Η πρώτη Cycladic Biennale θα λάβει χώρα στη Νάξο από τις 20/8 έως τις 18/9, αποσκοπώντας να ανοίξει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη. Πρόκειται για την παρθενική διεθνή Μπιενάλε σε νησιωτικό σύμπλεγμα της Ελλάδας, με τους διοργανωτές της να στοχεύουν στο να καταστεί θεσμός. Έχει δε και οικολογικό πρόσημο.
Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Κωνσταντίνου Σπυρόπουλου και υπό τον τίτλο «What Re-mains» (Τι Απο-μένει;), εξετάζει τις διαδικασίες από τις οποίες συγκροτείται η μνήμη και παράγεται η ιστορική αφήγηση. Σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, και υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας, θα αναπτυχθεί σε επιλεγμένους ιστορικούς xώρους του νησιού, μετατρέποντας τη Νάξο σε «ανοιχτό πεδίο καλλιτεχνικού διαλόγου και πολιτισμικής διερεύνησης», αναφέρουν οι διοργανωτές.
Η Cycladic Biennale σύγχρονης Τέχνης καλεί τους καλλιτέχνες να αναπτύξουν εικαστικά πρότζεκτ από τη μελέτη του τοπικού αρχείου, της προφορικής ιστορίας, των κοινωνικών μετασχηματισμών, της μνήμης, των αθέατων αφηγήσεων.
Στη διοργάνωση συμμετέχουν 66 εικαστικοί και ομάδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Επίσης, δημιουργοί από τη Νάξο και τις υπόλοιπες Κυκλάδες. Η συνύπαρξη τοπικών και διεθνών φωνών αποτελεί -με τη σειρά του- βασικό άξονα της ολοκαίνουργιας αυτής Biennale, που επιδιώκει «συνάντηση» της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής και της νησιωτικής καθημερινότητας. Παράλληλα με την κεντρική έκθεση θα υλοποιηθεί εκτεταμένο δημόσιο πρόγραμμα με εκπαιδευτικά, βιωματικά εργαστήρια, δημόσιες διαλέξεις, ιδιωτικές ξεναγήσεις και κοινοτικές δράσεις.
Το πολύ ενδιαφέρον έγκειται στον παράγοντα βιωσιμότητα στην Τέχνη: πολλοί από τους εικαστικούς επενδύουν σε φυσικά υλικά για τα πονήματά τους. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε το έργο της Σοφίας Κιούση «I Will Remember You»: φτιαγμένο από ξύλο, σπάγκο, αποξηραμένα σύκα, καρύδια, κάστανα και… κρασί (!), μεταφράζεται στη δική της διάσταση στο καινό. Η εγκατάσταση «Ταλιάνι» της Κατερίνας Κότσαλα αποτελείται κελύφη φιστικιών Αιγίνης και γυάλινο γλυπτό, ενωμένα με λάδι σε PVC. Από την πλευρά της, η Μαρία Κώτσου παρουσιάζει την «Επέτειό» της σε μορφή υφαντού, με κλωστές και χαρτί.
Εφημερίδα Απογευματινή
