Η συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» πήρε μεγάλη δημοσιογραφική και γενικά επικοινωνιακή προβολή όχι μόνο στα ελληνικά Μέσα αλλά και διεθνώς.
Και μάλιστα με αλλεπάλληλα κύματα δημοσιεύσεων, πέραν του ειδικού Τύπου, σε όλα τα mainstream media.
Ο λόγος είναι ότι έχει όλα τα στοιχεία ενός «πιασάρικου» θέματος για το γενικό κοινό και δεν εξαντλείται στο εξειδικευμένο ακροατήριο. Συμβόλαιο δισεκατομμυρίων, από τα μεγαλύτερα που έχει κλείσει το Ισραήλ, υψηλή τεχνολογία, φουτουριστικό σύστημα, εξαιρετικό follow από τις ισραηλινές εταιρείες με πολύ προσεγμένα βίντεο και σλόγκαν.
Αυτά είναι η επιφάνεια. Η ουσία είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή. Όταν ολοκληρωθεί θα πρόκειται για το πιο προχωρημένο και ολιστικό αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό, anti-drone σύστημα στην Ευρώπη και από τα κορυφαία διεθνώς, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Είναι η πρώτη φορά που το Ισραήλ εξάγει ολόκληρο το σύστημα και όχι τμήμα του, με παραχώρηση μέρους του πηγαίου κώδικα και στην πραγματικότητα πρόκειται για μία αρχιτεκτονική η οποία θα εξελίσσεται διαρκώς. Ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος θα επεκτείνεται, θα ενσωματώνει, θα γίνεται εξυπνότερος.
Το κύριο σύστημα θα συγκροτείται από τρία επιμέρους (Spyder, Barak, David’s Sling) και θα διαρθρώνεται σε επιμέρους θόλους, που θα καλύπτουν διαφορετικές εμβέλειες, εγγύς, μεσαία και ανώτερη, με γεωγραφική διασπορά που θα αποφασίσει το Επιτελείο, συναπαρτίζοντας έτσι έναν ενιαίο προστατευτικό θόλο.
Εννοείται ότι η εμβέλεια των αισθητήρων είναι πολύ μεγαλύτερη της επικρατείας και θα μπορεί να παρακολουθεί τα πάντα περιμετρικά σε ακτίνα εκατοντάδων χιλιομέτρων.
Αυτό είναι το ένα σκέλος. Ο κορμός, η βάση. Το σύστημα θα διασυνδεθεί με πλειάδα οπλικών συστημάτων, πλατφορμών και αισθητήρων που διαθέτουν και θα αποκτήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Μαχητικά, πλοία, ραντάρ, υπάρχοντα αντιαεροπορικά και αντιβαλλιστικά συστήματα, μη επανδρωμένα, όπλα κρούσης.
F-16 Viper, Rafale, F-35 όταν παραληφθούν (κάτι που θα συμπίπτει με την ολοκλήρωση της «Ασπίδας του Αχιλλέα»), FDI (Belharra), οι FREMM που θα παραλάβουμε από την Ιταλία, εκσυγχρονισμένες ΜΕΚΟ, τα ελληνικά anti-drone συστήματα «Κένταυρος», τα υπό απόκτηση και εγχώριας κατασκευής μη επανδρωμένα, οι Patriot και οτιδήποτε άλλο αποφασιστεί θα διασυνδεθούν και θα γίνουν διαλειτουργικά με την «Ασπίδα».
Η ακτίνα σάρωσης του συστήματος θα εκτείνεται μέχρι εκεί που θα φθάνει η εμβέλεια των αισθητήρων της πιο απομακρυσμένης πλατφόρμας και η δυνατότητα πλήγματος μέχρι την εμβέλεια των όπλων της. Όλα αυτά θα συντονίζονται με τεχνητή νοημοσύνη και ακαριαία επεξεργασία για την ιεράρχηση απειλών και στόχων.
Για να το πούμε απλά, το σύστημα και οι προεκτάσεις του θα μπορούν να κλειδώσουν μία εκτεταμένη περιοχή από την Αδριατική μέχρι τη Μέση Ανατολή. Μια φρεγάτα ή ένα μαχητικό στην Κύπρο θα μπορεί να δίνει ή να λαμβάνει δεδομένα στοχοποίησης από και προς τον Έβρο. Και θα έχει τη δυνατότητα πλήγματος βαθιά μέσα στην Τουρκία.
Οτιδήποτε κινείται ακόμα και σε βάθος στην επικράτεια της γείτονος θα γίνεται αντιληπτό.
Η δε συμβατότητα των συστημάτων με τα αντίστοιχα του Ισραήλ αλλά και της Κύπρου, που ήδη έχει αποκτήσει μέρος αυτών, δημιουργεί πρακτικά έναν τεράστιο διαλειτουργικό άξονα τριών χωρών. Και ο νοών νοείτω.
Αυτά είναι πολύ συνοπτικά ένα μέρος μόνο των δυνατοτήτων που θα αποκτήσει η Ελλάδα.
Στη φαντασιακή «Γαλάζια Πατρίδα» της Άγκυρας δεν θα μπορεί να κινηθεί ούτε γαλάζιο κουνούπι χωρίς να εντοπιστεί και αν χρειαστεί να εξοντωθεί.
Οπότε είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος γιατί η Τουρκία αντιδρά με εκνευρισμό σε αυτό που βλέπει να έρχεται. Το ερώτημα είναι τι και αν θα κάνει στο ενδιάμεσο.
