«Εγγίζει τα όρια πολιτικού θαύµατος αυτό που µε τη συµπαράσταση του λαού συνέβη στην Ελλάδα µέσα στους δύο τελευταίους µήνες. ∆ιότι η µετάβαση από τη δικτατορία στην ελευθερία έγινε µε τρόπο ανώδυνο, ενώ πολλοί ανέµεναν ότι θα γίνει µε τρόπο αιµατηρό, µε αδελφοκτόνο σπαραγµό. Πολλοί επίσης επίστευαν ότι θα ήταν βραδεία και οδυνηρά η αποδιοργάνωση του µηχανισµού της τυραννίας και η διαδικασία για την επάνοδο στη δηµοκρατία. Και όµως, αυτό έγινε µέσα στους δύο αυτούς µήνες».
Με αυτά τα λόγια ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραµανλής ανακοίνωσε ακριβώς µια µέρα σαν και αυτή, το 1974, την ίδρυση της Νέας ∆ηµοκρατίας, του κόµµατος που άφησε το δικό του στίγµα στα µεταπολιτευτικά χρονικά.
Ο Κωνσταντίνος Καραµανλής τα ξηµερώµατα της 24ης Ιουλίου 1974 επέστρεψε στην Αθήνα εν είδει απελευθερωτή, καθώς το χουντικό καθεστώς είχε καταρρεύσει πριν από λίγες ώρες σαν «τραπουλόχαρτο», αφήνοντας πίσω του την απόλυτη καταστροφή, ενώ είχε προκαλέσει το πραξικόπηµα στην Κύπρο που είχε αποτέλεσµα την τουρκική εισβολή στηΜεγαλόνησο. Παρά το γεγονός ότι δεχόταν εισηγήσεις από στενούς του συνεργάτες να δώσει συνέχεια στην ΕΡΕ, δεν το έπραξε. Βλέποντας το µέλλον, αποφάσισε να ιδρύσει το διάδοχο σχήµα της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενωσης, τη Νέα ∆ηµοκρατία. Στις 17 Νοεµβρίου κέρδισε τις εκλογές καταγράφοντας εκλογικό θρίαµβο µε 54,37%, εκλέγοντας 220 βουλευτές, κάτι που επανέλαβε και το 1977.
Στο πρώτο συνέδριο του κόµµατος, στη Χαλκιδική, ο Κωνσταντίνος Καραµανλής, προσδιορίζοντας το ιδεολογικό στίγµα του κόµµατος, υποστήριξε ότι η Νέα ∆ηµοκρατία ασπάζεται τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισµό που αναγνωρίζει την ελευθερία της αγοράς µε τη ρυθµιστική παρέµβαση του κράτους χάριν της κοινωνικής δικαιοσύνης. Με την υπογραφή της συνθήκης ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ ο Εθνάρχης παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία για να εκλεγεί Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας. ∆ιάδοχός του ήταν ο Γεώργιος Ράλλης, ο οποίος οδήγησε τη Νέα ∆ηµοκρατία στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981, γνωρίζοντας την ήττα από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ράλλης µε δική του πρωτοβουλία ζήτησε ψήφο εµπιστοσύνης από την Κ.Ο. της Ν.∆., χωρίς ωστόσο να καταφέρει να επιβιώσει. Στις 21 Οκτωβρίου εξελέγη νέος πρόεδρος ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος παρέµεινε στην ηγεσία µέχρι τις ευρωεκλογές του 1984, όταν και η Ν.∆. ηττήθηκε από το ΠΑΣΟΚ. Μετά την εκλογική ήττα παραιτήθηκε και την 1η Σεπτεµβρίου 1984 εξελέγη πρόεδρος ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Στις 2 Ιουνίου 1985 η Ν.∆. ηττήθηκε στις εκλογές, µε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να ζητά ψήφο εµπιστοσύνης, κερδίζοντάς την λίγες µέρες αργότερα. Παρέµεινε στην ηγεσία της Ν.∆. έως το 1993. Στο µεσοδιάστηµα κέρδισε τις διπλές εκλογές του 1989 (κυβερνήσεις συνεργασίας αρχικά µε πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη και εν συνεχεία τον Ξενοφώντα Ζολώτα) και του 1990, ενώ έχασε την εκλογική αναµέτρηση του 1993, κάτι το οποίο τον οδήγησε στην παραίτηση. Στις 3 Νοεµβρίου εξελέγη πρόεδρος ο Μιλτιάδης Εβερτ, µε τον «µπουλντόζα» να παραµένει στην ηγεσία έως το 1997 και ενώ είχε µεσολαβήσει η ήττα στις εκλογές του 1996 από το ΠΑΣΟΚ. Τον Μάρτιο του 1997 πραγµατοποιήθηκε έκτακτο συνέδριο της Ν.∆., από το οποίο προέκυψε νέος αρχηγός.
Ο λόγος για τον Κώστα Καραµανλή, ο οποίος επικράτησε του Μιλτιάδη Εβερτ και του Γιώργου Σουφλιά. Αν και η Ν.∆. έχασε τις ευρωεκλογές του 1999 και τις εκλογές του 2000, επέστρεψε στην εξουσία τον Μάρτιο του 2004 νικώντας το ΠΑΣΟΚ, όπως έπραξε και το 2007. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 η Νέα ∆ηµοκρατία ηττήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και το ίδιο βράδυ ξεκίνησε η κούρσα της διαδοχής. Αρχικά υποψήφιοι ήταν ο ∆ηµήτρης Αβραµόπουλος, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Αντώνης Σαµαράς και ο Παναγιώτης Ψωµιάδης. Ωστόσο η απόσυρση του κ. Αβραµόπουλου ωφέλησε στην επικράτηση του Αντώνη Σαµαρά.
Τον Νοέµβριο του 2011 βοήθησε στη συγκρότηση κυβέρνησης ειδικού σκοπού, η οποία οδήγησε τη χώρα σε εκλογές τον Μάιο του 2012. Εκείνο το διάστηµα βίωσε ουκ ολίγες κρίσεις, µε µεγαλύτερη τη διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη στις 6 Μαΐου 2010, επειδή πήγε κόντρα στην κοµµατική γραµµή και ψήφισε το πρώτο Μνηµόνιο.
Στην εποχή των µνηµονίων
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 αναδείχθηκε πρώτο κόµµα, αλλά µε το µικρότερο ποσοστό της ιστορίας της (18,85%). Στις νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 ανέβασε κατά πολύ τις δυνάµεις της (29,66%) και ο Αντώνης Σαµαράς ανέλαβε την πρωθυπουργία επικεφαλής τρικοµµατικής κυβέρνησης (Ν.∆., ΠΑΣΟΚ, ∆ΗΜ.ΑΡ.). Στις 21 Ιουνίου 2013 η ∆ΗΜ.ΑΡ. αποχώρησε από την κυβέρνηση Σαµαρά, η οποία έµεινε µε δύο εταίρους (Ν.∆., ΠΑΣΟΚ). Η µη εκλογή Προέδρου της ∆ηµοκρατίας από τη Βουλή προκάλεσε τη διενέργεια εκλογών στις 25 Ιανουαρίου 2015, τις οποίες κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Η Νέα ∆ηµοκρατία µετά επέστρεψε στη θέση της αξιωµατικής αντιπολίτευσης και η ηγεσία αµφισβητήθηκε έντονα από κορυφαία στελέχη του κόµµατος. Τελικά, ο Αντώνης Σαµαράς παραιτήθηκε το βράδυ της 5ης Ιουλίου 2015, µετά την ήττα του «Ναι», στο δηµοψήφισµα που προκήρυξε η κυβέρνηση Τσίπρα. Προσωρινός πρόεδρος του κόµµατος ανέλαβε ο βουλευτής και τέως πρόεδρος της Βουλής, Ευάγγελος Μεϊµαράκης. Στις 20 Σεπτεµβρίου η Ν.∆. έχασε εκ νέου και ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου.
Οι υποψήφιοι ήταν τέσσερις: οι βουλευτές Ευάγγελος-Βασίλειος Μεϊµαράκης, Κυριάκος Μητσοτάκης, Σπυρίδων-Αδωνις Γεωργιάδης και ο αιρετός περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας. Εκείνο το διάστηµα ο νυν αντιπρόεδρος της Βουλής Γιάννης Πλακιωτάκης τοποθετήθηκε µεταβατικός πρόεδρος και στις 20 ∆εκεµβρίου διενεργήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη νέας ηγεσίας. Επειδή κανένας από τους τέσσερις υποψήφιους δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία (50%+1), η ψηφοφορία επαναλήφθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2016 µεταξύ των δύο πρώτων σε ψήφους Ευάγγελου Μεϊµαράκη και Κυριάκου Μητσοτάκη, που έκανε την έκπληξη και αναδείχθηκε νικητής.
Στις 7 Ιουλίου 2019, η Νέα ∆ηµοκρατία κέρδισε µε αυτοδυναµία τις εθνικές εκλογές και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η Νέα ∆ηµοκρατία επικράτησε και στις διπλές εκλογές της 21ης Μαΐου και της 25ης Ιουνίου 2023 και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε εκ νέου την πρωθυπουργία της χώρας στις 26 Ιουνίου 2023, θέση στην οποία βρίσκεται έως και σήµερα.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
