Η πρόσφατη συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών στη Βουλή δεν περιορίστηκε σε μια τυπική κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Ανέδειξε, αντίθετα, δύο διακριτές λογικές για το πώς αντιλαμβάνεται κανείς τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια περίοδο αυξημένων διεθνών και εσωτερικών προκλήσεων.
Από τη μία πλευρά, ο πρωθυπουργός παρουσίασε μια συνολική εικόνα πολιτικής συνέπειας και θεσμικής υπευθυνότητας. Η αναφορά στο κράτος δικαίου και στη διαφάνεια δεν έγινε με αμυντικούς όρους αλλά ως στοιχείο μιας συνολικής μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Σε μια εποχή όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο, η ανεξαρτησία και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, η ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης και η επιτάχυνση της Δικαιοσύνης συνιστούν απτά βήματα προς μια πιο αξιόπιστη πολιτεία. Η αντιμετώπιση της διαφθοράς δεν είναι υπόθεση ρητορικής αλλά διαρκούς θεσμικής θωράκισης και σε αυτό το πεδίο η κυβερνητική κατεύθυνση είναι σαφής.
Την ίδια στιγμή, η διεθνής συγκυρία καθιστά ακόμη πιο απαιτητική μια ισχυρή διακυβέρνηση για τη χώρα. Η ενεργειακή αβεβαιότητα που απορρέει από τη συνεχιζόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή επαναφέρει πιέσεις στις τιμές και δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η κυβερνητική τοποθέτηση ανέδειξε την ανάγκη για ψυχραιμία αλλά και για συνέχιση μιας πολυδιάστατης ενεργειακής πολιτικής, που συνδυάζει την ασφάλεια εφοδιασμού με την επιτάχυνση της ενεργειακής αναβάθμισης της χώρας. Η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τις διεθνείς εξελίξεις, παρεμβαίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και συμβάλλει καθοριστικά με προτάσεις στην ομαλότητα, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να θωρακίσει με συνέπεια την οικονομία της.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα η στάση της αντιπολίτευσης φάνηκε να εγκλωβίζεται, για ακόμη μία φορά, σε μια λογική μονοθεματικής σκανδαλολογίας. Η επίκληση ζητημάτων περί θεσμών και διαφάνειας είναι απολύτως θεμιτή σε μια δημοκρατία. Όταν όμως αποσυνδέεται από συγκεκριμένες προτάσεις και διολισθαίνει σε γενικεύσεις, καταλήγει να τροφοδοτεί μια αίσθηση τοξικής μιζέριας χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Η κοινωνία δεν προχωρά μπροστά με ασαφείς καταγγελτικές κορόνες αλλά μέσα από πειστικές προτάσεις και λύσεις.
Η αδυναμία διατύπωσης ενός ολοκληρωμένου, ρεαλιστικού εναλλακτικού σχεδίου γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν τα πραγματικά προβλήματα -η θωράκιση της άμυνας και της οικονομίας, η ενεργειακή ασφάλεια, η ακρίβεια, η ενίσχυση των εισοδημάτων κ.ά.- παραμένουν στο περιθώριο της αντιπολιτευτικής ρητορικής. Σε μια περίοδο όπου οι προκλήσεις είναι πολυεπίπεδες, η πολιτική αντιπαράθεση οφείλει να ανταποκρίνεται στο βάθος τους.
Το βασικό μήνυμα της πρόσφατης συζήτησης στην Ολομέλεια είναι σαφές: η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, σοβαρότητα και σχέδιο. Η κυβερνητική προσέγγιση, με έμφαση στη θεσμική ενίσχυση, την οικονομική ανθεκτικότητα και τη διαχείριση των διεθνών κινδύνων, κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, η ανακύκλωση μιας άγονης σκανδαλολογίας δεν προσφέρει διέξοδο ούτε προοπτική.
Σε τελική ανάλυση, η ποιότητα της δημοκρατίας κρίνεται όχι μόνο από την ένταση της αντιπαράθεσης αλλά και από την ουσία των προτάσεων. Και σε αυτήν τη συγκυρία η ανάγκη για υπεύθυνη στάση και πολιτική ωριμότητα είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ.
Ο κ. Παπάς είναι βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης της ΝΔ
Εφημερίδα Απογευματινή
