Σε μια παγκόσμια αναδιάταξη σε όλα τα επίπεδα, γεωπολιτική, ενεργειακή, οικονομική, τεχνολογική, πολιτική, διαθρωτική, στρατιωτικής ισορροπίας, διαμόρφωσης ζωνών επιρροής, μεταφορών-δικτύων, κίνησης ή κόστους του χρήματος, θεσμικής και κοινωνικής συνοχής, είναι πολύ εύκολο μια χώρα (ειδικά με τα χαρακτηριστικά και τη γεωγραφία της Ελλάδας και φυσικά η, σε κατάσταση ξένης κατοχής σε μέρος της επικράτειάς της, Κύπρος) να κάνει «λάθος στη μετάφραση». Αντί δηλαδή οι ηγεσίες να έχουν επιλέξει εμπρόθεσμα -σε εθνικό επίπεδο αντίληψη και σχεδιασμό με σαφήνεια (τηρουμένων των αναλογιών βέβαια με την ευρωπαϊκή τους ένταξη στον εμπορικό-οικονομικό-δημοσιονομικό τομέα) για τη γεωπολιτική τους στρατηγική- να αφεθούν στις «Σειρήνες» της ουδετερότητας ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Να καταστούν δηλαδή πεδίο ανταγωνισμού επιρροής κεντρικών δυνάμεων στο τρίγωνο ΗΠΑ–Κίνας–Ρωσίας. Η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος σε παλιότερες εποχές έπεσαν σε αυτήν την «παγίδα» και την πλήρωσαν με εμφυλίους, οικονομικές περιπέτειες, ήττες από την Τουρκία η οποία πάντα είναι έτοιμη να αξιοποιήσει τη συγκυρία.
Η Ελλάδα όμως την τελευταία δεκαετία (με προεργασία από το 2010-2012 ακόμη παράλληλα με τη δημοσιονομική της κατάρρευση) και η Κύπρος με μεγαλύτερη έμφαση την τελευταία επταετία κινήθηκαν πριν από την παγκόσμια αναδιάταξη στο power game και επέλεξαν διεθνείς συμμαχίες, αλλά έθεσαν και όρια σε διάφορα και διαφορετικά συμφέροντα, τις οποίες υπηρετούν με συνοχή, συγκρότηση και συνέπεια μέχρι σήμερα αλλά και με ορίζοντα πλέον το 2030.
Ελλάδα και Κύπρος με συγκεκριμένες πολιτικές ηγεσίες κινήθηκαν στον αυτοκαθορισμό και την επιλογή της γεωπολιτικής τους. Και τα δύο κράτη του Ελληνισμού στην πορεία αυτή συνέκλιναν, επιλέγοντας τη φυσική και ιστορική τους θέση στη Δύση. Επέλεξαν και συμμετείχαν με ασυνήθιστη πεποίθηση παρά τους επιμέρους δισταγμούς και τα προβλήματα της συγκυρίας σε κρίσιμες περιφερειακές συμμαχίες που συμπλήρωσαν και έδωσαν περιεχόμενο στη γενική κατεύθυνση του «ανήκουμε εις τη Δύση». Αφού γεωπολιτικά ανήκουμε στη Δύση, αλλά με τη θέση μας αυτή βλέπουμε στην Ανατολή και δεν προσβλέπουμε μονοδιάστατα στις Βρυξέλλες. Η επιλογή αυτή δεν εξελίχθηκε με γενικές διατυπώσεις και θεωρίες αλλά σε μια εμπράγματη βάση. Με συγκεκριμένες συμφωνίες, επαφές, διαβουλεύσεις, κινήσεις στη διπλωματική, ενεργειακή και στρατιωτική «σκακιέρα», επίδειξη σημαίας σε συνθήκες έντασης όπου ήταν απαραίτητο και ευκταίο.
Ελλάδα και Κύπρος έχουν βασίσει τη γεωπολιτική τους τάξη σε μια ειδική σχέση «στενών συμμάχων» με τις ΗΠΑ. Σε περιφερειακό επίπεδο οι κρίσιμες συμμαχίες είναι και για τις δύο χώρες με το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο (3+1 και με τις ΗΠΑ) αλλά και την Αίγυπτο (τριμερής) στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής. Στο ευρωπαϊκό επίπεδο και οι δύο χώρες εμπεδώνουν ειδικές σχέσεις με τη Γαλλία. Σημαντικές και όλο και πιο αναβαθμισμένες σχέσεις έχει η Ελλάδα και παραλλήλως η Κύπρος με σειρά αραβικών κρατών όπως Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Λίβανος, Μπαχρέιν, Κατάρ και ούτω καθεξής. Ελλάδα και Κύπρος έχουν επιλέξει και κινούνται σε γεωπολιτική τάξη. Σε άλλη τάξη κινείται από το 2011-2012 η Τουρκία η οποία θεωρεί ότι η στρατηγική της θα πρέπει να συνίσταται σε μια «επιτήδεια ουδετερότητα» ανάμεσα σε ΗΠΑ-ευρωπαϊκές συμμαχίες και Κίνα-Ρωσία, θέλοντας να εμπεδώσει τη δοξασία της περιφερειακής υπερδύναμης από την πλευρά του Ισλάμ σε τέσσερις γεωπολιτικές περιοχές, συνέχεια της οθωμανικής αυτοκρατορικής τάξης .
Αν Ελλάδα και Κύπρος δεν είχαν επιλέξει εκ προοιμίου μια σαφή γεωπολιτική τοποθέτηση, θα αποτελούσαν συνιστώσες μιας γεωγραφικής ενότητας, με την Τουρκία δεσπόζουσα λόγω όγκου και θέσης και σε θέματα ενέργειας, διπλωματίας, στρατιωτικού συσχετισμού. Σήμερα φθάνει στη χώρα μας ο υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Μ. Ρούμπιο, για τον 6ο γύρο στρατηγικού διμερούς διαλόγου, ενώ ήδη οι τοποθετήσεις της Ουάσινγκτον για τον Κάθετο Διάδρομο δείχνουν τη σαφήνεια του σχεδιασμού των ΗΠΑ που μας αφορά ως Ευρωπαίου συμμάχου.
Είναι ενδιαφέρον για την αντίληψη που πρέπει να υπάρχει στο πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο ότι ενώ αύριο Τετάρτη θα είναι στην κορύφωσή τους οι συζητήσεις με την αμερικανική διπλωματική αποστολή υψηλού επιπέδου και συνάντηση μεταξύ των άλλων Μητσοτάκη – Ρούμπιο στο Μαξίμου ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής, υπέρμαχος της γεωπολιτικής «ουδετερότητας» από τη Δύση, θα μιλά σε εκδήλωση στο φόρουμ Ελλάδας – Κίνας.
Εφημερίδα Απογευματινή
