέση. Επένδυσε δηλαδή εκ νέου στο συγκεκριμένο δίπολο, στοχεύοντας στην επανασυσπείρωση του κόσμου που ομνύει στην πολιτική και κοινωνική σταθερότητα ως κομβικό παράγοντα για τη δημιουργία των συνθηκών βελτίωσης της καθημερινότητας.
Είναι αλήθεια ότι την προσπάθεια αυτή ευνόησε το μέχρι και σήμερα απροσδιόριστο -σε ό,τι αφορά τις βασικές αρχές του- σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την οικονομία, όπως το παρουσίασε ο ίδιος ο αρχηγός της ΕΛΑΣ, σε συνδυασμό με την ολική επαναφορά των δηλώσεων -μεταξύ γέλιου και… τρόμου- από κορυφαία στελέχη του, πότε για τη φορολόγηση των σκαφών που… πλέουν πιο γρήγορα και πότε -καλή ώρα- για το ξεψάχνισμα των θυρίδων. Είναι ξεκάθαρο πως οι όποιες αναφορές και παραπομπές στην «πρώτη φορά Αριστερά», αν μη τι άλλο, βολεύουν στον μέγιστο βαθμό τον Μητσοτάκη.
Το θέμα είναι όμως ότι με φόντο και τον στόχο της αυτοδυναμίας ή έστω ενός ποσοστού που θα δίνει τη δυνατότητα στον πρωθυπουργό να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων την επομένη της κάλπης, όλα αυτά δεν είναι αρκετά. Βλέπετε, η αδυναμία προώθησης μιας συγκεκριμένης ατζέντας για την ακρίβεια ή το Στεγαστικό, στο σημείο φυσικά που μπορεί να παρέμβει η ελληνική και η οποιαδήποτε κυβέρνηση, είναι ένα φάντασμα που θα κυνηγά τη «γαλάζια» παράταξη στην επερχόμενη προεκλογική περίοδο. Το ίδιο και η αδιαμφισβήτητη από φίλους και εχθρούς διστακτικότητα, όσον αφορά τις περιβόητες παρεμβάσεις για τους ελεύθερους επαγγελματίες, για τους οποίους θα χρειαστεί σίγουρα έναν επιπλέον «τυράκι» προκειμένου να συσπειρωθούν εκ νέου γύρω από τη ΝΔ του Μητσοτάκη, πέρα από τον φόβο της… επιστροφής Τσίπρα.
Επιπλέον, αυτή η ατονία και το υποτονικό κλίμα που επικράτησε σε μια ακόμη περίσταση, με έντονο το εσωκομματικό στοιχείο, επ’ ουδενί θα πρέπει να συνιστά μια ζωντανή εικόνα της κούρασης και της ραστώνης που -κατά κοινή ομολογία- έχει… μολύνει, εν είδει επιδημίας, κάποιους εκ των κορυφαίων υπουργών που έχουν ήδη το μυαλό τους στο καλύτερο πλασάρισμα στην εκλογική τους περιφέρεια, διά παν ενδεχόμενο. Ναι, η ΔΕΘ δεν θα κρίνει τις εκλογές, όμως η εικόνα της στιγμής λέει πολλά για το μέλλον και δείχνει τον δρόμο, σε όσους τουλάχιστον έχουν ανάλογες αγωνίες…
Εφημερίδα Απογευματινή
