Η NASA, μετά την επιτυχημένη αποστολή Artemis II προς τη Σελήνη, ετοιμάζεται να παρατηρήσει το Σύμπαν από μια εντελώς νέα οπτική. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία παρουσίασε το νέο τηλεσκόπιο, Roman, το οποίο φέρει το όνομα της κορυφαίας αστρονόμου Νάνσι Γκρέις Ρόμαν, γνωστής ως «μητέρα του Hubble».
Με ύψος που ξεπερνά τα 12 μέτρα και εξοπλισμένο με ηλιακά πάνελ, προηγμένα οπτικά συστήματα και επιστημονικά όργανα υψηλής ακρίβειας, το τηλεσκόπιο αναπτύχθηκε σε διάστημα άνω της δεκαετίας με κόστος που υπερβαίνει τα 4 δισ. δολάρια. «Θα προσφέρει στη Γη έναν νέο Άτλαντα του Διαστήματος», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Αϊζάκμαν.
Το Roman, το οποίο ολοκληρώθηκε στο Goddard Space Flight Center, θα υποβληθεί σε εκτεταμένες δοκιμές που προσομοιώνουν τις ακραίες συνθήκες του Διαστήματος. Στη συνέχεια, θα μεταφερθεί στο Kennedy Space Center για τις τελικές προετοιμασίες, με εκτόξευση που προγραμματίζεται το νωρίτερο για τον Σεπτέμβριο, με πύραυλο της SpaceX.
Το νέο τηλεσκόπιο δεν προορίζεται να αντικαταστήσει τα υφιστάμενα, αλλά να λειτουργήσει συμπληρωματικά, εντοπίζοντας περιοχές ενδιαφέροντος που θα εξετάζονται περαιτέρω από όργανα όπως το James Webb Space Telescope. Το βασικό του πλεονέκτημα είναι το ευρύ πεδίο θέασης, πάνω από 100 φορές μεγαλύτερο από του Hubble (πριν από 35 χρόνια), που θα του επιτρέψει να χαρτογραφήσει τεράστιες εκτάσεις του ουρανού από απόσταση 1.500.000 χιλιομέτρων από τη Γη.
Σύμφωνα με τον μηχανικό συστημάτων του τηλεσκόπιου, Μαρκ Μέλτον, θα αποστέλλει 11 terabytes δεδομένων ημερησίως, ξεπερνώντας σε έναν χρόνο τα συνολικά δεδομένα του Hubble. Η Νίκι Φοξ, επικεφαλής του επιστημονικού προγράμματος της NASA, εκτιμά ότι θα εντοπιστούν δεκάδες χιλιάδες νέοι πλανήτες και χιλιάδες υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα).
Παράλληλα, το Roman θα μελετήσει το αόρατο, τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια, που εκτιμάται ότι αποτελούν το 95% του Σύμπαντος, αξιοποιώντας την υπέρυθρη όρασή του για να «κοιτάξει» δισεκατομμύρια χρόνια πίσω στον χρόνο. Η πρώτη θεωρείται ως ένα είδος βαρυτικής κόλλας και η δεύτερη ως μια απωθητική δύναμη που εμπλέκεται στην περίφημη επέκταση του σύμπαντος. Όπως εξηγεί ο καθηγητής-ερευνητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, Ντάριλ Σέλιγκμαν, θα συμβάλει στην κατανόηση της δομής της σκοτεινής ύλης και της διαστολής των Γαλαξιών.
Οι παρατηρήσεις ενδέχεται να φέρουν επανάσταση στην τρέχουσα κατανόησή μας για τη δομή του Σύμπαντος, υπογραμμίζει η αστροφυσικός Τζούλι ΜακΕνέρι.
Εφημερίδα Απογευματινή
