Φυσικά μοιάζει με ανοησία, εμπάθεια ή διάθεση μηδενισμού της συνάντησης Σι – Τραμπ – Πούτιν στη Σενζέν, το σχόλιο αναλυτών στα διεθνή μίντια ότι δεν υπάρχουν αναφορές στο κοινό ανακοινωθέν για τους πολέμους στην Ουκρανία ή το Ιράν. Οι πόλεμοι και οι εντάσεις αυτής της γεωπολιτικής κλίμακας δεν κλείνουν σε συναντήσεις των 40 ή 80 λεπτών της ώρας. Ούτε ήταν αντικείμενο των συνομιλιών της ηγεσίας ΗΠΑ, Κίνας, Ρωσίας κάτι τέτοιο. Η πόλη της Σενζέν έχει από μόνη της μια φουτουριστική θεατρικότητα αφού από ένα ψαροχώρι πριν από 20 χρόνια, σήμερα στέκει εκεί τόσο κοντά στο Χονγκ Κονγκ, επίκεντρο της Silicon Valley του «δράκου της Ασίας», συμβολίζοντας το άλμα στον χρόνο και την ιστορία που πέτυχε η χώρα με αιχμή την ανάπτυξη των τεχνολογιών.
Μέσα σε λίγες ώρες στη Σενζέν, με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας – Ειρηνικού ( APEC), έκανε την πρώτη δημόσια παρουσία της, επίσης με απόλυτη θεατρικότητα αλλά και αυστηρό κινεζικό τυπικό και πρωτόκολλο, η νέα ηγεσία του κόσμου. Οι ΗΠΑ έχοντας πλέον εγκαταλείψει το όραμα και την ισχύ της μοναδικής υπερδύναμης έκατσε διά του προέδρου της στο τραπέζι με την ανατέλλουσα παγκόσμια δύναμη Κίνα από την πλευρά της Ασίας και την πάντα ανθεκτική στον χρόνο και στις προκλήσεις γεωπολιτικά Ρωσία, για να συζητήσουν την επόμενη ημέρα στον κόσμο. Ο στόχος ήταν δεδομένος. Όχι οι τρεις πρόεδροι να συμφωνήσουν σε όλα έτσι ξαφνικά. Είναι τρεις δυνάμεις σε διάφορα επίπεδα ανταγωνιστικές. Αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουν σε κάποιο πλαίσιο για να ασκήσουν την ηγεσία του κόσμου. Οι λαοί ζητούν ευημερία, ασφάλεια, σταθερότητα, προβλεψιμότητα. Τα έθνη έχουν επιστρέψει στο προσκήνιο και μαζί οι περιφερειακοί πόλεμοι που επί του παρόντος και με έμφαση την τελευταία πενταετία προκαλούν διεθνείς κρίσεις οι οποίες εύκολα γίνονται μη οριοθετημένες και ελεγχόμενες. Οι δομές του Ψυχρού Πολέμου κατέρρευσαν μαζί με τη Σοβιετική Ένωση και το ανατολικό μπλοκ στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Οι δομές, τα όργανα, η κουλτούρα και οι θεωρίες της φιλελεύθερης, χρηματιστηριακής, εταιρικής, μετα-εθνικής παγκοσμιοποίησης που εξελίχθηκε από το 1990 και μετά, ξεπεράσθηκαν και απορρυθμίστηκαν. Η παγκόσμια οικονομία, το εμπόριο, οι μεταφορές, οι τεχνολογίες αιχμής, η ενέργεια, τα σπάνια ορυκτά, η γεωπολιτική, τα κράτη, οι πολυμερείς οργανισμοί, οι διεθνείς συνθήκες παγκόσμιας εναρμόνισης βρίσκονται σε συνθήκες χάους με «μεσαίους», «μεγάλους» ακόμη και «μικρούς» απολύτως περιφερειακούς «παίκτες», να «αυθαιρετούν».
Οικοδεσπότης ο Κινέζος πρόεδρος. Φιλοξενούμενοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Συναντήσεις κατ’ ιδίαν για τα επιμέρους. Ένα στρογγυλό τραπέζι στην κοινή διαβούλευση. Η κορύφωση. Όλα καλά προετοιμασμένα με τη μεθοδικότητα και την ασφάλεια της επισημότητας του Πεκίνου. Η συζήτηση από την αρχή. Ποιες οι «κόκκινες γραμμές» για Κίνα, ΗΠΑ, Ρωσία. Πώς θα αποφευχθεί ένας κεντρικός παγκόσμιος πόλεμος. Η ακύρωση μιας επιστροφής σε δικαστήριο τύπου Νυρεμβέργης, μέσω του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου με έδρα τη Χάγη. Αλλαγές στην λειτουργία του ΟΗΕ από τα τρία αυτά μέλη που αποτελούν πλειοψηφία. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, Βρετανία και Γαλλία, εκτός. Αρχικές προσεγγίσεις σε επίπεδο αρχών, για διεθνές εμπόριο, προσφορά ενέργειας, ανοιχτά θαλάσσια στενά, τεχνολογίες. Ουσιαστικά προαπαιτούμενα για ένα υπό διαμόρφωση παγκόσμιο status quo.
Τελικός στόχος το consensus. Η ιστορία κινείται εν μέσω αντιθέσεων και ανταγωνισμών που γίνονται συνθέσεις. Η αφετηρία της νέας εποχής θα είναι πάντα η Σενζέν. Όπως άλλοτε η Γιάλτα. Η σημασία δεν είναι μόνον στους παρόντες, αλλά και στους απόντες. Η ισχύς κινήθηκε ανατολικά. Από την Ευρώπη στην Ευρασία. Και από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό. Τρεις οι ηγέτες. Αυτοί συζητούν μεταξύ τους. Οι υπόλοιποι -όχι μόνο οι Ευρωπαίοι- σε διαβούλευση μαζί τους ή με κάποιους από αυτούς. Αποτέλεσμα: «Σφαίρες επιρροής» αλλά όχι… Ψυχρός Πόλεμος με «σιδηρούν παραπέτασμα».
Εφημερίδα Απογευματινή









