Υπέρ της εφαρμογής στοχευμένων και χρονικά περιορισμένων μέτρων για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την ενεργειακή κρίση τάχθηκε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γιώργου Αυτιά.
Η συζήτηση επικεντρώθηκε στις αυξημένες τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και στις πιέσεις που προκαλεί το ενεργειακό κόστος στα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Το ερώτημα του Γιώργου Αυτιά
Κατά την παρέμβασή του, ο Γιώργος Αυτιάς αναφέρθηκε στην άνοδο των διεθνών τιμών ενέργειας και στη διαφορά που καταγράφεται στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με τον Ιούλιο.
Παράλληλα, έκανε αναφορά στα επίπεδα των αποθεμάτων καυσίμων στην Ευρώπη και έθεσε στην πρόεδρο της ΕΚΤ το ζήτημα της εξαίρεσης των ενεργειακών δαπανών από τους δημοσιονομικούς υπολογισμούς των κρατών-μελών.
Το ερώτημα που έθεσε ήταν εάν, σε περίπτωση που οι δαπάνες των κρατών για την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους δεν προσμετρούνταν στο έλλειμμα, μια τέτοια παρέμβαση θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική.
Λαγκάρντ: «Καλύτερη προσέγγιση τα στοχευμένα μέτρα»
Απαντώντας, η Κριστίν Λαγκάρντ αναγνώρισε τη σημαντική αύξηση των τιμών της ενέργειας, επισημαίνοντας ότι η άνοδος στο φυσικό αέριο είναι αισθητά υψηλότερη σε σχέση με το πετρέλαιο, συγκρίνοντας τα επίπεδα πριν και μετά την έναρξη του πολέμου.
Όπως ανέφερε, η προσέγγιση που έχει υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και αρκετά κράτη-μέλη, είναι η λήψη εξειδικευμένων μέτρων για συγκεκριμένη χρονική διάρκεια.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της ΕΚΤ, αυτή η προσέγγιση επικροτείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και θεωρείται καλύτερη επιλογή για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την ενεργειακή κρίση.
Η παρέμβαση της Λαγκάρντ ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία οι υψηλές τιμές ενέργειας επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη δημοσιονομική ευελιξία των κρατών-μελών και για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να στηριχθούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις χωρίς να δημιουργούνται μόνιμες δημοσιονομικές επιβαρύνσεις.
