Ήρθε η Μαντόνα στην Ελλάδα, γιόρτασε τα γενέθλιά της σε ελληνικό νησί, διασκέδασε, χόρεψε είπε ότι αγαπάει τη χώρα μας και καταχωρήθηκε στα διεθνή πρόσωπα που έχουν επιρροή -καλώς ή κακώς- σε μερίδα του κόσμου παγκοσμίως, τα οποία έχουν εκφραστεί κολακευτικά για τη χώρα μας. Θεώρησε για όλα αυτά να κάνει μία ανάρτηση και ο πρωθυπουργός σαν ένα «καλωσόρισες», που σε τελευταία ανάλυση το επιβάλλει και η αστική ευγένεια απέναντι σε κάθε πρόσωπο με διεθνή ακτινοβολία, στον τομέα του.
Τι ήταν να κάνει αυτήν την κίνηση; Ο πρωθυπουργός εννοούμε, όχι η Μαντόνα που έσπασε και μερικά πιάτα. Οι Αριστεροί εξανέστησαν διότι ως γνωστόν βάσει της αρχής «απ’ έξω μπέλα μπέλα και από μέσα κατσιβέλα», εξωτερικώς εμφανίζονται υποτίθεται αυστηροί και από μέσα -δηλαδή στη ζούλα- απολαμβάνουν κάθε αστική ψυχαγωγία και ευκολία. Άρχισαν λοιπόν την κριτική και τις επικρίσεις, ενώ αναλογιζόμενοι τα αλησμόνητα χρόνια της διακυβέρνησής τους είναι περίπου βέβαιο ότι αν ερχόταν η Μαντόνα επί των ημερών τους θα της έδιναν και την ελληνική υπηκοότητα.
Μάλλον περί ζήλιας πρόκειται. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά με τούτα και μ΄ εκείνα δείχνουν οι ευρισκόμενοι στην αριστερή όχθη του συστήματος ότι στοιχείο της ιδεολογίας τους αποτελεί η μίρλα, η κατήφεια, ο ανθρωποδιώχτης και η υποκριτική μοναστική αντίληψη, διότι κατά τα άλλα, άμα τους δοθεί ευκαιρία ξεσαλώνουν, αρκεί να μην τους πάρει κανένα μάτι. Χώρια που άλλη ασφαλώς συμπεριφορά θα είχαν αν λ.χ. έρχονταν τα μπαλέτα Μπολσόι που κατάγονται από σοβιετικό σόι.
Θυμάμαι πως πριν από χρόνια, μιλώντας με κάποια γνωστή συνάδελφο, την εποχή της ντίσκο, έμεινα έκπληκτος καθώς πάνω στη σχετική συζήτηση μου αράδιαζε το ένα κλαμπ μετά το άλλο και πού βρισκόταν το καθένα. Και μου είπε ότι τα είχε πάρει σβάρνα για να ξεδώσει από τότε που έφυγε από την… ΚΝΕ της οποίας ήταν μέλος και που δεν επιτρεπόταν αυτού του είδους η διασκέδαση με τις… μολυσματικές αυτές καπιταλιστικές συνήθειες που διαβρώνουν τον χαρακτήρα και άλλα τερατώδη της ακραίας αριστερίλας!
Βεβαίως το ΚΚΕ, που είναι μανούλα στην πονηράδα, δεν επιτέθηκε στην κυβέρνηση για τη Μαντόνα, προφανώς θεωρώντας κολοσσιαία βλακεία το να στηριχθεί μία αντιπολιτευτική κριτική πάνω σε ένα διεθνές ίνδαλμα. Αντιθέτως ορισμένα κομπλεξαρισμένα άτομα της άλλης Αριστεράς της πιο ροζ αντί βαθιάς κόκκινης θεώρησαν ότι θα ήταν μία καλή ευκαιρία να εκφράσουν τη μιζέρια τους που έχει ενταχθεί ως ιδεολογικό στοιχείο στα αφελή που πιστεύουν.
Βέβαια αν ήταν λίγο πιο πονηρή η κυβέρνηση, με την οικειότητα που έχει αποκτήσει με την παγκόσμια τραγουδιάρα θα μπορούσε να της συστήσει να κάνει ένα πέρασμα από Κουμουνδούρου, Αμαλίας και από κάθε άλλο κτίριο που πιθανώς θεωρεί ότι στεγάζεται η συγκεκριμένη ξεπερασμένη ιδεολογία. Σίγουρα αυτή θα δεχόταν μια και ούσα πλέον σιτεμένη θα έχουν μειωθεί και οι αντιστάσεις της…
