Καθώς η ακρίβεια παραμένει όχι μόνο στα ράφια, αλλά και στη συνείδηση των πολιτών, καταγραφόμενη μάλιστα ως πρώτης προτεραιότητας πρόβλημα στις δημοσκοπήσεις, έχει ενδιαφέρον η εκτίμηση -αν μπορεί να γίνει τέτοια- κατά πόσο θα επηρεάσει την ψήφο των πολιτών το παρατεταμένο αυτό φαινόμενο στις προσεχείς εκλογές. Διότι αν έχει επίπτωση στις επιλογές των ψηφοφόρων τότε σίγουρα θα υπάρξει πρόβλημα διακυβέρνησης, λαμβάνοντας ως δεδομένο το σημερινό πολιτικό σκηνικό και το πώς έχει διαμορφωθεί. Ή και πώς θα διαμορφωθεί με την είσοδο στην εκλογική μάχη και άλλων κομμάτων, ειδικώς μάλιστα κομμάτων που θα μπορούσαν να κόψουν ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία.
Το ζήτημα της ακρίβειας, που είναι δύσκολο, παρά τα όσα ορισμένοι υποστηρίζουν, να αντιμετωπιστεί και γι’ αυτό ακολουθείται επιδοματική πολιτική και ενημέρωση του κοινού για τις τιμές, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν τις φθηνότερες, είναι λογικό να συναρτάται με τους μισθούς, που σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες μειονεκτούν. Βεβαίως, πάντοτε οι ελληνικοί μισθοί ήταν χαμηλότεροι των ευρωπαϊκών εδώ και πολλά χρόνια, καθώς συναρτάται με την ισχύ και το εύρος της Οικονομίας κάθε χώρας. Τη σχέση μάλιστα αυτή, ακρίβειας και χαμηλών μισθών, ανέλυσε και σε σχετικά πρόσφατη μελέτη η Ντόιτσε Μπανκ, μελέτη που αφορούσε το επίπεδο των ευρωπαϊκών οικονομιών. Ούτε είναι δυνατόν να γίνουν δημοσιονομικές παρεκκλίσεις με ανεξέλεγκτη αύξηση μισθών για να ανακουφιστεί προσωρινά η κοινωνία, αλλά να πληρώσει πάλι ακριβά τις παρεκκλίσεις αυτές που θα έχουν δημιουργήσει ελλείμματα, αλλά και προφανώς νέα κρατικά χρέη.
Είναι λογικό να υποθέσει κάποιος ότι το ζήτημα της ακρίβειας μπορεί να επηρεάσει σημαντικό τμήμα της κοινωνίας ως προς τις εκλογικές επιλογές της, παρά το γεγονός ότι η καλά κρατούσα παραοικονομία και το κρυφό εισόδημα που υπάρχει δεν επιτρέπουν μία ακριβή εικόνα της κατάστασης μεγάλης μερίδας των πολιτών. Από την άλλη πλευρά, ακόμη κι αν η ακρίβεια στο κόστος ζωής παίξει καθοριστικό ρόλο στις επιλογές τους στις εκλογές, εν τούτοις εξ ίσου μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος είναι δικαιολογημένα προβληματισμένη, δεδομένου ότι από τη μία πλευρά υπάρχει μία κυβέρνηση που καταβάλλει προσπάθειες, έστω και με επιδόματα, για να αμβλύνει την οξύτητα του προβλήματος και από την άλλη δεν υπάρχει κάποια πρόταση από άλλα κόμματα για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα των ανατιμήσεων. Και βεβαίως προτάσεις που τινάζουν τα δημοσιονομικά στον αέρα αποτελούν έναν επιπόλαιο λαϊκισμό που δεν είναι δυνατόν να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Υπό την έννοια λοιπόν ότι δεν προτείνονται πειστικές εναλλακτικές προτάσεις, τα εκλογικά διλήμματα περιορίζονται. Και ίσως ο περιορισμός των διλημμάτων να μη φανεί στην πρώτη κάλπη, αλλά στη δεύτερη η αδυναμία εναλλακτικών λύσεων θα αποβεί καθοριστική, ιδίως αν θα είναι ορατό ότι η πιθανή παράταση μιας ακυβερνησίας θα οδηγεί και πάλι τη χώρα στα βράχια.
Kυριακάτικη Απογευματινή
