Στην πολιτική, πολλές φορές οι πιο κρίσιμες εξελίξεις δεν κρίνονται από τους εν ενεργεία βουλευτές αλλά από εκείνους που περιμένουν στη σειρά. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι κατάλογοι των επιλαχόντων έχουν μετατραπεί σε παράγοντα που επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις στελεχών για το αν θα παραμείνουν ή όχι στη Βουλή.
Ο αιφνίδιος θάνατος του δημοσιογράφου Νάσου Αθανασίου ανέτρεψε έναν σχεδιασμό που συζητούνταν επί μήνες στους κομματικούς διαδρόμους. Ο πρώτος επιλαχών στην Ανατολική Αττική, ο οποίος μετά τη διάσπαση είχε ενταχθεί στη Νέα Αριστερά, θεωρούνταν ο φυσικός αποδέκτης της έδρας σε περίπτωση παραίτησης βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Το ενδεχόμενο αυτό λειτουργούσε ήδη ως αντικίνητρο για όσους εξέταζαν το επόμενο πολιτικό τους βήμα.
Σήμερα, όμως, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η επόμενη στη σειρά είναι η Μυρτώ Κοροβέση, αντιπρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη. Με απλά λόγια, μια παραίτηση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να οδηγήσει στην κοινοβουλευτική ενίσχυση ενός άλλου πολιτικού φορέα που γεννήθηκε από τα σπλάχνα του κόμματος.
Το ίδιο ισχύει και για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, όπου κάθε συζήτηση για αποχώρηση βουλευτή συνοδεύεται από υπολογισμούς, σενάρια και αλυσιδωτές συνέπειες. Κανείς δεν θέλει να χρεωθεί την πολιτική «είσοδο από το παράθυρο» ενός νέου αντιπάλου.
Γι’ αυτό και στην Κουμουνδούρου φαίνεται να επικρατεί μια νέα λογική: όποιος διαφωνεί μπορεί να ανεξαρτητοποιηθεί, όχι όμως και να παραδώσει την έδρα του. Η περίπτωση του Αλέξη Χαρίτση και άλλων πρώην στελεχών δείχνει τον δρόμο.
Το συμπέρασμα είναι σαφές. Στον σημερινό κατακερματισμένο χώρο της Κεντροαριστεράς, μια παραίτηση δεν αποτελεί απλώς προσωπική επιλογή. Είναι μια κίνηση που μπορεί να αλλάξει τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς και γι’ αυτό αντιμετωπίζεται πλέον με πολύ μεγαλύτερη προσοχή από όση στο παρελθόν.
