Σε πτωτική τροχιά κινήθηκαν οι τιμές του πετρελαίου, με το Brent να υποχωρεί εκ νέου κάτω από το ψυχολογικό όριο των 100 δολαρίων, την ώρα που η γεωπολιτική ένταση εξακολουθεί να δημιουργεί έντονη αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές.
Ειδικότερα, το Brent Βόρειας Θάλασσας για παράδοση Ιουνίου κατέγραψε πτώση από τα 101,80 δολάρια στα 97,88 δολάρια ανά βαρέλι, σημειώνοντας μείωση της τάξης του 1,57%. Αντίστοιχα, πιέσεις δέχεται και το West Texas Intermediate, το βασικό αμερικανικό σημείο αναφοράς.
Παρά τη διόρθωση των τιμών, η εικόνα παραμένει εύθραυστη. Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Chris Wright, προειδοποίησε ότι οι τιμές της ενέργειας ενδέχεται να εκτοξευθούν τις επόμενες εβδομάδες, λόγω των συνεχιζόμενων διαταραχών στα Στενά του Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα πετρελαίου παγκοσμίως.
Όπως ανέφερε, η ομαλοποίηση της αγοράς ενδέχεται να καθυστερήσει, πιθανόν μέχρι και μετά τον Σεπτέμβριο, συνδέοντας την αποκλιμάκωση με την πορεία της σύγκρουσης μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν. «Οι τιμές θα αυξάνονται όσο δεν αποκαθίσταται η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στον Ορμούζ», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά της βιομηχανίας, ο διευθύνων σύμβουλος της TotalEnergies, Patrick Pouyanné, τόνισε ότι τα τέλη διέλευσης που επιβάλλει η Τεχεράνη είναι παράνομα και αυξάνουν το κόστος κατά περίπου 1 δολάριο ανά βαρέλι, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας αποτελεί τον βασικό παράγοντα ανησυχίας.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Kpler, η παγκόσμια αγορά αντιμετωπίζει ημερήσιο έλλειμμα περίπου 8 εκατομμυρίων βαρελιών, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης. Την ίδια στιγμή, τα διαθέσιμα αποθέματα στις δυτικές χώρες επαρκούν για περίπου τρεις μήνες, δίνοντας περιορισμένα περιθώρια αντίδρασης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η απόκλιση μεταξύ των τιμών spot και των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης. Το λεγόμενο Dated Brent αποτυπώνει την τιμή για άμεση παράδοση (10–30 ημέρες), ενώ τα futures αντανακλούν τις προσδοκίες της αγοράς για το μέλλον.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτή η απόκλιση αντανακλά μια αυξανόμενη ασυμφωνία μεταξύ πραγματικής προσφοράς και προσδοκιών, με τις φυσικές αγορές να δείχνουν μεγαλύτερη στενότητα σε σχέση με ό,τι υποδηλώνουν οι τιμές των παραγώγων.
