Για τη δική μας γενιά, το δημόσιο χρέος δεν υπήρξε ποτέ ένας αφηρημένος οικονομικός δείκτης.
Ήταν το λουκέτο σε μια επιχείρηση. Η επιστροφή στο πατρικό σπίτι. Ο φίλος που έφυγε στο εξωτερικό με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Οι γονείς που έβλεπαν τα παιδιά τους να πλησιάζουν τα τριάντα χωρίς να μπορούν να σχεδιάσουν τη ζωή τους. Ήταν, πάνω από όλα, η αίσθηση ότι το μέλλον της χώρας αποφασίζεται από άλλους.
Για αυτό η είδηση ότι η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη μείωση δημόσιου χρέους στην Ευρωπαϊκή Ένωση αφορά κάθε ελληνική οικογένεια.
Μέσα σε έναν χρόνο το χρέος μειώθηκε κατά 9,4 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και κατά περίπου 6,2 δισ. ευρώ σε απόλυτους αριθμούς. Δεν πρόκειται για μια νίκη απέναντι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι μια νίκη απέναντι σε ένα παρελθόν που για χρόνια καθόριζε τις δυνατότητές μας.
Η επιτυχία αυτή δεν ήρθε από τύχη. Η οικονομία αναπτύσσεται, δημιουργούνται θέσεις εργασίας, επιστρέφουν επενδύσεις και αυξάνονται τα δημόσια έσοδα παρά τη μείωση δεκάδων φόρων. Η χώρα ανακτά την αξιοπιστία της, δανείζεται με καλύτερους όρους και αποπληρώνει παλαιότερο, ακριβότερο χρέος.
Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της δημοσιονομικής σοβαρότητας. Δεν είναι λογιστική εμμονή. Είναι εθνική ελευθερία.
Κάθε ευρώ που δεν χάνεται σε ακριβούς τόκους διευρύνει τις επιλογές μας για καλύτερη Υγεία και Παιδεία, ισχυρότερη άμυνα, χαμηλότερους φόρους και σύγχρονες υποδομές. Κάθε βάρος που αφαιρείται από το κράτος δεν μεταφέρεται στα παιδιά μας. Και κάθε βήμα αξιοπιστίας κάνει την Ελλάδα πιο ανθεκτική απέναντι στην επόμενη διεθνή κρίση.
Δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα. Το χρέος παραμένει υψηλό. Η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει. Πολλοί συμπολίτες μας δεν αισθάνονται ακόμη στην καθημερινότητά τους την πρόοδο που αποτυπώνουν οι δείκτες. Θα ήταν λάθος να τους απαντήσουμε με πανηγυρισμούς.
Δεν είμαστε πρώτοι στην ευημερία. Είμαστε, όμως, πρώτοι στη σωστή κατεύθυνση.
Και αυτή η κατεύθυνση έχει σημασία. Γιατί η χώρα που μειώνει το χρέος της μπορεί να ασκεί κοινωνική πολιτική χωρίς να υποθηκεύει το αύριο. Μπορεί να στηρίζει τους πιο αδύναμους χωρίς να δανείζεται από τους ακόμη αγέννητους. Μπορεί να σχεδιάζει αντί να διαχειρίζεται διαρκώς έκτακτες ανάγκες.
Η γενιά μας έμαθε νωρίς τι συμβαίνει όταν η πολιτική δανείζεται χρόνο και στέλνει τον λογαριασμό στους επόμενους. Δεν χρωστάμε στα παιδιά μας μια χώρα χωρίς προβλήματα. Τους χρωστάμε μια χώρα ελεύθερη να τα λύνει.
Η μεγαλύτερη επιτυχία δεν θα είναι μια ευρωπαϊκή πρωτιά σε έναν πίνακα της Eurostat. Θα είναι η στιγμή που ένας νέος άνθρωπος θα μπορεί να σχεδιάζει το μέλλον του εδώ, χωρίς να θεωρεί τη φυγή μονόδρομο.
Εμείς γνωρίζουμε τι σημαίνει να πληρώνεις αποφάσεις που δεν πήρες. Και ακριβώς για αυτό, δεν θα στείλουμε τον λογαριασμό στη νέα γενιά, όπως άδικα τον φόρτωσαν στη δική μας.
Ο κ. Κυρανάκης είναι βουλευτής Νοτίου Τομέα Αθηνών και γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας
Εφημερίδα Απογευματινή
