Τον αιφνιδιασμό από το τουρκολιβυκό μνημόνιο τον διαδέχεται η ανάγκη κινήσεων εξισορρόπησης και ακύρωσης των τετελεσμένων που επιχειρεί και σε σημαντικό βαθμό καταφέρνει να δημιουργήσει η Τουρκία.
Πρωτοβουλίες που μπορούν και πρέπει να αναληφθούν, υπάρχουν αλλά προϋποθέτουν στρατηγική αντίληψη, βούληση και σχεδιασμό, είδη εν ανεπαρκεία στην ελληνική διπλωματία, διότι αν υπήρχαν δεν θα βρισκόμασταν σε διαρκές damage control.
Η ανταπόκριση της Αιγύπτου στην έναρξη διαλόγου για τη συνέχιση και ενδεχομένως ολοκλήρωση οριοθέτησης της ΑΟΖ είναι ένα καλό πρώτο βήμα που όμως δεν προεξοφλεί θετική συνέχεια και επιτυχή κατάληξη. Ο λόγος είναι η πάγια άρνηση της Αιγύπτου να υιοθετήσει τις ελληνικές θέσεις ανατολικά του 28ου μεσημβρινού εν πολλοίς επειδή δεν θέλει να κόψει τις γέφυρες με την Τουρκία, αλλά και επειδή εκτιμά ότι μπορεί να πάρει πολλά περισσότερα είτε από την Ελλάδα είτε από μία πολυμερή διαπραγμάτευση στην περιοχή.
Είναι προφανές ότι αν επανεκκινήσουν όντως οι διαπραγματεύσεις, θα ζητηθούν από την Ελλάδα υποχωρήσεις οι οποίες είναι αμφίβολο αν μπορούν να γίνουν αποδεκτές διότι θα οδηγήσουν σε ακρωτηριασμό των ελληνικών θαλάσσιων ζωνών και κυριαρχικών δικαιωμάτων με κίνδυνο απώλειας επαφής της ελλαδικής ΑΟΖ με την κυπριακή.
Η Αίγυπτος θεωρεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ανάγκη άρα θα είναι ευεπίφορη σε υποχωρήσεις. Έχουν διαβάσει την ψυχολογία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και θα την εκμεταλλευτούν στο έπακρο.
Η αλήθεια όμως βρίσκεται κάπου στη μέση. Η Αίγυπτος έχει εξίσου ανάγκη ή και μεγαλύτερη από αυτήν που έχει η Ελλάδα. Βρίσκεται σε εύθραυστη κατάσταση, διότι το καθεστώς Σίσι δεν πατά σε στέρεα θεμέλια καθώς ο υπόκωφος αναβρασμός της ισλαμιστικής πίεσης γίνεται όλο και πιο αισθητός. Ο ίδιος ο Αιγύπτιος πρόεδρος δήλωσε δημοσίως προ ημερών ότι η χώρα του έχει μπροστά τις σοβαρές προκλήσεις και ότι μπορεί και να μην τα καταφέρει σε μία πρωτοφανή παραδοχή των δυσκολιών.
Επίσης το Κάιρο αντιλαμβάνεται ότι αυτό που θεωρούσε ως χώρο δικής του προνομιακής επιρροής έχει περάσει σε τουρκικό έλεγχο και ότι η Άγκυρα σχεδιάζει να ενοποιήσει τη χώρα με τουρκικούς όρους. Εγκαθιδρύει ένα τουρκικό προτεκτοράτο στα δυτικά σύνορα της Αιγύπτου, η οποία εφεξής συνορεύει με την Τουρκία που καταφανώς την περικυκλώνει. Η τουρκική παρουσία στο Σουδάν, στη Σομαλία, στη Συρία και πλέον με προϋποθέσεις απόλυτου ελέγχου στη Λιβύη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών στην Αίγυπτο. Επίσης η Ελλάδα κρατάει το κλειδί της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης προς την κυβέρνηση Σίσι καθώς και τη θεσμική-πολιτική σχέση με την ΕΕ.
Εξάλλου ήταν η Αθήνα και η Λευκωσία που απέτρεψαν σε πρώτη φάση τους Ευρωπαίους από το να επιβάλουν κυρώσεις στον Σίσι όταν είχε ανατρέψει τους Αδελφούς Μουσουλμάνος του Μόρσι. Όλα αυτά δίνουν στην Ελλάδα πολιτικό οικονομικό και γεωπολιτικό οπλοστάσιο για να διαμορφώσει ένα αποδεκτό πλαίσιο διαπραγμάτευσης.
Οποιαδήποτε προσπάθεια εκβιασμού από πλευράς Αιγύπτου στη βάση της αντίληψης ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αδυναμία πρέπει να αποκρουστεί. Η αίσθηση ελληνικής μειονεκτικής θέσης είναι ο λόγος που επιχειρεί να επιβάλει και την απαράδεκτη ανατροπή του καθεστώτος στη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Η Ελλάδα οφείλει επιτέλους να θέσει στο τραπέζι την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο έστω στο πλαίσιο μίας συνδιαπραγμάτευσης με την Αίγυπτο, με κόκκινη γραμμή την επαφή της με την κυπριακή ΑΟΖ προσφέροντας ενδεχομένως ευελιξία σε άλλα σημεία. Επίσης η Ελλάδα έχει την επιλογή να προσφύγει με την Κυπριακή Δημοκρατία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου, καθόλα και κατεξοχήν αρμόδιο, προκειμένου η οριοθέτηση ΑΟΖ να έχει ευρωπαϊκή σφραγίδα και ισχύ διεθνούς δικαστηρίου.
Είναι αδιανόητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετεί χάρτες με πλήρη την ελληνική ΑΟΖ σε συνέχεια της κυπριακής και η Ελλάδα να συζητά όλα τα υπόλοιπα δίχως να έχει κάνει το αυτονόητο.
Ο χρόνος έχει τελειώσει και η κλεψύδρα έχει αδειάσει μέχρι και τον τελευταίο κόκκο. Ο μόνος τρόπος επανεκκίνησης είναι η Αθήνα να την αναποδογυρίσει και αυτήν τη φορά ο χρόνος να μετρήσει με τους δικούς μας όρους ειδάλλως η κυβέρνηση κινδυνεύει να χρεωθεί μία από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές ήττες των τελευταίων δεκαετιών.
Εφημερίδα Απογευματινή
