Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, η συμφωνία που υπογράφηκε στο Τελ Αβίβ για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» είναι μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία των αμυντικών εξαγωγών της χώρας. Δημοσιογραφικές πηγές («Jerusalem Post») εκτιμούν ότι είναι η μεγαλύτερη που έχει υπογράψει το Ισραήλ! Αυτό το δεδομένο δίνει στη συγκεκριμένη συμφωνία μια διάσταση που ίσως δεν έχει προσεχθεί επαρκώς…
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η στρατηγική σχέση που έχει αναπτύξει η Ελλάδα με το Ισραήλ -με συνέπεια που οφείλουμε να πιστώσουμε σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 και εντεύθεν- είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη χώρα μας. Όποιος το αρνείται είναι ιδεοληπτικός ή ιδιοτελής. Το εταιρικό σχήμα «3+1» στην Ανατολική Μεσόγειο, η αμυντική και οικονομική συνεργασία, η άτυπη συμμαχία σε επίπεδο lobbying στις ΗΠΑ, ο εξοπλισμός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με πυραυλικά συστήματα τεχνολογίας αιχμής είναι μερικά μόνο από τα οφέλη που έμμεσα ή άμεσα έχουμε από αυτήν τη σχέση.
Πρέπει όμως να βάλουμε στην εξίσωση και μία μεταβλητή που δεν έχει ως τώρα αξιοποιηθεί. Το Ισραήλ, πέρα από επιμέρους στρατηγικά οφέλη, έχει από τη διμερή συνεργασία και υπολογίσιμα πλέον οικονομικά οφέλη. Τα οποία ασφαλώς και αξίζει, διότι έχει αναδειχθεί σε κοιτίδα της αμυντικής τεχνολογίας. Βλέποντας όμως το ζήτημα από την ελληνική σκοπιά και ακριβώς επειδή μας συνδέουν πολύ περισσότερα, δεν γίνεται η εμπορική μας σχέση να μένει στην αμιγώς πελατειακή της διάσταση.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» βάζει την Ελλάδα σε άλλη θέση όχι μόνο έναντι της Τουρκίας και όποιων άλλων θα σκέφτονταν να την απειλήσουν. Μας βάζει σε άλλη θέση και στην ίδια αυτή τη σχέση μας με το Ισραήλ. Καθώς έρχονται πλέον να συναντηθούν πιο ξεκάθαρα από ποτέ οι γεωστρατηγικές προτεραιότητες με τις οικονομικές δοσοληψίες, η εμπορική μας σχέση μπορεί και πρέπει να αποτελεί παράγοντα αύξησης του ειδικού βάρους της Αθήνας. Κοινώς, η Ελλάδα οφείλει να αντιλαμβάνεται σε όλες τις περιπτώσεις τον εαυτό της ως εταίρο του Ισραήλ.
Κατ’ αρχάς οφείλουμε να διεκδικούμε τη μεταφορά υποκατασκευαστικού έργου στην ελληνική βιομηχανία. Η αλήθεια είναι ότι αυτό έχει αρχίσει πλέον να γίνεται, περίπου το 25% της αξίας του έργου θα επιστρέψει σε ελληνικές επιχειρήσεις. Αυτή η δυναμική πρέπει να ενισχυθεί και να εμβαθυνθεί. Και να επεκταθεί και πέραν των ορίων ενός εξοπλιστικού προγράμματος. Το οικοσύστημα καινοτομίας του Ισραήλ είναι σπουδαίο.
Είναι ανάγκη η Ελλάδα να επιδιώξει την όσο το δυνατόν ευρύτερη σύζευξη της ελληνικής έρευνας και καινοτομίας με την ακμαία ισραηλινή ερευνητική και βιομηχανική ανάπτυξη. Έχουμε ερευνητικές δομές με προσωπικό ικανό να υποστηρίξει συνέργειες σε πολύ υψηλό επίπεδο. Έχει δηλαδή σημασία τα χρήματα που ορθώς δαπανώνται να επιστρέφουν στον μεγαλύτερο βαθμό όχι μόνο σε παραγωγικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο ανάπτυξης της σύγχρονης έρευνας.
Για να το πάμε και στο πολιτικό επίπεδο, πέρα από το επιχειρησιακό, μπορούν με μεγαλύτερη ευχέρεια να τεθούν στο τραπέζι της συζήτησης και θέματα που μπορούν να γίνουν λίγο άβολα. Θέματα που αφορούν την ασφάλεια των Ελλήνων και ευρύτερα των χριστιανών ορθοδόξων προσκυνητών αλλά και διακονευόντων ιερωμένων στους Αγίους Τόπους, ειδικά στη διακεκαυμένη ζώνη της Δυτικής Όχθης. Οι οποίοι γίνονται κατά καιρούς, και το τελευταίο διάστημα συχνότερα, στόχοι προπηλακισμών και επιθέσεων από υπερορθόδοξους Ισραηλίτες.
Το κράτος του Ισραήλ πρέπει να είναι πιο αυστηρό και να εξασφαλίσει τον απόλυτο σεβασμό της ακεραιότητας των προσκυνημάτων και των προσκυνητών. Όπως φυσικά και η ελληνική πολιτεία οφείλει κατεξοχήν να εγγυάται και να παρέχει πλήρη ασφάλεια στους Ισραηλινούς και όλους τους Εβραίους στο θρήσκευμα πολίτες και επισκέπτες της χώρας μας, για να μην ξεχνιόμαστε…
Ο κ. Χαραλαμπίδης είναι δημοσιογράφος και ιστορικός
Εφημερίδα Απογευματινή
