Η επιλογή της επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένας Δούρου, να μην παραστεί στη μαθητική και τη στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ενώ βρισκόταν τις ίδιες ημέρες στη συμπρωτεύουσα, έχει προκαλέσει σοκ στην υπόλοιπη ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου, δεδομένου ότι ουδείς είχε φανταστεί πως θα απέχει από τις επίσημες εθιμοτυπικές εκδηλώσεις, αφήνοντας το κόμμα δίχως εκπροσώπηση σε ανώτερο επίπεδο.
Η Δούρου δεν τίμησε με την παρουσία της ούτε τη μαθητική μήτε τη στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που έχει προκαλέσει εσωτερικές αντιδράσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πασχίζει με νύχια και με δόντια να διορθώσει τη δημόσια εικόνα του στο εκλογικό σώμα ώστε να μην περιέλθει σε καθεστώς ανυποληψίας, εμφανιζόμενος ως περιθωριακή δύναμη με διεθνιστικά χαρακτηριστικά και αντιπατριωτικά ξεσπάσματα, υιοθετώντας αντιμιλιταριστικές θεωρίες μέσα από αγαπησιάρικες προβολές περί ειρήνης σε όλο τον κόσμο.
Η Ρένα Δούρου, που «σνόμπαρε» τη μαθητική και τη στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης, ασχέτως αν στο παρελθόν ως περιφερειάρχης Αττικής και με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα έστηνε πανηγυρικά σόου, αντίστοιχα με αυτά της χούντας στις εθνικές επετείους, επειδή υπουργός Άμυνας και συγκυβερνήτης ήταν ο Πάνος Καμμένος, ενδεχομένως να κληθεί να δώσει εξηγήσεις στη σημερινή συνεδρίαση της εκλογικής επιτροπής του κόμματος. Υποτίθεται ότι πήγε στη Θεσσαλονίκη για να εκπροσωπήσει το κόμμα στις εθιμοτυπικές εκδηλώσεις της ελληνικής πολιτείας για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αλλά εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι το πρόγραμμά της ήταν άσχετο και εντελώς αντίθετο με τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της. Οι κακές γλώσσες αναφέρουν ότι ο λόγος που η Ρ. Δούρου απέφυγε να παραστεί στις παρελάσεις που έγιναν στη Θεσσαλονίκη από τους μαθητές και τις Ένοπλες Δυνάμεις ήταν επειδή ήθελε να στείλει ένα μήνυμα πολιτικής και ιδεολογικής σύμπνοιας προς τη Νέα Αριστερά, η οποία ως γνωστόν είναι κατά των παρελάσεων και κατά των εξοπλισμών. Αν η Ρένα Δούρου εμφανιζόταν στην εξέδρα των επισήμων να προσφέρει το χειροκρότημά της στην πολεμική μηχανή της χώρας, τότε θα έπεφτε στα μάτια των συντρόφων της από τη Νέα Αριστερά, που είναι απέναντι στην αμυντική θωράκιση της χώρας και της κούρσας των εξοπλισμών.
Με τον Βούτση δεν γίνεται δουλειά…
Η Ρένα Δούρου μέσω του Νίκου Βούτση προσπαθεί να φέρει προς τον ΣΥΡΙΖΑ τη Νέα Αριστερά, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει κάτι συναρπαστικό στην πορεία ανάκαμψης του κόμματος. Εδώ και μήνες διαπραγματεύεται μαζί τους, αλλά έως τώρα το αποτέλεσμα είναι μηδενικό, διότι εντός της Νέας Αριστεράς οι μισοί δεν θέλουν τον Παύλο Πολάκη και οι υπόλοιποι δυσανασχετούν με την ιδέα ότι σε μια τέτοια εξέλιξη θα έχουν για «σύμμαχο» και τον Νίκο Κοτζιά, τον οποίο επίσης καλοπιάνει η Ρένα Δούρου.
Οι κακές γλώσσες αναφέρουν ότι η ίδια, βλέποντας πως ο Νίκος Παππάς πάει να διαμορφώσει συνθήκες συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, κάνει τα πάντα για να σαμποτάρει την ευόδωση ενός τέτοιου σεναρίου, ασκώντας πιέσεις προς τη Νέα Αριστερά να ανταποκριθεί θετικά στα δικά της παρασκηνιακά προσκλητήρια. Με τον Βούτση όμως δεν γίνεται δουλειά. Το θέμα είναι τι θα πει ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, τον οποίο, εκτός από τη Δούρου, γουστάρει και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης.
Τα Τέμπη, η Ισπανία και τα παιχνίδια της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα με την τραγωδία
Στις τραγωδίες δεν πρέπει να υπάρχει συμψηφισμός. Όμως, βλέποντας τι έχει συμβεί στην Ισπανία τους τελευταίους εννέα μήνες, με τα δύο θανατηφόρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα, που κόστισαν τη ζωή περισσότερων από 100 ανθρώπων, αναγκαστικά μπαίνεις στη διαδικασία να συγκρίνεις πώς αντιμετωπίστηκε στην Ελλάδα η σύγκρουση δύο τρένων στα Τέμπη, που οδήγησε στον θάνατο 57 συμπολίτες μας. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, από τον προοδευτικό έως τον ακροδεξιό χώρο, προσπάθησαν να καπηλευτούν ένα τόσο τραγικό γεγονός, καταλογίζοντας προσωπική ευθύνη στον πρωθυπουργό της χώρας. Δεν τις ένοιαζε αν το δυστύχημα στα Τέμπη ήταν μια καραμπινάτη περίπτωση ανθρώπινου λάθους, καθώς ένας σταθμάρχης πήγε και έβαλε στην ίδια γραμμή δύο τρένα, τα οποία συγκρούστηκαν μετωπικά με υψηλές ταχύτητες, αλλά το μέλημά τους ήταν πώς θα πείσουν την κοινή γνώμη ότι η συγκεκριμένη τραγωδία οφείλεται στη δεξιά κυβέρνηση της ΝΔ. Και επειδή ήξεραν ότι οι κατηγορίες αυτές ήταν δύσκολο να καρποφορήσουν, στη συνέχεια έστησαν εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας περί μπαζώματος, εξαφανισμένων βαγονιών, μεταφοράς παράνομου υλικού, πυρόσφαιρας και άλλων τέτοιων σεναρίων. Και όλα αυτά αποσκοπούσαν να εμφανίσουν την Ελλάδα ως μια χώρα τριτοκοσμική, δηλαδή «μπανανία», δίχως ασφάλεια, δίχως σιγουριά, με τσιτάτα του τύπου «πάμε και όπου βγει», «δεν έχω οξυγόνο» και πάει λέγοντας. Και στον αντίποδα αυτής της προπαγάνδας, έφερναν ως υπόδειγμα τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες με όρους ιδεολογικής και πολιτικής ταυτότητας διακυβέρνησης. Δηλαδή ότι στην Ελλάδα ο Έλληνας κινδυνεύει από τη δεξιά κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ στις σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, όπως στην Ισπανία, όλα βαίνουν καλώς.
Εφημερίδα Απογευματινή
