Για πρώτη φορά στη θάλασσα φέρεται να βγήκε το Khabarovsk, ένα από τα πλέον προηγμένα και μυστηριώδη πυρηνοκίνητα υποβρύχια της Ρωσίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί ειδικά για τη μεταφορά των πυρηνικών τορπιλών Poseidon.
Η έξοδος του υποβρυχίου πραγματοποιήθηκε χωρίς ιδιαίτερη δημοσιότητα από τη Μόσχα. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται ρωσικά στρατιωτικά ιστολόγια, το Khabarovsk εγκατέλειψε στα μέσα Αυγούστου το Σεβεροντβίνσκ, στη βόρεια Ρωσία, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές του στη Λευκή Θάλασσα. Η πρώτη έξοδος τοποθετείται στις 16 ή 17 Αυγούστου.
Η εξέλιξη παρακολουθείται στενά από στρατιωτικούς αναλυτές και δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, καθώς το περίπου 10.000 τόνων υποβρύχιο αποτελεί βασικό στοιχείο του ρωσικού σχεδιασμού για ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο πυρηνικό όπλο.
🚨🇷🇺 Russia’s Submarine Built To Launch Poseidon Nuclear Drones Begins Sea Trials
Russia’s Project 09851 Khabarovsk special-purpose nuclear submarine appears to have begun its first factory sea trials after being photographed leaving Severodvinsk on August 17. The voyage takes… pic.twitter.com/XupJFC90cV
— Military Summary (@MilitarySummary) August 24, 2026
Το Khabarovsk και οι πυρηνικές τορπίλες Poseidon
Το Khabarovsk σχεδιάστηκε ως υποβρύχιο ειδικού σκοπού και εκτιμάται ότι μπορεί να μεταφέρει έως και έξι Poseidon. Πρόκειται για αυτόνομα, πυρηνοκίνητα υποβρύχια οχήματα που μπορούν να φέρουν πυρηνική κεφαλή και να επιχειρούν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις χωρίς πλήρωμα.
Οι ακριβείς επιχειρησιακές δυνατότητες του Poseidon παραμένουν απόρρητες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που έχουν δημοσιευτεί στον διεθνή Τύπο, το όπλο φέρεται να διαθέτει εμβέλεια άνω των 6.000 μιλίων, δηλαδή περίπου 9.600 χιλιομέτρων, ενώ θεωρείται ότι μπορεί να επιχειρεί σε βάθη που προσεγγίζουν το ένα χιλιόμετρο.
Η βασική ιδέα πίσω από το σύστημα είναι η εκτόξευση του αυτόνομου υποβρύχιου οχήματος σε μεγάλη απόσταση από τον στόχο. Στη συνέχεια, το Poseidon θα μπορούσε να κινηθεί αυτόνομα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και να προσεγγίσει παράκτιες εγκαταστάσεις ή άλλους προκαθορισμένους στόχους.
🇷🇺 RUSSIA’S POSEIDON SUBMARINE ENTERS SEA TRIALS
Russia’s Project 09851 Khabarovsk, the first submarine designed from the outset to operate the Poseidon nuclear powered underwater drone, appears to have begun factory sea trials after leaving Severodvinsk on August 17.
The move… pic.twitter.com/4bOFRTbtUk
— Defense Intelligence (@DI313_) August 19, 2026
Η νέα πυρηνική ρητορική
Η πρώτη έξοδος του Khabarovsk στη θάλασσα συμπίπτει χρονικά με την αναζωπύρωση της πυρηνικής ρητορικής στη Ρωσία, με τη Βρετανία να βρίσκεται αυτή τη φορά στο επίκεντρο.
Ο γνωστός παρουσιαστής της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης Βλαντίμιρ Σολοβιόφ έχει καλέσει δημοσίως τον Βλαντίμιρ Πούτιν να χρησιμοποιήσει το Poseidon εναντίον της Βρετανίας, επικαλούμενος τη στρατιωτική υποστήριξη του Λονδίνου προς την Ουκρανία και τη χρήση βρετανικής τεχνολογίας σε ουκρανικά πλήγματα βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια.
Σε ιδιαίτερα προκλητική τοποθέτησή του, ο Σολοβιόφ αναφέρθηκε ακόμη και σε «τρεις ημέρες» που θα χρειάζονταν, όπως υποστήριξε, οι Βρετανοί για να μάθουν να αναπνέουν κάτω από το νερό πριν από μια επίθεση με Poseidon.
Την ίδια ώρα, η ρωσική πρεσβεία στο Λονδίνο έχει προειδοποιήσει ότι η ενίσχυση της βρετανικής βοήθειας προς το Κίεβο θα έχει αυξανόμενο «τίμημα» για τη Βρετανία. Το Λονδίνο, από την πλευρά του, έχει απορρίψει τις απειλές και έχει επαναλάβει ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία.
Πόσο πιθανή είναι η χρήση του Poseidon
Παρά την ιδιαίτερα απειλητική εικόνα που συνοδεύει το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα, ειδικοί εκτιμούν ότι η Ρωσία θα ήταν εξαιρετικά απίθανο να χρησιμοποιήσει το Poseidon εκτός ενός ευρύτερου πυρηνικού πολέμου.
Ο Ρίτσαρντ Κόνολι, ειδικός στη ρωσική αμυντική πολιτική και συνεργάτης του Royal United Services Institute, έχει χαρακτηρίσει το Poseidon εξειδικευμένο σύστημα που δεν προορίζεται για μαζική παραγωγή, αλλά για ακραία σενάρια πυρηνικής σύγκρουσης.
Σε περίπτωση ρωσικού πυρηνικού πλήγματος εναντίον της Βρετανίας, η απάντηση θα μπορούσε να περιλαμβάνει το βρετανικό πυρηνικό οπλοστάσιο και το σύστημα Trident. Η δυνατότητα πυρηνικής ανταπόδοσης αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της στρατηγικής αποτροπής.
Για τον Γουίλιαμ Αλμπέρκ, πρώην αξιωματούχο στον τομέα του ελέγχου εξοπλισμών στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, η αξία του Poseidon δεν βρίσκεται μόνο στην καταστροφική του ισχύ, αλλά και στην αβεβαιότητα που δημιουργεί. Θεωρητικά, ένα τέτοιο όπλο θα μπορούσε να παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα στη θάλασσα, λειτουργώντας ως μέσο δεύτερου πυρηνικού πλήγματος αλλά και ως εργαλείο ψυχολογικής πίεσης.
Μεταξύ των πιθανών στόχων που έχουν αναφερθεί περιλαμβάνονται βάσεις πυρηνικών υποβρυχίων των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας.
Μπορεί το ΝΑΤΟ να εντοπίσει το Poseidon;
Ένα από τα βασικά ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα αφορά το κατά πόσο το Poseidon είναι πράγματι τόσο δύσκολο να εντοπιστεί όσο υποστηρίζεται.
Η κίνηση του αυτόνομου υποβρύχιου οχήματος σε υψηλές ταχύτητες θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλεί διαταραχές στο νερό, καθιστώντας το πιθανώς ανιχνεύσιμο από συστήματα σόναρ. Στην επιτήρηση θα μπορούσαν να συμβάλουν φρεγάτες ανθυποβρυχιακού πολέμου, αεροσκάφη και άλλα υποβρύχια.
Επιπλέον, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί το κατά πόσο ο μικρός πυρηνικός αντιδραστήρας του Poseidon μπορεί να παραμένει επαρκώς προστατευμένος από τον εντοπισμό. Εάν το σύστημα αφήνει σημαντικό θερμικό ή άλλο ανιχνεύσιμο ίχνος, η επιχειρησιακή του αξία θα μπορούσε να περιοριστεί.
Ωστόσο, οι διαθέσιμες δημόσιες πληροφορίες δεν επαρκούν για ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες εντοπισμού του.
Η ιδέα πίσω από το «υπερόπλο»
Η φιλοσοφία πίσω από το Poseidon δεν είναι καινούργια. Οι ρίζες της ανάγονται στη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του 1950, όταν επιστήμονες και στρατιωτικοί σχεδίαζαν τρόπους μεταφοράς μιας μεγάλης πυρηνικής βόμβας σε σημείο κοντά στις αμερικανικές ακτές.
Η αρχική ιδέα προέβλεπε την πυροδότηση μιας τέτοιας βόμβας στη θάλασσα, με στόχο τη δημιουργία καταστροφικού κύματος που θα μπορούσε θεωρητικά να πλήξει παράκτιες πόλεις ή ναυτικές εγκαταστάσεις.
Το σχέδιο τελικά εγκαταλείφθηκε ως μη πρακτικό. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε η τεχνολογία που θα επέτρεπε την τοποθέτηση ενός πυρηνικού αντιδραστήρα σε μια τορπίλη, γεγονός που περιόριζε δραστικά την εμβέλειά της.
Η Μόσχα επανέφερε την ιδέα τον 21ο αιώνα
Η ιδέα επανήλθε στο προσκήνιο στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν στη Ρωσία ενισχύθηκαν οι ανησυχίες για την ανάπτυξη αμερικανικών συστημάτων αντιβαλλιστικής άμυνας.
Η Μόσχα επιδίωξε να αναπτύξει νέα στρατηγικά όπλα που θα μπορούσαν να παρακάμψουν την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα. Στο πλαίσιο αυτό εντάχθηκαν τόσο το Poseidon όσο και ο πυρηνοκίνητος πύραυλος κρουζ Skyfall.
Στόχος ήταν να διασφαλιστεί ότι η Ρωσία θα διατηρούσε τη δυνατότητα ανταποδοτικού πυρηνικού πλήγματος ακόμη και απέναντι σε ένα ιδιαίτερα ισχυρό σύστημα αντιπυραυλικής προστασίας.
Τα υποβρύχια που μπορούν να μεταφέρουν το Poseidon
Η Ρωσία έχει ανακοινώσει σχέδια για την απόκτηση τουλάχιστον 30 Poseidon και τεσσάρων υποβρυχίων που θα έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς τους. Μέχρι σήμερα, πάντως, το Khabarovsk θεωρείται το βασικό νέο υποβρύχιο του συγκεκριμένου προγράμματος.
Παράλληλα, το παλαιότερο υποβρύχιο Belgorod έχει τροποποιηθεί ώστε να μπορεί επίσης να μεταφέρει τις συγκεκριμένες πυρηνικές τορπίλες, τις οποίες το ΝΑΤΟ έχει χαρακτηρίσει με την κωδική ονομασία «Kanyon».
Θεωρητικά, τα υποβρύχια-φορείς θα μπορούσαν να μεταφέρουν τα Poseidon σε μεγάλες αποστάσεις και να τα απελευθερώνουν στη θάλασσα. Από εκεί και πέρα, το αυτόνομο υποβρύχιο όχημα θα μπορούσε να κινηθεί χωρίς πλήρωμα προς τον προκαθορισμένο στόχο.
