Η πρόσφατη θύελλα που ξέσπασε γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έφερε στο προσκήνιο ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ερώτημα: πού τελειώνει ο αναγκαίος θεσμικός έλεγχος και πού ξεκινά η άδικη φθορά προσωπικοτήτων; Η υπόθεση, η οποία οδήγησε στην απομάκρυνση κυβερνητικών στελεχών όπως οι κ.κ. Τσιάρας, Κεφαλογιάννης και Βαρτζόπουλος, αποδείχθηκε τελικά πολύ μικρότερη σε εύρος από τον αρχικό θόρυβο. «Με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση και η πλήρης αλήθεια για τον ΟΠΕΚΕΠΕ», τόνισε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στη συνεδρίαση του ΚΥΣΟΙΠ, αποτυπώνοντας την ανάγκη να μπει ένα τέλος στην πολιτική εκμετάλλευση της υπόθεσης.
Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι «13 υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ βρέθηκαν στο στόχαστρο, οι 9 αποδεικνύονται απολύτως αθώοι και 4 ακόμη στελέχη μας θα εξεταστούν περαιτέρω για απλά πλημμελήματα». Πρόσθεσε μάλιστα: «Σε τρεις υπουργούς ζήτησα να παραιτηθούν για λόγους ευθιξίας. Έντιμοι πολιτικοί που επί βδομάδες διασύρθηκαν, καθώς κάποιοι μας αποκαλούσαν “κυβέρνηση υποδίκων”. Σήμερα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη για εκείνες τις αθλιότητες; Αφορά και την αντιπολίτευση του τόπου μας που δεν σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας αλλά, δυστυχώς, και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που φάνηκε να εμπλέκεται στο εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό».
Αυτή η τοποθέτηση αναδεικνύει την ουσία του προβλήματος. Η απομάκρυνση υπουργών και η δημόσια στοχοποίηση προσώπων προτού καν υπάρξουν στέρεα στοιχεία αποτελεί βαθιά πληγή στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η ταχύτητα και η ένταση με την οποία εξελίχθηκε η υπόθεση παραπέμπουν για πολλούς σε μια οργανωμένη προσπάθεια υπονόμευσης της κυβερνητικής σταθερότητας, δημιουργώντας ένα κλίμα τεχνητής κρίσης.
Το πιο τραγικό θύμα αυτής της διαδικασίας είναι η ίδια η τιμή και η υπόσταση των πολιτικών προσώπων που ενεπλάκησαν άδικα. Η «δολοφονία χαρακτήρα» στην εποχή της ταχύτατης αναπαραγωγής της είδησης είναι σχεδόν μη αναστρέψιμη. Όταν το όνομα ενός πολιτικού συνδέεται με σκάνδαλα, η λάσπη μένει, ακόμη κι αν η δικαστική δικαίωση έρθει πανηγυρικά λίγους μήνες μετά. Η αποκατάσταση αυτών των ανθρώπων είναι μια εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση. Η ηθική βλάβη που υπέστησαν δεν επανορθώνεται με μια απλή ανακοίνωση αρχειοθέτησης.
Η πολιτική τους διαδρομή ανακόπηκε βίαια και η εμπιστοσύνη των πολιτών κλονίστηκε αναίτια. Για να υπάρξει πραγματική επανόρθωση, απαιτείται μια γενναία παραδοχή του λάθους από τα δικαστικά όργανα, αλλά και συλλογική αυτοσυγκράτηση από την κοινή γνώμη. Η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι τυφλή, αλλά όχι πρόχειρη, διότι όταν η σπουδή υπερισχύει της ουσίας, το τίμημα το πληρώνουν οι αθώοι και, τελικά, η ίδια η δημοκρατία.
*Ο κ. Κούμπουλης είναι ιστορικός και θεολόγος
Εφημερίδα Απογευματινή
